Λευτεριά στον Ζωρζ Ιμπραχίμ Αμπνταλά!
Χημικός Αλέξης…
Καρέκλα-καρέκλα
Η ψυχή μου είναι τριαντάφυλλο
κι είμαι πάνω της αγκάθι
μην το πείτε και τ’ ακούσουνε
η καλή μου μην το μάθει…
Θε να ρθει γλυκιά κι υπέροχη
Την αυγούλα κάποιου Απρίλη
Με χαμόγελο στα μάτια της,
Μ’ ομορφιά πάνω στα χείλη.
Αλεξάντρ Πούσκιν – ΑΓΚΑΘΙ
> «Ξέρουμε πως οι εργάτες έχουν προχωρήσει στην απλή ανταλλαγή με τους καπιταλιστές. Ομως, εξ ορισμού, δεν μπορούν να βάλουν στην κυκλοφορία περισσότερα από όσα αποσύρουν, ούτε ακόμα μπορούν να αποσύρουν περισσότερα απ’ όσα έχουν βάλει. Ο τάδε εργάτης μπορεί να δείχνει μεγαλύτερο ζήλο από το μέσο όρο, μεγαλύτερο απ’ όσο χρειάζεται για να ζει σαν εργάτης, μόνο και μόνο γιατί υπάρχει κάποιος άλλος κάτω από το μέσο όρο: μπορεί να αποταμιεύει μόνο και αν κάποιος άλλος ξοδεύει. Το μάξιμουμ που θα καταφέρει κατά μέσο όρο, με τις οικονομίες του, είναι να υποφέρει καλύτερα τις διακυμάνσεις των τιμών –τα πάνω και τα κάτω της κυκλοφορίας- δηλαδή να πετύχει μια ισορροπία καλύτερη για τις απολαύσεις του, αλλά αυτός δεν είναι ο πλούτος. Μιλώντας κυριολεκτικά, πρόκειται για μια διεκδίκηση που ευνοεί τους καπιταλιστές: οι εργάτες οφείλουν να βάζουν αρκετά στην άκρη στη διάρκεια της περιόδου που υπάρχουν δουλειές, για να ζήσουν, κουτσά-στραβά, όταν οι δουλειές δε θα πηγαίνουν καλά, για να κρατηθούν όταν οι ώρες εργασίας μειώνονται και οι μισθοί πέφτουν κλπ… Στο βάθος, αυτό ισοδυναμεί με την απαίτησή τους να παραμένουν πάντα σε ένα μίνιμουμ και να βοηθούν τους καπιταλιστές να περνάνε τις κρίσεις κλπ. Αυτό θα σήμαινε να συμπεριφέρονται σαν απλές μηχανές εργασίας και να πληρώνουν από την τσέπη τους τα έξοδα συντήρησης και επισκευών». (Μαρξ, «Grundrisse» – «Μισθωτή εργασία, κεφάλαιο και γαιοκτησία»).
> Ξένε μου όπου και να περπατάς τη γη μας
να πατάς σεμνά και ν’ αλαφροδιαβαίνεις,
τ’ είναι ο τόπος μας αιματοποτισμένος,
κάθε δρασκελιά κι από ‘νας σκοτωμένος,
ένας σύντροφος που ‘πεσε πολεμώντας
για το δίκιο μας και για τη λευτεριά μας.
Βασίλης Ρώτας
> ΟΟΣΑ, «Society at a Glance 2016». Ελλάδα, Ισπανία, Ιρλανδία. Στο μισό μειώθηκε ο αριθμός των εργαζόμενων νέων κάτω των 30 ετών (2007-2014). «Περήφανα νιάτα» και «τιμημένα γηρατειά»…
> Ιδού –επί της τραπέζης- και πάλι η Τράπεζα Θεμάτων.
> Είπε ο Βούτσης: «Θα εξαντλήσουμε την υπόλοιπη τριετία» – να ‘βαζε κι ένα «τον ελληνικό λαό» μετά το «εξαντλήσαμε» θα ‘ταν ακριβέστατος…
> Ρούφα κι έφτασε: «…δεν έχουν φανεί οι θετικές επιπτώσεις των οικονομικών δεικτών στην καθημερινότητα του πολίτη», έφα Παπαδημούλης. Κι αυτός δείχνει σε βάθος… τριετίας.
> Το 3 αγαπημένος τους αριθμός για το τι «θετικές επιπτώσεις» θα εισπράξει η εργαζόμενη και άνεργη κοινωνία.
> Τρία πουλάκια κάθονταν.
> Ητανε τρεις κι οι τρεις αδέλφια.
> Κυρ-Μητσοτάκης ή Κούλης…
> Ciao, via Egnatia…
> Στην Ουγγαρία νόμιμοι οι πλούσιοι μετανάστες. Σαφώς και έχει ταξικό πρόσημο η φασιστική κυβέρνηση της χώρας.
> Ο Ματέος (Ρέντσι) και ο ματαιόδοξος (Αλέκτσι).
> Αστοχος ο Γ. Κυρίτσης (avgi.gr/article/10811/7508852/na-men-aphesoume-tipota-na-pesei-kato): «Πόσο σημαντικό είναι να τους έχουν πάρει για πρώτη φορά τη χώρα από τα χέρια “οι κομμουνισταί”». Πρώτη φορά, μετά το 1974, ήταν σε κυβέρνηση το 1988 (οικουμενική, συγκυβέρνηση) ο τότε ενιαίος ΣΥΝ που περιλάμβανε σχεδόν όλους τους «ανανεωτές» και μη (ρεβιζιονιστές τότε, πλέον πλήρως αστικοποιημένοι, βέβαια).
> Η ΑΥΓΗ: «Ρύθμιση χρέους το τέλος του έτους» – ξετσίπωτοι, θρασείς. Το ζουμί: σε τρία τέρμινα και βλέπουμε.
> Πουλάκι ξένο, ξενιτεμένο, μεσ’ της ΝΔούλας την αγκαλιά (Καλλιάνος).
> «Απροθυμία» κάποιων να υλοποιήσουν το πρόγραμμα (Κλ. Ρέγκλινγκ). Διευθύνσεις και ονόματα, subito.
> Υποχώρησε στα 3,7 δισ. δολάρια η περιουσία του Τραμπ. (Φτώχεια καταραμένη, δηλαδή…).
> Λοιπόν, ο πρόεδρος Πάκης χειροκρότησε ανεπιφύλακτα το κλάμα του Κοκού. Κοινώς, γράφει στα… λεμόνια του.
> Προφανώς ο Πάκης ποζάρει ως σύγχρονος Λεωνίδας. «Μολών λαβέ» σε όποιον επιβουλεύεται την ακεραιότητα της… Μπανανίας. Και το χρέος τι είναι, μεγάλε; Το άκρον άωτον της ανεξαρτησίας;
> 52 χρόνια αντάρτικο. Ιδωμεν.
> Το μακρύ-μακρύ μου χέρι ψάχνει μέσα στο πανέρι, ψάχνει μεσημέρι-βράδυ για κανένα παξιμάδι.
> Κανείς απ’ όσους/ες μαζεύτηκαν στην υπογραφή της συμφωνίας FARC-κυβέρνησης Κολομβίας δεν θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι είναι υπέρ της επαναστατικής ένοπλης πάλης. Γκέγκε;
> Παιδιά είναι σοβαρό: τα παιδιά που ζουν στους δρόμους (άστεγα) του Ανόι: (Ερώτηση: το Βιετνάμ είναι σοσιαλιστική δημοκρατία;).
> Ευφημισμός: το καθεστώς Ασαντ προκρίνει την πόλη Αλέπο ως… τουριστικό προορισμό.
> Τελικά το «Κ»Κ Κίνας είναι ΚΚ Κίνας (Ριζοσπάστης, 5/10/2016, «Επίσκεψη κινέζου αξιωματούχου», στήλη «Πολιτισμός»).
> Βύρωνα, μας λείπεις (μα την γράνα…).
> Really (lost on you).
> Και θα διαταράζουμε την κοινή ησυχία όσο υπάρχει η λαιμαριά.
> Οταν οι μέρες θα γλεντάν κι οι νύχτες θα χορεύουν / και τη χαρά θα την μετράν μ’ ολόγιομο φεγγάρι,/ τότε να ζεις, αγάπη μου, θυμήσου με κι εμένα/ θυμήσου αν ήμουν όμορφος, αν ήμουν παλληκάρι/ τραγουδιστής και χορευτής και πρώτος στους αγώνες. (Βασίλης Ρώτας).
> Ρυμοτομία προσώπων.
Βασίλης
