Η Μάγκι είναι μια γυναίκα τριάντα και κάτι ετών, που δουλεύει σε ένα πανεπιστήμιο ως υπεύθυνη των καλλιτεχνικών προγραμμάτων. Εχοντας απογοητευτεί από τις μέχρι τώρα σχέσεις της, αποφασίζει να γίνει μητέρα με δωρητή σπέρματος. Κι ενώ όλα είναι κανονισμένα κι έτοιμα, γνωρίζει τον Τζον, έναν καθηγητή ανθρωπολογίας, και τον ερωτεύεται. Ελα όμως που ο Τζον είναι παντρεμένος…
Η κόρη του Αρθουρ Μίλερ στην πέμπτη ταινία της ασχολείται με -τι άλλο;- «τις ανθρώπινες σχέσεις»… Λίγη Νέα Υόρκη, λίγο χιούμορ, λίγο τα αισθηματικά, λίγο τα υπαρξιακά, λίγος αέρας από Γούντι Αλεν και είμαστε εντάξει. Πετύχαμε άλλη μια εύληπτη σάχλα που τάχαμου αναλύει το ανθρώπινο συναίσθημα. Η σκηνοθέτης βρίσκεται πολύ μακριά από την καθημερινότητα και τις ανάγκες ακόμα και των Νεοϋορκέζων. Το μόνο που πετυχαίνει είναι να ωραιοποιεί και να αναπαράγει συμπεριφορές και αξίες άκρως συντηρητικές, παρά τον μπόλικο αέρα δήθεν προοδευτικότητας κι απελευθέρωσης… Ειδικά σε σχέση με το γυναικείο ζήτημα, μιας και η πρωταγωνίστρια είναι γυναίκα και γενικώς η Μίλερ εστιάζει στους γυναικείους χαρακτήρες, προβάλλεται μια εντελώς διεστραμμένη εικόνα, η οποία μόνο εγκλωβίζει (και ατιμώνει) τη σύγχρονη γυναίκα παρά την απελευθερώνει.
Ελένη Π.
