Αποφασισμένη να ψηφίσει μέχρι τις 20 Ιούλη τον νέο εκλογικό νόμο δηλώνει η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Τον έδωσε σε δημόσια (λέμε τώρα) διαβούλευση την Παρασκευή 1 Ιούλη, τον κατέθεσε στη Βουλή την Τρίτη 5 Ιούλη και από την Πέμπτη 7 Ιούλη άρχισε η συζήτησή του στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής. Πλην, όμως, όπως δείχνει η αριθμητική του πράγματος, η ψήφισή του θα έχει περισσότερο προπαγανδιστική και λιγότερο πρακτική αξία, αφού όλα δείχνουν πως δε συγκεντρώνονται οι 200 ψήφοι που απαιτούνται για να εφαρμοστεί άμεσα, από τις επόμενες εκλογές.
Ετσι, μόλις ολοκληρωθεί η ψήφισή του χωρίς να έχουν συγκεντρωθεί 200 ψήφοι, ο νέος εκλογικός νόμος θ' αρχίσει να περνάει στη λήθη. Θα ξανασχοληθούν μ' αυτόν στην επόμενη Βουλή, όταν ο Μητσοτάκης (αν είναι αυτός ο νικητής των επόμενων εκλογών), θα ψάχνει 200 ψήφους για να μπορέσει να τον καταργήσει ώστε να μην εφαρμοστεί ποτέ. Αν δεν καταφέρει να μαζέψει 200 ψήφους, τότε ο εκλογικός νόμος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ θα εφαρμοστεί στις μεθεπόμενες εκλογές. Με άγνωστες αυτή τη στιγμή συνέπειες, γιατί κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια (προσεγγιστική έστω) πώς θα έχει διαμορφωθεί το πολιτικό σκηνικό τότε, ποια αστικά κόμματα θα έχουν επιβιώσει, τι διεργασίες θα έχουν γίνει, τι μέτωπα θα έχουν διαμορφωθεί.
Για να τελειώνουμε με την αριθμητική της Βουλής, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχουν αυτή τη στιγμή τις 153 δικές τους ψήφους, τις 9 του Λεβέντη και την ψήφο του Θεοχαρόπουλου της ΔΗΜΑΡ. Υπολογίζουν σε δύο ανεξάρτητους (Παναγούλη και Νικολόπουλο) και διαρρέουν ότι έχουν και έναν από το Ποτάμι (Λυκούδης;). Προσθέτουν τους 18 νεοναζί χρυσαυγίτες και τους 15 του Περισσού και φτάνουν τους 198! Θα πρέπει να βρουν άλλους δύο, που φαίνεται πολύ δύσκολο. Θεοχάρης και Γρηγοράκος (οι άλλοι δύο ανεξάρτητοι) μάλλον πρέπει να αποκλειστούν. Αρα, θα πρέπει να βρουν δύο από το Ποτάμι (αν υποθέσουμε ότι έχουν έναν και δεν μπλοφάρουν). Εν πάση περιπτώσει, σ' αυτές τις περιστάσεις δεν μπορεί κανένας να είναι σίγουρος, οπότε θα περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει τελικά.
Γιατί αθροίζουν και τις 15 ψήφους του Περισσού; Γιατί ο Περισσός θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο επί της αρχής (για-τί δεν καταργεί το όριο του 3% για είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή, που αποτελεί παράγοντα νόθευσης της απλής αναλογικής), όμως θα υπερψηφίσει την ψήφο στα 17 και την αναλογική κατανομή των εδρών (κατάργηση του μπόνους). Οι συριζαίοι φρόντισαν στο τελευταίο (τέταρτο) άρθρο του νομοσχεδίου, που αναφέρεται στην έναρξη ισχύος, να βάλουν την εξής πρόβλεψη: «Ειδικά η ισχύς των άρθρων 2 και 3 αρχίζει από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, των ανωτέρω άρθρων εφαρμοζομένων από τις αμέσως επόμενες γενικές βουλευτικές εκλογές, οποτεδήποτε και αν αυτές διεξαχθούν, τηρουμένων των προϋποθέσεων της παραγράφου 1 του άρθρου 54 του Συντάγματος, ήτοι της υπερψήφισης του παρόντος άρθρου από την πλειοψηφία των δύο τρίτων του όλου αριθμού των βουλευτών».
Φιλοδοξούν, λοιπόν, αν συγκεντρώσουν 200 ψήφους στα άρθρα που αφορούν το εκλογικό σύστημα (για την ψήφο στα 17 αρκούν 151), να ισχύσει το νέο σύστημα από τις επόμενες εκλογές, έστω και αν ο Περισσός δε θα έχει ψηφίσει το νομοσχέδιο επί της αρχής και στο σύνολό του. Αυτός ο συνταγματικός ακροβατισμός θ' αποτελέσει ασφαλώς αντικείμενο σύγκρουσης στη Βουλή και δεν αποκλείεται η υποβολή ένστασης αντισυνταγματικότητας. Την ένσταση μπορεί, βέβαια, να απορρίψει και μόνη της η κυβερνητική πλειοψηφία, όμως ο νόμος μπορεί στη συνέχεια να αμφισβητηθεί δικαστικά. Ολ' αυτά, βέβαια, με την προϋπόθεση ότι θα έχουν συγκεντρωθεί οι 200 θετικές ψήφοι στη Βουλή, που είναι και η μεγάλη δυσκολία της συγκυβέρνησης των Τσιπροκαμμένων.
Η ΝΔ έχει ξεκαθαρίσει ότι καταψηφίζει, το ίδιο και το Ποτάμι. Ο Περισσός, όπως είπαμε, θα ψηφίσει την κατάργηση του μπόνους και την ψήφο στα 17, αλλά θα καταψηφίσει επί της αρχής και στο σύνολο. Το ΠΑΣΟΚ, που ήταν το μεγάλο ερωτηματικό, ξεκαθάρισε τη θέση του την περασμένη Δευτέρα, σε τετράωρη συνεδρίαση του Ενιαίου Πολιτικού Κέντρου του (πολιτικό συμβούλιο και κοινοβουλευτική ομάδα). Η απόφαση ήταν ομόφωνη και είναι απόφαση καταψήφισης του κυβερνητικού νομοσχέδιου και κατάθεσης, παράλληλα, ξεχωριστής πρότασης νόμου, αποτελούμενης από πέντε σημεία (είχαν ήδη ανακοινωθεί από την Παρασκευή 1 Ιούλη).
Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ θα περιλαμβάνει ψήφο στα 17, δικαίωμα ψήφου σε ομογενείς και έλληνες κατοίκους εξωτερικού, κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών, διατήρηση του 3% ως ορίου εισόδου ενός κόμματος στη Βουλή, αλλά και διατήρηση υπό όρους ενός μικρότερου μπόνους: αν ένα κόμμα συγκεντρώσει το 42%, να παίρνει μπόνους 25-30 εδρών.
Αυτά, βέβαια, είναι προφάσεις εν αμαρτίαις από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ. Πολιτικά κλήθηκε ν' αποφασίσει και πολιτικά αποφάσισε να καταψηφίσει ένα νομοσχέδιο πανομοιότυπο μ' εκείνο που ο Βενιζέλος, ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, είχε καταθέσει ως πρόταση νόμου πριν από ένα χρόνο. Ο ίδιος ο Βενιζέλος ανέλαβε να εισηγηθεί την επιχειρηματολογία για την κωλοτούμπα, επιστρατεύοντας τη γνωστή εργαλειακή αντίληψη της πολιτικής, σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχουν αρχές, υπάρχει μόνο η πολιτική σκοπιμότητα της συγκυρίας. Βάσει αυτής της αντίληψης, ο Βενιζέλος… έχει πάντοτε δίκιο! Χαρακτήρισε «εξοργιστική» τη σύγκριση της περσινής πρότασης του ΠΑΣΟΚ, που έγινε «για την προστασία του εθνικού συμφέροντος μέσα στις τότε απειλητικές για τον τόπο συνθήκες» με την τωρινή πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ που υπηρετεί «μικροκομματικά θεσμικά παίγνια». Οπως είπε, τον Ιούνη του 2015 το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε μια «πρωτοβουλία κατά του πολιτικού τυχοδιωκτισμού της κυβέρνησης» και τώρα, αρνούμενο να ψηφίσει ένα νομοσχέδιο ίδιο με τη δική του πρόταση, αναλαμβάνει «και πάλι πρωτοβουλία κατά του πολιτικού τυχοδιωκτισμού της κυβέρνησης που θέτει σε κίνδυνο το εθνικό συμφέρον για μικροκομματικούς λόγους»!
Εκείνο που λέει ο Βενιζέλος και που το επέβαλε σε όλο το ΠΑΣΟΚ είναι εξαιρετικά απλό στον κυνισμό του: πέρυσι θέλαμε να εκθέσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ και κάναμε πρόταση νόμου με την απλή αναλογική, ξέροντας ότι δε θα το δεχτεί, γιατί έχει σκοπό να ξανακάνει εκλογές. Φέτος, που ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να φέρει την απλή αναλογική, γιατί ξέρει ότι θα χάσει τις εκλογές, εμείς δε θα τον βοηθήσουμε. Από άποψη πολιτικής στρατηγικής αυτή η επιλογή σημαίνει προσέγγιση με τη ΝΔ και όχι με τον ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί οι ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες να πιέζουν για συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως ο Βενιζέλος και άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ θεωρούν ότι μπορεί τα συγκοινωνούντα δοχεία να δουλέψουν προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή ψηφοφόροι να επανακάμψουν στο ΠΑΣΟΚ εγκαταλείποντας τον ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν, όμως, και πιο πρακτικοί υπολογισμοί πίσω απ' αυτή τη στάση. Αν διατηρηθεί το σημερινό εκλογικό σύστημα και η ΝΔ κερδίσει τις επόμενες εκλογές, τότε το ΠΑΣΟΚ θα είναι ο πρώτος υποψήφιος για συγκυβέρνηση και ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος, ο Μανιάτης, αυτοί που πρόσφατα ο Σαμαράς ονομάτισε ως «μεταρρυθμιστές» που θα μπορούσαν να συνεργαστούν με τη ΝΔ, θα είναι οι πρώτοι υποψήφιοι για υπουργοποίηση. Αυτός είναι ο διακαής τους πόθος.
Σκανδαλίδης, Λαλιώτης και Γεννηματά, από την άλλη, προσπαθούν να κρατήσουν κάποιες αποστάσεις και από τη ΝΔ. Αυτό φάνηκε και από την εισήγηση της Γεννηματά στο Ενιαίο Πολιτικό Κέντρο του ΠΑΣΟΚ. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι προωθεί αποσπασματικές ρυθμίσεις με διαδικασίες fast track και τη ΝΔ ότι επιμένει στη στρέβλωση της λαϊκής βούλησης με το… υπερβολικό μπόνους των 50 εδρών. Πρακτικά, όμως, αυτή που επιβλήθηκε είναι η γραμμή των Βενιζέλου-Λοβέρδου και όχι η γραμμή των άλλων, που στην αρχή έδειχναν διατεθειμένοι να μπουν σε μια συζήτηση με τους Τσιπραίους.
Σε ό,τι αφορά την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, είναι προφανές ότι οι Τσιπραίοι αδιαφορούν για τη μπαχαλοποίηση του αστικού πολιτικού σκηνικού. Ο Κουρουμπλής, που έλεγε πριν από κάνα εικοσαήμερο ότι η κατάργηση του μπόνους οδηγεί σε ακυβερνησία, η οποία μόνο με συγκυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αρθεί, είναι αυτός που εισηγείται το νέο εκλογικό νόμο. Εντάξει, δεν είναι καμιά πολιτική προσωπικότητα ο Κουρουμπλής για να αξιολογήσουμε την κωλοτούμπα του, όμως η ίδια η κωλοτούμπα δείχνει πως η μόνη στρατηγική που έχει σήμερα η ομάδα του Μαξίμου είναι η μπαχαλοποίηση του αστικού πολιτικού σκηνικού, προκειμένου να μείνει η ίδια στον αφρό. Εκτός αν προωθούν αυτόν τον εκλογικό νόμο με τη βεβαιότητα ότι δε θα συγκεντρώσει 200 ψήφους, οπότε οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο. Αν, όμως, μαζέψουν 200 ψήφους, το πιο πιθανό είναι οι επόμενες εκλογές να μην επιτρέπουν το σχηματισμό κυβέρνησης του πρώτου κόμματος με κάποια από τα μικρότερα και ο «μεγάλος συνασπισμός» να καταστεί αναπόφευκτος. Η «παιδική χαρά» του Μαξίμου έχει δώσει και άλλα παραδείγματα μπαχαλοποίησης του συστήματος για να μας κάνει εντύπωση η πολιτική στόχευση που κρύβεται πίσω από την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν τους έπιασε καμιά αριστερή ευαισθησία. Από το 2012 και μετά αρνήθηκαν κάθε συζήτηση για καθιέρωση της απλής αναλογικής. Ηθελαν το μπόνους των κλεμμένων εδρών για να κυβερνήσουν.
