Εχει πράγματι πρόθεση ο ΣΥΡΙΖΑ να ψηφίσει με συναινετικές διαδικασίες νέο εκλογικό νόμο ή προσπαθεί απλά ν' αλλάξει την πολιτική ατζέντα για να έχει (ή να δείχνει ότι έχει) την πολιτική πρωτοβουλία; Ακόμα κι αν είχε τέτοια πρόθεση, ο εκλογικός νόμος που θα επεξεργαστεί θα είναι πρακτικά άχρηστος, αν δεν ψηφιστεί από τουλάχιστον 200 βουλευτές. Διαφορετικά, θα ισχύσει από τις μεθεπόμενες εκλογές. Ετσι, η ΝΔ (αν υποθέσουμε ότι θα είναι πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές) θα πάρει το μπόνους των 50 εδρών, ενώ ο αναλογικότερος εκλογικός νόμος θα ισχύσει στις μεθεπόμενες εκλογές, όταν (θεωρητικά τουλάχιστον) ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει πιθανότητες να ξαναπάρει την πρωτιά.
Η ΝΔ έχει 75 βουλευτές, επομένως μόνη της δεν μπορεί να «κόψει» την ψήφιση ενός εκλογικού νόμου άμεσης ισχύος. Αν δούμε τα πράγματα από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να ψηφίσει εκλογικό νόμο και χωρίς τους βουλευτές των νεοναζί (για ν' αποφύγει τη σπέκουλα), και χωρίς τους τέσσερις ανεξάρτητους, ακόμα και χωρίς την τριάδα των… «πραγματικών μεταρρυθμιστών του ΠΑΣΟΚ», αν έχει τη σύμφωνη γνώμη του Περισσού (15 βουλευτές), του ΠΑΣΟΚ (13 βουλευτές χωρίς την τριπλέτα), του Ποταμιού (10 βουλευτές) και του Λεβέντη (9 βουλευτές). Ολοι αυτοί μας κάνουν 47, οι οποίοι προστιθέμενοι στους 153 των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ σχηματίζουν τον μαγικό αριθμό 200.
Για να υπάρξει συμφωνία αυτών των κομμάτων, όμως, θα πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να πάει σε πρόταση αναλογικής με κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών και όχι απλά με μείωσή του, όπως ήταν η πρόταση που δημόσια διατύπωσε πριν από λίγο καιρό ο Κουρουμπλής. Κι αυτό εισηγούνται δημόσια κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος της Βουλής Ν. Βούτσης. Αυτά τα στελέχη, βέβαια, επικαλούνται «την πάγια θέση της Αριστεράς», όμως στο μυαλό τους έχουν τη σκοπιμότητα που βολεύει το κόμμα τους. Αν κινούνταν από δημοκρατικές ευαισθησίες και χαρακτηρίζονταν από εμμονή σε αρχές, τότε θα ζητούσαν να αλλάξει ο εκλογικός νόμος από τις προηγούμενες εκλογές. Θα μπορούσαν (δεν τους εμπόδιζε η τρόικα σ' αυτό) ν' αλλάξουν τον εκλογικό νόμο και να καταργήσουν το μπόνους. Αν το είχαν κάνει, όμως, σήμερα δε θα συγκυβερνούσαν με τον Καμμένο, αλλά θα ήταν αναγκασμένοι να απευθυνθούν και σε άλλα κόμματα.
Τώρα, όμως, που όλα δείχνουν ότι θα χάσουν την πρωτιά, θυμήθηκαν ξανά την «πάγια θέση της Αριστεράς». Η «πάγια θέση της Αριστεράς», όμως, μιλούσε για «απλή και άδολη αναλογική», ενώ αυτοί μιλούν για κατάργηση του μπόνους με παράλληλη διατήρηση του «κατωφλίου» του 3%, χωρίς το οποίο ένα κόμμα δεν μπαίνει στη Βουλή. Ο Βούτσης εξηγούσε γιατί δεν πρέπει να καταργηθεί το 3% μ' έναν κυνισμό που δεν τον συναντούσε κανείς στην «παράδοση της ανανεωτικής Αριστεράς», η οποία στρεφόταν κυρίως ενάντια στο 3%, γιατί κάποιες φορές δεν κατάφερε να το πιάσει και έμεινε εκτός Βουλής. Σύμφωνα με τον σημερινό κυνισμό, το 3% χρειάζεται, γιατί διαφορετικά θα προκύψει μια Βουλή ακόμα και με δώδεκα κόμματα, που δε θα μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση και να ψηφίσει νομοσχέδια!
Το επιχείρημα αυτό δε διαφέρει από τον «κίνδυνο ακυβερνησίας» που μια ζωή επικαλούνταν τα αστικά κόμματα εξουσίας όταν ψήφιζαν τους διάφορους καλπονοθευτικούς εκλογικούς νόμους. Οσο για συμμάχους στα άλλα αστικά κόμματα της σημερινής Βουλής, υπολογίζουν ότι θα βρουν, δεδομένου ότι κάθε κόμμα που μπαίνει στη Βουλή ενδιαφέρεται για την κατάργηση του μπόνους, από το οποίο χάνει έδρες, και όχι του 3%, από το οποίο κερδίζει έδρες (κάθε κόμμα που μπαίνει στη Βουλή παίρνει αναλογικά το μερίδιό του από τις έδρες που αντιστοιχούν στα κόμματα που δεν έπιασαν το 3%). Πόσο εύκολα, όμως, μπορούν να συμφωνήσουν στη διατήρηση του 3% κόμματα όπως του Λεβέντη, το Ποτάμι, ακόμα και οι ΑΝΕΛ, που βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας;
Οπως βλέπουμε, η εξίσωση είναι με πολλούς αγνώστους και πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να προχωρήσει σε παρασκηνιακές συζητήσεις με τα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης για να μπορέσει να φτάσει σε ένα εκλογικό σύστημα άμεσα εφαρμόσιμο. Αλλιώς, οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με το ισχύον σύστημα και η ΝΔ, εφόσον είναι πρώτο κόμμα, θα πάρει το μπόνους των 50 εδρών. Είναι, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ σε θέση να καταργήσει και το κατώφλι του 3%, προκειμένου να τραβήξει με το μέρος του τα πολύ μικρά κόμματα; Αυτό το βλέπουμε από πολύ δύσκολο έως αδύνατο, γιατί το 3% δεν υπάρχει μόνο για τη γενική καλπονόθευση, αλλά ειδικά για τον αποκλεισμό της μειονότητας της Θράκης.
Η Γεροβασίλη δήλωσε την Τρίτη ότι ο εκλογικός νόμος θα ψηφιστεί «άμεσα». Οτι στόχος της κυβέρνησης είναι να έχει τελειώσει πριν κλείσει η Βουλή για διακοπές. Θα φανεί, λοιπόν, σύντομα αν πράγματι έχουν στόχο να ψηφίσουν νέο εκλογικό νόμο άμεσης εφαρμογής (από τις επόμενες εκλογές) ή αν απλά ανοίγουν θέματα με σκοπό τον αποπροσανατολισμό του ελληνικού λαού από την ουσία της ακολουθούμενης πολιτικής.
Ιστορικά, εκλογικός νόμος που πλησίαζε την απλή αναλογική λειτούργησε μόνο την περίοδο 1989-90, όταν το ΠΑΣΟΚ είδε ότι δεν κερδίζει με τίποτα και προσπάθησε (ανεπιτυχώς) να φράξει το δρόμο στη ΝΔ. Θα δούμε αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει -και κυρίως αν θα καταφέρει- το ίδιο.
