CGT (Γαλλική): καθίκια αλά Περισσός (αστικότατα, διαφυλάσσουν την αστική ησυχία και τάξη). (Κάθε ομοιότητα, καθόλου τυχαία).
Κάτι τρίζει. Μικρά βήματα ποντικιών πάνω στο ξύλο γύρω / στα μεσάνυχτα. Μόνον αυτός κάθεται σιωπηλός και αφουγκράζεται / μέσα του με αγωνία. Αν εκεί ένας ξένος -η ιδέα- διεισδύσει / μέσα από τους τοίχους, καθώς περιστρέφεται και κυλιέται, τον πιάνει και τον κλείνει προσεκτικά στο χέρι του. / Ετσι, γεμάτο νευρώνες από την κορυφή ως τα νύχια, / τον κρατάει και τον αφήνει για ώρα να σπαρταρά στο χαρτί. / Και εδώ μια τομή και εκεί μια βελονιά μέχρι να συναντήσει τον μυ / που κινεί αυτό το κάτι. (Ν. Γκρύνμπαϊν, «Από δύο φτιάξε ένα», από τη συλλογή «Του χιονιού ή ο Ντεκάρτ στη Γερμανία»)
> Πρόταση διαιώνισης του χρέους (2080) από το ΔΝΤ. Εργαλείου απομύζησης της εργαζόμενης κοινωνίας.
> Ωραίος ο «Βηματοδότης» (tovima.gr/opinions/article/?aid=799925): «(Ο Α. Τσίπρας σ.τ.σ.) βάζει φόρους σε ό,τι κινείται. Προτιμά τους φόρους αντί να κόψει δαπάνες». Οχι Γιάννης, αλλά Γιαννάκης (μιας και είναι γνωστό τι εννοούν με την «μείωση δαπανών»… Το ‘χουμε δει χίλιες φορές το έργο).
> «Παρέμβαση του Λευκού Οίκου υπέρ της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους» (ΕφΣυν, 13/5/2016). Εχουμε πήξει πια από τους «φίλους της Ελλάδας».
> Πρωτοτυπία; Καθόλου. Ο Περισσός «δεν αντελήφθη» τα κατορθώματα των μπάτσων της CGT στη Γαλλία (φ. 17/5/2016). Πολύ θα θέλαμε να μας διευκρινίσει ο «Ριζοσπάστης» (ίδιο φύλλο) ποιους εννοεί όταν μιλάει για «συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες».
> Ο Μακρόν δεν μένει επί μακρόν…
> Know your enemy.
> Για εγκεκριμένο «πρώην» (από πολλές θέσεις κι αξιώματα…) κάνει λόγο ο Θ. Καρτερός (avgi.gr, 18/5/2016, «Πού τα πουλάς αυτά, ρε Τάκη;»). Στο ίδιο του το «σπίτι» (κόμμα και κυβέρνηση) δεν γνωρίζει ότι οι ΑΝΕΛ είναι ακροδεξιό κομματίδιο, δεν γνωρίζει την «μεταστροφή» και υπουργοποίηση καθαρών Πασόκων; Ή μήπως… σπούδαζε περί άλλων ο κ. Κρατερός; (και όχι τύρβαζε)…
> «Το ζητούμενο σήμερα είναι ένα νέο αντιπολεμικό κίνημα ή ένα νέο κίνημα ειρήνης και πολυδιάστατης ασφάλειας; Θα έλεγα ότι χρειάζεται το δεύτερο και αυτός πρέπει να είναι ο στόχος της Αριστεράς». (Π. Τριγάζης, avgi.gr, 18/5/2016, «Ειρήνη δεν είναι η απουσία του πολέμου»). Εχοντας περάσει -σε καίρια θέση- από τη «φιλειρηνική» κίνηση του Περισσού ΕΕΔΥΕ (με το ίδιο όνομα ΑΛΛΗ κίνηση ειρήνης, πολλές δεκαετίες πριν), θυμίζει «φιλειρηνικό νεοδημοκράτη» της εποχής ΚΙΠΑΕΑ (Ανδριανόπουλος speaking…).
> Την αποχή αναγνωρίζει ως πρώτο κόμμα στις κυπριακές εκλογές (22/5/2016), η Σούλα Χατζηκυριάκου, υποψήφια βουλευτής του ΑΚΕΛ, η οποία αγωνιά (ευλόγως): «Κάθε ψήφος μετράει» (το πόσο το είδαμε με το σχέδιο Ανάν…) – από avgi.gr, 18/5/2016.
> Ευτυχώς που είναι «δημοκρατική» εφημερίδα η συριζαία ΕφΣυν. Σούταρε το σκίτσο του Η. Ζερβού, ο οποίος «τόλμησε» να σχολιάσει (έγκλημα καθοσιώσεως) τον Α. Τσίπρα.
> «Αχρεωστήτως καταβληθέν» το επιστρεφόμενο ΕΚΑΣ. Δηλαδή, κάνει και «χάρη» στους συνταξιούχους που το χάνουν, η κυβέρνηση. Καθίκια…
> «Θα το κάνουμε. Θα καταλάβουμε όλα τα εργοστάσια που έχουν παραλύσει από την μπουρζουαζία» – Ν. Μαδούρο, πρόεδρος Βενεζουέλας. Και γιατί, ρε παλληκάρι, δεν το κάνατε τόσο καιρό; (Αμα έχει χάσει τ’ αυγά και τα πασχάλια…).
> «Αντε γαμήσου, μπάτσε» – ο στίχος από παλιότερο ελληνικό τραγούδι για τους γαλλόμπατσους που βγήκαν να διαμαρτυρηθούν – όχι, βέβαια, για το νόμο της κ. Χομρί, αλλά γιατί τους «αδικούν» και τους «βρίζουν οι διαδηλωτές αυτή την εποχή»… ASSASSINS de la police!
> Εκτός από γλειφτρόνι του γατούλη και υπέρ της «επιστροφής ΕΚΑΣ» η συριζοτεράστια Ε. Αυλωνίτου. Χαμερπές περίττωμα.
> Το ξέπλυμα των Χρυσών Αυγών από τη συγκυβέρνηση Τσιπροκαμμένων συνεχίζεται…
> Ανάληψη 210 ευρώ την ημέρα μας κάνει 6.300 ευρώ το μήνα. Πόσοι άνθρωποι έχουν πλέον τέτοια «αναληπτική» δυνατότητα;
> Αύξηση στα δίδακτρα των πανεπιστημίων στη Βρετανία: ΚΑΙ οι Εργατικοί και οι Συντηρητικοί τα αύξησαν ως κυβερνήσεις.
> Μιλάμε για διάρκεια… πανηγυριού: εκλογές στο «Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ρόδου», 21-29 του Μάη. (Κι εδώ οι ντόπιοι cgtέδες στη Ρόδο…)
> «Ο Heiner Muller το λέει ακόμα πιο ριζοσπαστικά: “Στη Σοβιετική Ενωση και στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία αναλήφθηκε η μεγαλόπνοη επιχείρηση ν’ αναιρεθεί ο Μαρξ. Η επιχείρηση απέτυχε”. Ωστόσο δεν μπορεί ν’ αρνηθεί κανείς το ότι ο καπιταλισμός νίκησε. Νίκησε, όμως, πραγματικά; Στη Λειψία είδα πρόσφατα μια αφίσα: “Ο καπιταλισμός δεν νίκησε, απλώς απέμεινε”. Και απέμεινε με όλες τις αντιθέσεις του, οξυμένες από το γεγονός ότι έχασε την εικόνα του εχθρού του. Αυτό, δηλαδή, που συγκρατούσε κάπως τη συνοχή του και τον απέτρεπε απ’ το να εντείνει ανεμπόδιστα -όπως κάνει τώρα- την αποδόμηση κάθε ανθρώπινου και κοινωνικού στοιχείου. Χωρίς αντίπαλη δύναμη -και τουλάχιστον ως αντίπαλη δύναμη ο σοσιαλισμός ήταν υπαρκτός- το κεφάλαιο γίνεται αχαλίνωτο, δίχως φραγμούς. Ουσιαστικά γίνεται έτσι, όπως το περιγράφει ο Μπρεχτ στα θεατρικά έργα του. Φαίνεται πως η εποχή έφτασε γι’ άλλη μια φορά του Μπρεχτ. Η ανεργία στην Αγία Ιωάννα των σφαγείων δεν είναι κάποιο πρόσκαιρο επιχειρηματικό ατύχημα, που θα μπορούσε να επανορθωθεί με κάποια νέα ανάκαμψη (όπως νομίζει η Ιωάννα και όπως γράφεται σήμερα). Η ανεργία είναι η επιχειρησιακή βάση του επιχειρηματία Πίρποτ Μάουλερ. Και δεν την παράγει η αποτυχία, αλλά η επιτυχία του Μάουλερ. Μαζί με τις τιμές των μετοχών ανεβαίνουν και οι αριθμοί των ανέργων. Σήμερα αυτό ονομάζεται “shareholder value”, ενώ ο Μπρεχτ το ονόμαζε “κοινωνικό κατακλυσμό”». (Μάνφρεντ Βέκβερτ, «Τι καταλογίζει κανείς στον Μπρεχτ», από την συλλογή κειμένων «Μπ. Μπρεχτ – Κριτικές προσεγγίσεις»).
> Sweet home, Kalabaka.
> Μάπα το καρπούζι: «Κρυφό ραντεβού (σ.τ.σ.: Τσακαλώτου-Σόιμπλε) για το χρέος» (ΕφΣυν, 13/5/2016). Τζίφος, που λέμε. Μετά τις γερμανικές εκλογές τα περί χρέους της Ελλάδας, μήνυσε ο Σόιμπλε…
> 30 από 50 έδρες το εκλογικό «δώρο»: γι’ άλλους μπόνους, γι’ άλλους πόνους…
> «Ζητείται πάθος για την Κεντροαριστερά» δήλωσε στην ΕφΣυν ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Ν. Ανδρουλάκης. Για πάθος δεν ξέρουμε, αλλά για πόθο (και δη διακαή) για κάποια θέση ο χώρος αυτός έχει και πείρα και (κυρίως)… όρεξη.
> Ψωνίσαμε από (Νίκο) Σβέρκο: «Μεγαλύτερο κέρδος από τα όσα συμφωνήθηκαν για τον αυτόματο μηχανισμό δημοσιονομικής ρύθμισης, αποτελεί το γεγονός ότι η χώρα μας για τρία χρόνια δεν θα αντιμετωπίσει πονοκεφάλους τέτοιου είδους» (ΕφΣυν, 13/5/2016). Αν έβαζε ο… σβέρκος και το χέρι του στη φωτιά θα είμαστε ευχαριστημένοι: να τσουρουφλιστεί, να μη γράφει μακακίες…
Βασίλης
