Ηχολιγουντιανού τύπου προσαγωγή του πρώην προέδρου της Βραζιλίας, Λούλα Ντα Σίλβα και η επί τέσσερις ώρες ανάκρισή του για το σκάνδαλο Petrobras έβγαλε ξανά στην επιφάνεια τη σαπίλα που τόσα χρόνια κυριαρχεί στα ανώτατα κλιμάκια της πολιτικής εξουσίας της χώρας. Ο Λούλα φυσικά (σαν «αριστερός» πρόεδρος που ήταν) δηλώνει «αμόλυντος» και κατηγορεί τους πολιτικούς του αντιπάλους για πλεκτάνη, όμως η αλήθεια είναι ότι στενοί συνεργάτες του στο Εργατικό Κόμμα είναι βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό. Οπως ο γερουσιαστής Ντελσίδιο ντο Αμαράλ, ο οποίος διετέλεσε επί 13 χρόνια σύμβουλος τόσο του Λούλα όσο και της διαδόχου του Ντίλμα Ρούσεφ.
Ο Αμαράλ συνελήφθη μαζί με έναν δισεκατομμυριούχο στα μέσα του περασμένου Δεκέμβρη. Ο δισεκατομμυριούχος Αντρέ Εστέβες ήταν ένας από τους πιο γενναιόδωρους δωρητές της προεκλογικής εκστρατείας της Ρούσεφ. Της έδωσε γύρω στα 2.5 εκατομμύρια δολάρια! Ποσό τεράστιο, αλλά μικρό μπροστά στην αμύθητη περιουσία του, που εκτιμάται σε 2.5 δισ. δολάρια, κάνοντάς τον τον δέκατο τρίτο πλουσιότερο άνθρωπο της Βραζιλίας. Λίγο μετά τη σύλληψη των Αμαράλ και Εστέβες, η αστυνομία έδωσε στη δημοσιότητα τη συνομιλία του πρώτου με τον φυλακισμένο πλέον πρώην διευθυντή της Petrobras, Νέστορ Σερβέρο, στη διάρκεια της οποίας ο Αμαράλ υποδείκνυε στον Σερβέρο να κρατήσει μυστικά οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία για τη σχέση του με τον δισεκατομμυριούχο Εστέβες. Σε αντάλλαγμα, ο Αμαράλ θα βοηθούσε τον Σερβέρο να το σκάσει από τη χώρα για την Ευρώπη.
Η μπόχα του σκανδάλου κατακλύζει τη χώρα εδώ και δύο χρόνια, με πάνω από 100 άτομα να έχουν συλληφθεί, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών και αξιωματούχων της Petrobras, καθώς και στελεχών μεγάλων κατασκευαστικών εταιριών της χώρας (μέχρι στιγμής γύρω στις δέκα έχουν εμπλοκή στο σκάνδαλο). Οι τελευταίες όχι μόνο ξόδεψαν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια για να λαδώσουν πολιτικούς και στελέχη της Petrobras για να πάρουν έργα (δίνοντας το 3% του συμβατικού τιμήματος), αλλά είναι πρωταθλήτριες στη στυγνή εκμετάλλευση των εργατών τους. Είναι αυτή η εκμετάλλευση (σε βαθμό μεσαιωνικής δουλείας) που προκάλεσε το ξέσπασμα δύο εργατικών εξεγέρσεων στο υδροηλεκτρικό φράγμα του Ζιράου. Η πρώτη έγινε το Μάρτη του 2011 και η δεύτερη τον Απρίλη του 2012. Οι εργάτες διαμαρτύρονταν για τις απλήρωτες υπερωρίες, την έλλειψη υγειονομικής περίθαλψης και τις ψεύτικες υποσχέσεις των καπιταλιστών. Η πρώτη εξέγερση οδήγησε στην υπογραφή «εθνικής δέσμευσης για την καλυτέρευση των εργασιακών συνθηκών στην κατασκευαστική βιομηχανία» το Φλεβάρη του 2012. Δυο μήνες αργότερα, όμως, ξέσπασε δεύτερη εξέγερση, δείχνοντας πόση σημασία είχαν οι «δεσμεύσεις» των καπιταλιστών.
Τα μεγαλοστελέχη που εμπλέκονται στο σκάνδαλο Petrobras είναι και αυτά υπεύθυνα για την καταπάτηση των εργατικών δικαιωμάτων. Οπως ο Αντράντε Γκουτιέρες, ο μεγαλοεργολάβος που ανέλαβε την κατασκευή του σταδίου Αρένα ντα Αμαζονία, η εταιρία του οποίου έλαβε επιχορήγηση 106 εκατομμύρια δολάρια από την Τράπεζα Κοινωνικής και Οικονομικής Ανάπτυξης της Βραζιλίας (BNDES). Ποσό πολλαπλάσιο των 1.3 εκατ. δολαρίων που αναγκάστηκε να πληρώσει ως πρόστιμο για παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας, ο κατασκευαστικός τομέας είναι αυτός με τα περισσότερα θύματα λόγω των συνθηκών σκλαβιάς που επικρατούν στα εργασιακά κάτεργα της χώρας. 866 ήταν οι εργάτες που έπεσαν θύματα αυτών των συνθηκών. Αριθμός που ισοδυναμεί με το 40% του συνόλου των εργατών που εντοπίστηκαν να δουλεύουν υπό καθεστώς σκλαβιάς. Το 2012, το ποσοστό αυτό ήταν 23%, πράγμα που σημαίνει ότι η σκλαβιά στον κατασκευαστικό τομέα ολοένα και διογκώνεται.
Το ξέσπασμα του σκανδάλου της Petrobras έρχεται σε μια περίοδο που η χώρα περνά τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση των τελευταίων 25 ετών. Τα μέτρα λιτότητας που εισήγαγε πριν από έναν χρόνο η σημερινή «προοδευτική» πρόεδρος Ντίλμα Ρούσεφ, η οποία κατείχε τη θέση της προέδρου της Petrobras για επτά συναπτά έτη, δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας υποβαθμίστηκε πέρσι και ο ΟΟΣΑ σημείωσε ότι δεν αρκούν οι περικοπές αλλά θα πρέπει να παρθούν μέτρα «διαρθρωτικού χαρακτήρα», όπως η επίθεση στο ασφαλιστικό που θεωρείται «μεγάλο βάρος» στον κρατικό προϋπολογισμό.
Τον περασμένο μήνα, ήταν η ίδια η Ρούσεφ που πήρε στην πλάτη της το θέμα της έγκρισης νέων περικοπών, τις οποίες εισηγήθηκε στο Κογκρέσο, καλώντας η ίδια (και όχι ο υπουργός Οικονομικών) τους βουλευτές να το ψηφίσουν. Το νέο σχέδιο (συμπληρωματικό των προηγούμενων) προβλέπει περικοπές στις κυβερνητικές δαπάνες και τις συντάξεις, καθώς και φορολογικά μέτρα. Ο καπιταλισμός «με ανθρώπινο πρόσωπο» αποδεικνύεται το ίδιο σάπιος και αποκρουστικός με τον νεοφιλελεύθερο!
