Πρόκειται για την τελευταία ταινία του ιταλού σκηνοθέτη, μετά την «Τέλεια Ομορφιά», που του είχε χαρίσει Οσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας. Δύο φίλοι κοντά στα ογδόντα (ο Μάικλ Κέιν κι ο Χάρβεϊ Καϊτέλ), διάσημος συνθέτης ο ένας διάσημος σκηνοθέτης ο άλλος, παραθερίζουν σε ένα υπερπολυτελές θέρετρο στις Αλπεις. Ο πρώτος σχεδιάζει να αποσυρθεί, παρά το γεγονός ότι η Βασίλισσα Ελισάβετ παρακαλά για ένα κονσέρτο του πιο γνωστού έργου του… Ο δεύτερος προσπαθεί να τελειώσει το σενάριο μιας ταινίας, η οποία θα αποτελέσει την πολιτιστική κληρονομιά του.
Ο Σορεντίνο επανέρχεται στο ζήτημα του χρόνου. Και σε αυτή του την ταινία η έννοια του χρόνου έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Με τρόπο βαθιά ανθρώπινο, πότε εκουσίως κιτς και πότε καλαίσθητο, αλλά πάντα με τρομερό χιούμορ και χωρίς το βάρος βαρύγδουπων φιλοσοφικών αναζητήσεων, ο σκηνοθέτης πλησιάζει εκείνο το σημείο που ο χρόνος μοιάζει πιο πεπερασμένος από ποτέ.
Ελένη Π.
