Tο να δηλώνει ο Μπαρουφάκης πως οι ευρωπαίοι «εταίροι» δεν έχουν μπέσα είναι απολύτως κατανοητό στην κατάσταση που βρίσκεται. Δεν είναι ό,τι καλύτερο για έναν νάρκισσο να τον βάζουν στο ψυγείο και να γελάει όλη η αστική Ευρώπη μαζί του. Πετάει, λοιπόν, μεταξύ των άλλων και ένα «από την άλλη πλευρά δεν υπήρξε προσήλωση στη μπέσα» και χορταίνει κάπως το ναρκισσισμό του. Οταν, όμως, δηλώνει το ίδιο πράγμα ο Τσίπρας, το πράγμα αλλάζει.
Στη συνέντευξή του στον Χατζηνικολάου, ο Τσίπρας είπε πως στις 18 Φλεβάρη η ΕΚΤ πήρε μια ηθικά και πολιτικά απαράδεκτη απόφαση, απαγορεύοντας στις συστημικές τράπεζες να αναχρηματοδοτούν τη Γενική Κυβέρνηση. Και συνέχισε: «Οταν θέσαμε εγώ στον κύριο Ντάισελμπλουμ και ο κύριος Βαρουφάκης στο Eurogroup το θέμα αυτό, πήραμε την δέσμευση ότι θα αποκατασταθεί το λάθος αυτό. Το λάθος μας ήταν ότι πήραμε προφορική δέσμευση και όχι γραπτή».
Καταρχάς, δεν περιποιεί τιμή σ’ έναν πρωθυπουργό να δηλώνει ότι τον εξαπάτησε ένας υπουργός Οικονομικών τρίτης χώρας, που τυχαίνει να είναι πρόεδρος του Eurogroup. Οτι αρκέστηκε σε προφορικές διαβεβαιώσεις και δε ζήτησε αυτό να καταγραφεί στο σώμα μιας συμφωνίας, η οποία ήταν πολύ σαφής, συγκεκριμένη και αναλυτική κατά τα άλλα. Ακόμη και εκπρόσωποι πρωτοβάθμιου σωματείου γνωρίζουν πως όταν συμφωνούν κάτι με την καπιταλιστική εργοδοσία, αυτό πρέπει να αποτυπώνεται αμέσως στο χαρτί, γιατί την επομένη μπορεί να μην ισχύει.
Από την άλλη, ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να εξηγήσει τι έκανε στο διάστημα που μεσολάβησε, ώστε να εξαλειφθεί αυτή η εξαπάτηση. Ποια ήταν η διαπραγματευτική του δύναμη, την οποία τόσο διαφήμιζε προεκλογικά, προεξοφλώντας ότι ακόμη και η Μέρκελ θ’ αναγκαστεί να δεχτεί το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ «και θα ‘ναι ντάλα μεσημέρι», όπως με αλαζονεία δήλωνε τότε (πάλι σε συνέντευξη στον Χατζηνικολάου); Ομως, προκειμένου να δημιουργήσει ένα άλλοθι («μας εξαπάτησαν»), ο Τσίπρας αναγκάστηκε να παραδεχτεί «διαπραγματευτική απειρία». Προτίμησε το μικρότερο κακό.
Δεύτερο, γιατί δε συζήτησε αυτό το θέμα απευθείας με τον Ντράγκι, με τον οποίο είχε και έχει ανοιχτή γραμμή, αλλά το συζήτησε με τον Ντεϊσελμπλούμ, ο οποίος δεν έχει αρμοδιότητα για την ΕΚΤ; Εξαιρετικά αφελές ακόμη και για έναν Τσίπρα ακούγεται αυτό. Δεν μπορεί ο ίδιος, οι υπουργοί του, οι σύμβουλοι που κουβαλούσαν μαζί τους, να μην πρόσεξαν πως στη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη αναφερόταν, εκτός των άλλων: «Καλωσορίζουμε τη δέσμευση των ελληνικών αρχών να συνεργαστούν στενά με τους ευρωπαϊκούς και τους διεθνείς θεσμούς και εταίρους. Σε αυτό το πλαίσιο, υπενθυμίζουμε την ανεξαρτησία της ΕΚΤ». Δεν αντιλήφθηκαν πως η όποια υπόσχεση του όποιου Ντεϊσελμπλούμ δεν έχει καμιά αξία, αν δεν υπάρχει απόφαση του ΔΣ της ΕΚΤ; Αφού δεν είχαν προηγουμένως δέσμευση του Ντράγκι, γιατί δεν φρόντισαν να καταγραφεί -έστω ως πολιτική θέση-κατεύθυνση- στην απόφαση του Eurogroup αυτό που λένε ότι τους υποσχέθηκε ο Ντεϊσελμπλούμ;
Η αλήθεια είναι πως η ΕΚΤ δεν πήρε καμιά πρωτοφανή απόφαση στις 18 Φλεβάρη. Από τον Οκτώβρη του 2014, όταν δεν φαινόταν στον ορίζοντα κυβερνητική αλλαγή στην Ελλάδα, ο Ντράγκι είχε ανακοινώσει στην Κύπρο ότι χώρες με αναξιόπιστα ομόλογα θα μπορούν να συμμετάσχουν στο «πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης» μόνο στο βαθμό που είναι σε «πρόγραμμα». Τρεις μέρες πριν τις ελληνικές εκλογές, στις 22 Γενάρη, όταν ανακοινώθηκε επίσημα το «πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης» της ΕΚΤ, ο Ντράγκι επανέλαβε τα ίδια και εξήγησε πως τα ελληνικά ομόλογα δε θα μπορούν να γίνουν δεκτά αν η Ελλάδα δεν βρίσκεται σε «πρόγραμμα» και πως σε κάθε περίπτωση αυτό αποκλείεται να γίνει πριν από τον Ιούλη του 2015, όταν η Ελλάδα θα αποπληρώσει κάποια ομόλογα που έχει στην κατοχή της η ΕΚΤ, ώστε να πέσει κάτω από το πλαφόν δανεισμού που τίθεται για κάθε χώρα.
Από την άλλη, ο Χαρδούβελης προειδοποιούσε από τον περασμένο Δεκέμβρη, πως το πλαφόν έκθεσης των λεγόμενων συστημικών τραπεζών σε έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου έχει ξεπεραστεί και πως η ΕΚΤ δεν πρόκειται να το διευρύνει κατά 5-10 δισ. ευρώ, όπως έλεγαν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η ανακοίνωση του Χαρδούβελη ενόχλησε τότε σφόδρα τον ΣΥΡΙΖΑ, που έπαιζε την προπαγάνδα «δε θα χρειαστούμε την τελευταία δόση, διότι θα αυξήσουμε το βραχυχρόνιο δανεισμό από τις ελληνικές τράπεζες και θα πορευτούμε χωρίς πρόβλημα ρευστότητας μέχρι τον Ιούλη». Εξέδωσε πύρινη ανακοίνωση για να καταγγείλει τον Χαρδούβελη για απαράδεκτη παρέμβαση στην προεκλογική αντιπαράθεση.
Επομένως, ήξερε πολύ καλά η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ότι ο Ντράγκι είχε αυτή τη δυνατότητα (που προκύπτει από το καταστατικό της ΕΚΤ) και, φυσικά, θα την ασκούσε για ν’ αυξήσει τον εκβιασμό πάνω στην ελληνική κυβέρνηση. Και είχε όλη την άνεση η κυβέρνηση, μεταξύ 18 και 20 Φλεβάρη, να διαπραγματευθεί αυτό το θέμα, αφού το θεωρούσε τόσο κρίσιμο. Δεν το διαπραγματεύθηκε και τώρα μας λέει ότι την ξεγέλασε ο Ντεϊσελμπλούμ.
Τρίτο και κυριότερο. Η συμφωνία της 20ής Φλεβάρη προβλέπει ρητά και κατηγορηματικά: «Μόνον η έγκριση της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης του παραταθέντος προγράμματος από τους θεσμούς θα επιτρέψει με τη σειρά του την οποιαδήποτε εκταμίευση της εναπομείνασας δόσης από το τρέχον πρόγραμμα του ΕΤΧΣ και τη μεταφορά των κερδών του 2014 από το πρόγραμμα SMP. Αμφότερες υπόκεινται στην έγκριση του Γιούρογκρουπ». Αυτό, φυσικά, δεν είναι εξαπάτηση. Η συμφωνία φέρει την υπογραφή του Βαρουφάκη, την έκλεισε ο Τσίπρας με τον Ντεϊσελμπλούμ και προβλέπει ότι δεν εκταμιεύεται δεκάρα από την τελευταία δόση και δεν επιστρέφεται δεκάρα από τα χρωστούμενα της ΕΚΤ (ύψους 1,9 δισ.), αν προηγουμένως δεν ολοκληρώσει την αξιολόγηση η τρόικα («θεσμοί») και αυτή η αξιολόγηση δεν εγκριθεί από το Eurogroup. Μόνοι τους έδεσαν τα χέρια τους.
Τώρα, βγαίνει ο Τσίπρας και προσπαθεί να μας πείσει ότι υπέγραψαν αυτή τη συμφωνία, διότι τους είχε διαβεβαιώσει προφορικά ο Ντεϊσελμπλούμ ότι ο Ντράγκι θα άλλαζε την απόφαση της ΕΚΤ στις 18 Φλεβάρη και θα επέτρεπε τη διεύρυνση του βραχυχρόνιου δανεισμού από τις ελληνικές τράπεζες, που θα έλυνε το πρόβλημα ρευστότητας του ελληνικού κράτους. Κι αυτοί ήταν τόσο ευκολόπιστοι και αφελείς που δε σκέφτηκαν ότι στόχος των δανειστών ήταν από την αρχή να τους σύρουν εκεί που ήθελαν και επομένως δε θα επέτρεπαν στην ΕΚΤ να τους λύσει το πρόβλημα ρευστότητας, επιτρέποντάς τους έτσι να ροκανίσουν το χρόνο!
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι οι ιμπεριαλιστές είναι αδίστακτοι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, είναι ο Τσίπρας που κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό. Αλλωστε, από τις 20 Φλεβάρη πέρασαν δυο μήνες και ποτέ στη διάρκειά τους δεν ακούστηκε ο παραμικρός υπαινιγμός περί εξαπάτησης της κυβέρνησης από τους «εταίρους», δεν υπήρξε ούτε καν μια διαρροή που να την αναπαράξουν τα κομματικά έντυπα. Τώρα που είναι έτοιμοι να πάρουν τα πρώτα μέτρα, επιστράτευσαν κι αυτό το ψέμα, για να υποστηρίξουν πως έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους.
ΥΓ. «Οταν ο Ντράγκι λέει ευρωπαϊκό πρόγραμμα εννοεί το Μνημόνιο», είπε στη συνέντευξή του ο Τσίπρας. Γιατί οι άλλοι τι εννοούν; Και ο ίδιος τι υπέγραψε στις 20 Φλεβάρη; Η «ολοκλήρωση της αξιολόγησης του παραταθέντος προγράμματος» από την τρόικα (που τη βάφτισαν «θεσμούς») είναι τίποτα διαφορετικό απ’ αυτό που εννοούν ο Ντράγκι και οι άλλοι παράγοντες του ιμπεριαλισμού;
