Πίσω, στις δεκαετίες του ’60 και του ’70, μας μεταφέρει η τελευταία ταινία του Πολ Τόμας Αντερσον («Ξέφρενες νύχτες», «Μανόλια», «Θα χυθεί αίμα», «The master»), η οποία αποτελεί την πρώτη απόπειρα μεταφοράς στην οθόνη μυθιστορήματος του Τόμας Πίντσον («Vineland», «Ουράνιο τόξο της βαρύτητας»).
Ο Λάρι «Ντοκ» Σπορτέλο, ιδιωτικός ντετέκτιβ του Λος Αντζελες (τον οποίο υποδύεται ο Χοακίν Φίνιξ με τρόπο μοναδικό), δέχεται αργά το βράδυ μια απρόσμενη επίσκεψη από μια παλιά φίλη και μια περίεργη περιπέτεια ξεκινά. Τα πράγματα όμως, όπως πάντα, δεν είναι όπως φαίνονται. Εξαφανίσεις, δολοπλοκίες, πολύ χρήμα, ναρκωτικά, εύκολο σεξ και φασιστικές ομάδες αποτελούν το ιδιαίτερο περιβάλλον της ταινίας. Ο πρωταγωνιστής ενσαρκώνει το πρότυπο του χίπη, χαλαρού, σχεδόν πάντα μαστουρωμένου τύπου, ο οποίος ακόμη έχει μια ρομαντική αφέλεια για τη ζωή και την κοινωνία. Η εμπειρία παρολαυτά θα του δείξει ότι στη σύγχρονη εποχή η αφέλεια δε συγχωρείται.
Γενικά, είναι εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα η κινηματογραφική μεταφορά ενός λογοτεχνικού έργου. Ο σκηνοθέτης πετυχαίνει να μας μεταφέρει στοιχεία από την ιδιότυπη και λίγο ψυχεδελική γραφή του Πίντσον. Ταυτόχρονα, αναβιώνει μια εποχή με τα όποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της, αφήνοντας τελικά μια γεύση νοσταλγίας και μελαγχολίας, όχι τόσο για το παρελθόν, αλλά κυρίως εξαιτίας μιας αίσθησης μοναξιάς και χάους που διαχέεται σε όλα τα στοιχεία της ταινίας.
Ελένη Π.
