Οταν οι εκπαιδευτικοί πάψουν να μιλούν με μισόλογα και απευθύνονται στους μαθητές τους με τη γλώσσα της αλήθειας, πέφτουν πάνω τους θεοί και δαίμονες να τους κατασπαράξουν.
Το αστικό κράτος τους θέλει διαμεσολαβητές ανάμεσα σε αυτό και τη νεολαία, θεωρεί ότι τους έχει επιφορτίσει με το καθήκον να αναμασούν και να αναπαράγουν τις ιδεοληψίες και τις αντιδραστικές θεωρίες με τις οποίες είναι γεμάτα τα αναλυτικά προγράμματα και τα σχολικά εγχειρίδια και να σιγοντάρουν τις κυρίαρχες επιλογές. Τους θέλει ακόμα και παιδονόμους όταν η μαθητική νεολαία παρεκτραπεί από τη «νομιμότητα» που επιτάσσει το αστικό σχολειό, οι νόμοι και τα ήθη μιας κοινωνίας διαχωρισμένης σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.
Οταν, λοιπόν, οι «παπαγάλοι» πάψουν να αναπαράγουν ως ηχώ τις κυρίαρχες επιλογές, τούτο αποτελεί έγκλημα καθοσιώσεως και απαιτείται από το σύστημα η παραδειγματική τιμωρία τους.
Αυτό συνέβη με την επιστολή που απηύθυναν στους μαθητές τους οι καθηγητές της Ε΄ ΕΛΜΕ, με αφορμή την απεργία πείνας του Νίκου Ρωμανού, μια απεργία που συγκλονίζει το πανελλήνιο και δημιουργεί αισθήματα συμπάθειας και αγανάκτησης για τη στάση του κράτους ακόμα και σε συντηρητικά στρώματα, λόγω και του σχετικού αιτήματος του απεργού πείνας (πρόσβαση στη γνώση), αλλά και του γεγονότος ότι στα χέρια του, στα 15 χρόνια του, ξεψύχησε ο φίλος του Αλέξης Γρηγορόπουλος, χτυπημένος από τη σφαίρα του μπάτσου Επαμεινώνδα Κορκονέα.
Οι εκπαιδευτικοί κατόρθωσαν να ξεπεράσουν το status συμπεριφοράς και εκφοράς του λόγου που επιβάλλει η καταθλιπτική κυριαρχία της δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας και ο φόβος, πρώτον γιατί την επιστολή αυτή την ενέκριναν ως γενική συνέλευση. Αρα και ως σώμα, ως συλλογική διαδικασία αισθάνθηκαν πιο δυνατοί απέναντι στο κράτος, καθυποτάσσοντας κάθε φοβισμένη ή συμβιβασμένη φωνή (την επιστολή αυτή με τη γλώσσα που σπάει κόκαλα είναι σχεδόν αδύνατο, με το συσχετισμό δυνάμεων που επικρατεί, να τη συντάξει ένα γραφειοκρατικό όργανο, όπως είναι σήμερα τα ΔΣ των συλλόγων). Δεύτερον γιατί και οι ίδιοι έχουν φθάσει στα όριά τους και η αγανάκτηση ξεχειλίζει από την κατάσταση που βιώνουν στο σχολείο, αλλά και από αυτά που υφίστανται ως εργαζόμενοι.
Οι καθηγητές της Ε΄ ΕΛΜΕ προσπάθησαν να «παντρέψουν» στο γράμμα τους τη μάχη που δίνει ένα νέο παιδί, ένας νέος αγωνιστής (άσχετα με την τακτική που αυτός επέλεξε να παλέψει ενάντια στον καπιταλισμό), βάζοντας μπροστά το σώμα του, την ίδια του τη ζωή για ένα αναφαίρετο δικαίωμά του -τη μόρφωση- και την ανάλγητη, δολοφονική και εκδικητική στάση του αστικού κράτους απέναντί του, επειδή με τον τρόπο που επέλεξε να δρα κατέστη πολέμιός του, με την αγριότητα που βιώνει σήμερα η εργαζόμενη κοινωνία και την ολομέτωπη επίθεση με ταξικά κριτήρια που δέχεται η μαθητική νεολαία. Προσπάθησαν να φωτίσουν την αλήθεια, να δείξουν ότι όλα αυτά αποτελούν ένα σύνολο, εκφάνσεις της ίδιας αντιδραστικής αντιλαϊκής πολιτικής και έτσι να «ανοίξουν» τα μάτια των μαθητών τους, ως έχουν χρέος, ως δάσκαλοι και όχι ως φερέφωνα της κυβέρνησης και του κράτους. Γι’ αυτό και αναφέρθηκαν χωρίς υποκρισία και περικοκλάδες σε όλους τους «θεσμούς» του κράτους, σκίζοντας τα προσωπεία, που φιλοτεχνούν με επιμονή οι σφουγγοκωλάριοι του συστήματος για να κρατούν το λαό εγκλωβισμένο σε αυταπάτες γύρω από πρόσωπα και θεσμούς.
Οργισμένη η κυβέρνηση, ξαμόλυσε τα ακροδεξιά και φαιδρά μαντρόσκυλά της ενάντια στους εκπαιδευτικούς, ζητώντας την κεφαλή τους επί πίνακι:
♦ «Δημόσιοι υπάλληλοι καλούν τους μαθητές να φτύνουν τον Πρόεδρο που τον αποκαλούν ‘’δήθεν αγωνιστή’’. Μιλούν για ‘’κράτος – δολοφόνο’’ και τους καλούν σε εξέγερση εναντίον αυτού του ‘’κράτους – δολοφόνου’’… Ζητάμε από όλα τα κόμματα να καταδικάσουν το εν λόγω ψήφισμα. Αποτελεί ντροπή στη σελίδα της εκπαιδευτικής κοινότητας. Να τοποθετηθούν τα κόμματα σ’ αυτό το αίσχος…»: Αδωνις Γεωργιάδης στη Βουλή. Ο οποίος κάλεσε στη συνέχεια τον υπουργό Παιδείας «να αναλάβει άμεσα πειθαρχικά μέτρα»!
♦ «Η ανακοίνωση της 5ης ΕΛΜΕ, που καλεί σε εξέγερση, αμφισβητεί το πολίτευμα, καθυβρίζει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, χαρακτηρίζει τους Νόμους ως τυραννία και παροτρύνει σε εγκληματικές ενέργειες, πρέπει να αποδοκιμαστεί από όλους τους δημοκρατικούς πολίτες, τα κόμματα και πρωτίστως από τον ΣΥΡΙΖΑ!
Εξίσου απαράδεκτες και καταδικαστέες είναι και οι ανακοινώσεις άλλων ΕΛΜΕ, που σκόπιμα αγνοούν την πραγματικότητα και ζητούν την κατάργηση του κράτους δικαίου.
Είναι αδιανόητο άνθρωποι που θέλουν να αποκαλούνται εκπαιδευτικοί να χρησιμοποιούν τη γλώσσα του μίσους, να επιβραβεύουν εγκλήματα, να ξεσηκώνουν τη νεολαία, να υπερασπίζονται την τρομοκρατία και να αμφισβητούν τους νόμους.
Προϊστάμενος όλων αυτών είναι ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ κ. Κοτσυφάκης, στέλεχος και υποψήφιος Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι τύποι αυτοί πληρώνονται από τις θυσίες και τους φόρους των Ελλήνων πολιτών για να διαπλάθουν συνειδήσεις και να εκπαιδεύουν τα παιδιά μας»: Σοφία Βούλτεψη, κυβερνητική εκπρόσωπος.
Σημειώνουμε εδώ ότι Αδωνις και Βούλτεψη, παράλληλα με την επίθεση που εξαπέλυσαν ενάντια στους εκπαιδευτικούς, ακολούθησαν και τη γνωστή κυβερνητική γραμμή στριμώγματος του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε περίπτωση. ΣΥΡΙΖΑ και Περισσός δεν ξέφυγαν από την οπορτουνιστική και συμβιβαστική με το σύστημα πεπατημένη. Αρνήθηκαν να στηρίξουν ευθέως την επιστολή των εκπαιδευτικών, να τοποθετηθούν θετικά στην ουσία της και «ξέφυγαν» με γελοίες διαδικαστικές προφάσεις περί διαγραμμάτου.
