Ορθιοι! Οχι πια στα τέσσερα.
Ηταν 2 Δεκεμβρίου του 1902 όταν οι βουλευτές Λεβίδης, Σμολένσκι και Βεστενίτης επέλεγαν στη βουλή τα καθίσματα του άκρου της αριστερής πτέρυγας και ονόμαζαν την ανεξάρτητη ομάδα τους «Ακρα Αριστερά».
Και αφού ξεκινήσαμε με ιστορικά γεγονότα, ας μην παραλείψουμε ένα ακόμη, αφού έλαχε να είμαστε παρόντες ακριβώς στη λαμπρή στιγμή που γράφεται η ιστορία. Ηταν Νοέμβρης του εθνοσωτήριου μνημονιακού έτους 2014 όταν το φλερτ Τζάκρη-ΣυΡιζΑ οδηγούσε σε αρραβώνες. Το γεγονός είναι από μόνο του αρκούντως διασκεδαστικό (και προβλέπεται να γίνει ακόμη περισσότερο στη συνέχεια), απαλλάσσοντάς μας από τη διακωμώδησή του. Ωστόσο, άπτεται των ιστορικών καθηκόντων της λαϊκής (like kiss) μούσας, που καταγράφει στον χοντρό (ποιος Πάγκαλος ρε;) τόμο της Ιστορίας:
πόσους αρραβωνιάστηκες; Με πόσους έχεις πάει;
Εχεις προικιά ή μοναχά προίκα είν’ το μυαλό σου
η στάση η αταλάντευτη, η ιδεολογία;
Λοιπόν, κατέβηκαν τα κοπάδια στα χειμαδιά για να ξεχειμωνιάσουν, έσφιξαν τα κρύα κι εμείς ακόμη αναζητάμε την αντίστοιχη με τον «παραθερισμό» λέξη για τον χειμώνα για να ξέρουμε τι κάνουμε και να το λέμε όταν μας ρωτάνε. Με το ίδιο καμάρι που λέμε «παραθερίζουμε»…
Μας κούφανε ο αξεπέραστος Ντινόπουλος, χαρακτηρίζοντας «κομμουνιστές που πιστεύουν στον μαρξισμό-λενινισμό» τους ΣυΡιζΑίους, στολίζοντάς τους και με διάφορα άλλα. Αυτό βέβαια έγινε στην απολύτως στέρφα στον τομέα παραγωγής πολιτικής σκέψης επαρχία, όπου όλα τα λαμπρά πολιτικά ζώα –κατά Αριστοτέλη- περιμένουν ν’ ακούσουν καμιά παρόλα για να την αντιγράψουν ή να την επικρίνουν και να γνωστοποιήσουν έτσι την ύπαρξή τους. Ενοχλήθηκαν λοιπόν η αυριανή κυβέρνηση και τα στελέχη του βουνού και του λόγγου. Παράτησαν καθρέφτες και πρόβες, κουβέντες και προσεγγίσεις. Και βγήκαν αλαφιασμένοι στο μεϊντάνι, χωρίς ούτε ένας να βρεθεί και να κράξει «τι κομμουνιστές ρε;».
Στο σημείο αυτό το θολωμένο μυαλό της Κοκκινοσκουφίτσας ανέσυρε παλιότερο δημοσίευμα της «Αυγής» το οποίο παραθέτει: «Η λέξη κάλπη είναι σχεδόν ομόηχη με τον κάλπη, τον απατεώνα δηλαδή, αλλά αυτό είναι συμπτωματικό. Ο κάλπης έχει τουρκική ετυμολογία (kalp), άσχετο αν καμιά φορά οι κάλπες βγάζουν κάλπικο αποτέλεσμα».
Κι επειδή κάποιοι ίσως θορυβήθηκαν από το «θολωμένο μυαλό», μένουμε στην Ξάνθη όπου έγιναν οι δηλώσεις Ντινόπουλου, ανασύρουμε τον απολύτως καταφρονεμένο Ξανθιώτη (ο Χατζιδάκις έριξε μαύρη πέτρα, ενώ σ’ αυτόν έριξαν μαύρες πέτρες) και θυμίζουμε: «Στο θολωμένο μου μυαλό / ο κόσμος είναι μια σταλιά / κάτι σκιές απ’ τα παλιά / και κάποιο πάθος μου τρελό. / Και κάποιο πάθος μου τρελό / στο θολωμένο μου μυαλό. / Το θολωμένο μου μυαλό / μ’ έχει προδώσει προ πολλού / του λέω αλλού και τρέχει αλλού / με κάνει και παραμιλώ. / Με κάνει και παραμιλώ / το θολωμένο μου μυαλό. / Του θολωμένου μου μυαλού / τους εφιάλτες τραγουδώ / κι αν σας επίκρανα ως εδώ / φταίει το πάθος του τρελού. / Φταίει το πάθος του τρελού / του θολωμένου μου μυαλού».
Ξεπουλήθηκαν και τα δεκατέσσερα περιφερειακά αεροδρόμια από το ΤΑΙΠεΔ (Τρίτων Αποθησαυρισμός από την Ιδιωτική Περιουσία του Δημοσίου). Σε Γερμανούς φυσικά…
Επειδή είναι πολυάριθμοι και πολυάρρυθμοι οι φιλομαθείς σύντροφοι αναγνώστες που ρωτούν σχετικά, η επιστημονική ομάδα της στήλης απαντά, στην κατεύθυνση της λαϊκής επιμόρφωσης: Το ευρωκοινοβούλιο είναι ένα κοινοβούλιο που λειτουργεί με ευρώ. Οπως και το ευρωβαρόμετρο, το ευρωδικαστήριο, η Europol, η Eurovision (αυτή λειτουργεί και στη θέα ή ακόμη και στο όραμα –vision- των ευρώ), οι ευρωβουλευτές, όπως κάθε ευρω-πέος. Ας τα έχουμε κατά νου αυτά και ας μελετάμε τώρα που έχουμε την ευκαιρία, μια και διάγουμε μακρά περίοδο ειρήνης, νηστείας και προσευχής, αποχής από τις διαδικασίες (όχι βέβαια από τις θεωρητικές) για την άρση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Θυμίζουμε ότι η στήλη, λόγω της επιστημονικής έρευνας που εξασκεί συστηματικά, έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα ΜΜΕ (Mind Masturbation Emphasis), που χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ (Εις Σακούλες Παρεχόμενα Απαλλοτριωθέντα).
Κοκκινοσκουφίτσα
