Ενας Τζήμερος με προφίλ καλού λαϊκού παιδιού ήταν ο Θεοδωράκης στην παρουσίαση του (ο θεός να το κάνει) προγράμματος του Ποταμιού. Σπονδές στην «αξιοκρατία», αφόρητες κοινοτοπίες που τις ακούμε δεκαετίες τώρα απ’ όλα τα αστικά κόμματα, τηλεοπτικού τύπου ευφυολογήματα και μερικές κουβέντες της πιάτσας ήταν ο αχταρμάς των «21 Θέσεων» που παρουσίασε.
Πρέπει να του αναγνωρίσουμε, όμως, ότι ξεπέρασε τον Τζήμερο (και όλους τους νεοφιλελεύθερους που έχουν περάσει από τον τόπο). Είναι ο πρώτος που πρότεινε να κάνουν οι καθηγητές φροντιστήρια επί πληρωμή το απόγευμα, όπως οι γιατροί κάνουν απογευματινά ιατρεία! Αυτό κανένας δεν είχε μέχρι τώρα τολμήσει να το εισηγηθεί. Μάλιστα, κάποια στιγμή, για να δείξουν ευαισθησία προς τα παιδιά της φτωχολογιάς που δεν έχει να πληρώσει φροντιστήρια, θέσπισαν την περιβόητη «ενισχυτική διδασκαλία» που προσφερόταν δωρεάν τα απογεύματα. Ο Θεοδωράκης, σ’ ένα κρεσέντο αντιλαϊκότητας, πρότεινε να μπορούν οι καθηγητές να κάνουν φροντιστήρια τα απογεύματα και όποιος έχει λεφτά να πληρώνει. Οποιος δεν έχει ας πρόσεχε να μην είναι φτωχός.
Δε νομίζουμε ότι αξίζει τον κόπο να σχολιάσουμε αναλυτικά τις διάφορες παπαριές που παρουσιάστηκαν σαν «νέες ιδέες». Ολες μπορεί να τις συναντήσει κανείς στη νεοφιλελεύθερη μπουρδολογία του Τζήμερου, αλλά και στη «μικιάδικη» μπουρδολογία του Γιωργάκη Παπανδρέου και των συνεργατών του. Αν δεν υπήρχε εντολή «από πάνω» για στήριξή του, οι συνάδελφοί του πολιτικοί συντάκτες στις μεγάλες αστικές φυλλάδες θα είχαν πάρει στο ψιλό τον Θεοδωράκη και ο επιεικέστερος χαρακτηρισμός που θα του έδιναν θα ήταν «ψωνάρα». Ομως πρέπει να τον στηρίξουν και επειδή αρκετοί δε θέλουν και να εκτεθούν (να γίνουν και αυτοί ρόμπες) επιλέγουν να προβάλλουν τα «νέα πρόσωπα», τον «ενδιαφέροντα λόγο», το «αντικομφορμιστικό περιβάλλον» και άλλα τέτοια ανώδυνα.
Η στόχευση των μεγαλοεκδοτών είναι προφανής. Το ΠΑΣΟΚ καταρρέει, η ΔΗΜΑΡ εξαφανίστηκε, κάποιος πρέπει να συγκρατήσει έναν κόσμο να μην πάει στον ΣΥΡΙΖΑ. Το Ποτάμι είναι το όχημα για να κοπεί η αυτοδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ. Κι επειδή το σκέτο «λάιφ στάιλ» δεν μπορεί να πουλήσει, ειδικά σε βουλευτικές εκλογές σε συνθήκες μεγάλης πόλωσης ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, βάζουν και μερικές πρόχειρες πολιτικές πινελιές. Μ’ ένα 6%-7% το Ποτάμι μπορεί να γίνει η συγκολλητική ουσία για το «μεγάλο συνασπισμό». Μετά, μπορεί ησύχως να πορευτεί προς τον πολιτικό σκουπιδοτενεκέ. Μιας χρήσης είναι.
