Θυμόσαστε ασφαλώς την επιχειρηματολογία του ΣΥΡΙΖΑ για το «αρνητικό υπερόπλο», το οποίο θα έπρεπε να αξιοποιήσουν οι ελληνικές κυβερνήσεις έναντι της ΕΕ, ώστε να επιβάλουν διαγραφή του χρέους και αναπτυξιακή στήριξη, χωρίς μνημόνια και εφαρμοστικούς νόμους. Σ’ αυτό το «αρνητικό υπερόπλο», που δεν αξιοποίησε ο πρωθυπουργός, αναφερόταν σε συνέντευξή του στη ΝΕΤ στις 19.1.2011: «Το γεγονός ότι, εάν οδηγηθεί σε στάση πληρωμών ή σε χρεωκοπία, τότε αυτό θα συμπαρασύρει ως ντόμινο όλη την Ευρωζώνη». Στις 19.5.2011 εξηγούσε στον κομματικό ραδιοσταθμό «Στο Κόκκινο»: «Το δεύτερο που θα έπρεπε να κάνει από την πρώτη στιγμή ήταν να συνειδητοποιήσει ότι η Ελλάδα έχει, είχε κυρίως, τώρα σιγά-σιγά χάνει, αλλά ακόμα έχει ένα αρνητικό υπερόπλο. Ποιο είναι αυτό; Εχουμε εκχωρήσει ως χώρα τη νομισματική πολιτική στην ΕΕ, είμαστε όμως μια χώρα της ευρωζώνης. Η δική μας κατάρρευση λοιπόν θα προκαλούσε και θα προκαλέσει, εκτός αν γίνει ελεγχόμενα, όπως πάει να γίνει, οπότε μάλλον δεν θα προκαλέσει τίποτα, αλλά εν πάση περιπτώσει, το σημαντικό υπερόπλο ήταν ότι, ενώ σας δώσαμε το νόμισμα και δεν μπορούμε να ασκήσουμε νομισματική πολιτική, εντούτοις όμως είμαστε συνδεδεμένοι σ΄αυτόν τον κρίκο σαν αλυσίδα, τον οικονομικό κρίκο, εάν λοιπόν κύριοι, εμείς βουλιάξουμε, θα σας πάρουμε μαζί μας».
Τον Οκτώβρη του 2011 επέμενε στο ίδιο επιχείρημα: «Το πρώτο και σαφέστερο πλεονέκτημα είναι ότι αυτή τη στιγμή από την τύχη της Ελλάδας κρέμονται άλλες 16 οικονομίες και χώρες, όλες οι οικονομίες της ευρωζώνης. Κρέμεται το ευρώ. Κι αν το ευρώ καταρρεύσει, αυτό δεν θα είναι μια υπόθεση που θα αφορά στενά τις 17 χώρες, θα αφορά όλη την Ευρώπη, την παγκόσμια οικονομία» και «αυτό το αρνητικό υπερόπλο η Ελλάδα δεν έχει κάνει χρήση. Δεν έχουμε διεκδικήσει με βάση αυτό το γεγονός». Και στις 9 Νοέμβρη της ίδιας χρονιάς έλεγε στη ΝΕΤ: «Οσο η Ελλάδα έχει αυτό το αρνητικό υπερόπλο, τη δυνατότητα ότι δεν είναι ξεχωριστή περίπτωση και το ότι η αποχώρησή της ή η κατάρρευσή της δημιουργεί τεράστιο κραχ σε ευρωπαϊκό και σε παγκόσμιο επίπεδο, τότε έχει ένα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί για να διεκδικήσει άλλες πολιτικές από τις εφαρμοζόμενες».
Ακόμη και σε συνέντευξη που έδωσε την επομένη των εκλογών του Μαΐου του 2012 στην ιταλική La Stampa, ίδια ήταν η επιχειρηματολογία του: «Εχουμε ένα εξαιρετικό όπλο. Το έχει αναγνωρίσει, πλέον, και η Ανγκελα Μέρκελ: όταν πληγεί ένας στόχος, οι αγορές αναζητούν αμέσως τον επόμενο. Πρόκειται για ευρωπαϊκή κρίση και ξεπερνιέται μόνο με ευρωπαϊκή λύση. Είναι ο λόγος για τον οποίο ζητήσαμε μια σύνοδο της Ενωσης, αφιερωμένη στο πρόβλημα του δημόσιου χρέους».
Καλό είναι οι ΣΥΡΙΖΑίοι όλ’ αυτά να τα ξεχάσουν. Το «υπερόπλο» στο οποίο είχαν συνηθίσει, ότι δηλαδή μια «αριστερή» κυβέρνηση θα εκβιάσει την Ευρωζώνη με στάση πληρωμών, η οποία θα προκαλέσει ντόμινο καταρρεύσεων και τελικά εξαφάνιση του ίδιου του ευρώ, δεν ισχύει πλέον. Ο μεγάλος παραμυθάς έχει ανακαλύψει πλέον νέο υπερόπλο, το οποίο για πρώτη φορά παρουσίασε ο Τσίπρας στη συνέντευξη που έδωσε την περασμένη Κυριακή στο «Βήμα». Ιδού ο πλήρης διάλογος:
«– Σε μια ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση πρέπει να διαθέτεις “ισχυρά χαρτιά”. Ποια είναι τα δικά σας;
Η Ευρώπη γνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι ο ισχυρός ενεργειακός εταίρος του 2020. Γνωρίζουν οι υπόλοιποι εταίροι ότι η χώρα μας δεσπόζει στην ζωτικής σημασίας για την Ευρώπη ενεργειακή ζώνη της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, που ξεκινά από το Ισραήλ, περνά από την Κύπρο και περιλαμβάνει το Αιγαίο, το Λιβυκό, το Ιόνιο.
– Το “κλειδί” της διαπραγμάτευσης είναι γεωπολιτικό;
Σε σημαντικό βαθμό, ναι. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η έκβαση της διαπραγμάτευσης συναρτάται με την ισχυρή γεωπολιτική και ενεργειακή δυναμική της χώρας. Στη μεγάλη διαπραγμάτευση προσερχόμαστε με όπλο το μέλλον. Η ευρωζώνη χρειάζεται την Ελλάδα εξίσου όσο η Ελλάδα χρειάζεται την ευρωζώνη. Διεκδικούμε τα αυτονόητα επειδή είμαστε έτοιμοι να συμβάλλουμε με πολύ περισσότερα στον σχεδιασμό για την Ευρώπη του 2020 και του 2030. Για να υπηρετήσουμε τον σκοπό αυτό χρειαζόμαστε τώρα ένα κράτος με επιρροή στη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας και στη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος. Ολα συναρτώνται και συγκλίνουν σε μια νέα εθνική στρατηγική για την Ελλάδα».
Στη θέση του «αρνητικού υπερόπλου», που ήταν –υποτίθεται– ένας εκβιασμός επί του Βερολίνου και των συμμάχων του, έχουμε μια «νέα εθνική στρατηγική», που συνίσταται στην αξιοποίηση των ενεργειακών πλεονεκτημάτων της χώρας και της δεσπόζουσας θέσης που έχει στον ενεργειακό χάρτη! Το επιχείρημα, βέβαια, είναι εξ ορισμού γελοίο. Οχι μόνο γιατί η Ελλάδα δεν είναι καμιά στρατηγικής σημασίας ενεργειακή χώρα (ούτε ως διαμετακομιστικός κόμβος δεν έχει την αξία που «ξαφνικά» θυμήθηκε να της προσδώσει ο ΣΥΡΙΖΑ (οι βορειοβαλκανικές χώρες με την Τουρκία μπορούν να παίξουν εξίσου καλά αυτό το ρόλο), αλλά και γιατί υπάρχει το παράδειγμα της Κύπρου, μιας χώρας όπου έχουν βρεθεί ενεργειακά κοιτάσματα, την οποία οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές έκαναν «μια χαψιά», όταν η πολιτική της ηγεσία νόμισε ότι μπορούσε να «παίξει» με τη Ρωσία.
Η ίδια η Ρωσία δεν διακινδύνευσε τις συμφωνίες που έχει με τους Ευρωπαίους και δε δίστασε ν’ αφήσει την κυπριακή αντιπροσωπεία στα κρύα του λουτρού.
Είναι ν’ απορεί κανείς πώς τους ήρθε των ΣΥΡΙΖΑίων και επιστράτευσαν ένα τέτοιο επιχείρημα τώρα. Γιατί δεν το επικαλέστηκαν ποτέ στην τετραετία των μνημονίων, όταν επικαλούνταν μόνο το «αρνητικό υπερόπλο»; Γιατί δεν έκαναν ποτέ αναφορά στη γεωπολιτική θέση της χώρας, η οποία κατά τον Τσίπρα θα κρίνει «σε σημαντικό βαθμό» τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές; Σίγουρα δεν πρόκειται για επιχείρημα που ανέσυρε από την κωλότσεπη ο Τσίπρας, επειδή τον είχε στριμώξει ο δημοσιογράφος. Οπως φαίνεται από το διάλογο, ο δημοσιογράφος έκανε την τυπική ερώτηση, περιμένοντας να πάρει την καθιερωμένη ως εκείνη τη στιγμή απάντηση. Οτι δηλαδή, η ΕΕ δε θέλει να ωθήσει την Ελλάδα σε στάση πληρωμών, γιατί θα καταρρεύσει το ευρώ και μπλα, μπλα, μπλα. Αντ’ αυτού, πήρε ως απάντηση ένα νέο επιχείρημα, το οποίο δεν είχε ξανακουστεί.
Γιατί χρειαζόταν ο ΣΥΡΙΖΑ ν’ αλλάξει τα όπλα του «τσαμπουκά» που θα επιδείξει προς τους Ευρωπαίους; Συνειδητοποίησε, μήπως, ότι το μέχρι τώρα επιχείρημά του, το «αρνητικό υπερόπλο», ο εκβιασμός με την απειλή ντόμινο που θα επιφέρει την κατάρρευση του ευρώ, δεν πιάνει ως επιχείρημα, έχει αποδυναμωθεί; Τόσο καιρό τώρα έχει α- κούσει άπειρες ειρωνείες, από αριστερά και από δεξιά, αλλά τη γραμμή αυτή δεν την άλλαζε. Ούτε του κόστισε ιδιαίτερα η επιχειρηματολογία των αντιπάλων του. Δεν πρόκειται, λοιπόν, για αναγκαία διόρθωση, αλλά για προσαρμογή σε… ρεαλιστική βάση. Ο ΣΥΡΙΖΑ δε θέλει να ακούγεται πλέον το επιχείρημα ότι θα εκβιάσει τους Ευρωπαίους με το ευρώ, γιατί οι εκ δεξιών αντίπαλοί του απαντούν με πειστικά επιχειρήματα: δεν μπορείς να λες ότι θα παραμείνεις στην Ευρωζώνη και ταυτόχρονα να εκβιάζεις αυτούς που σε δάνεισαν. Επειδή, λοιπόν, δεν μπορεί να προχωρά ένα βήμα παραπέρα το συλλογισμό, λέγοντας ότι θα φτάσει σε ρήξη, επινόησε τώρα τη σπουδαία ενεργειακή θέση της Ελλάδας, την οποία προφανώς θα «πουλήσει» ακριβά στους δανειστές και θα αποσπάσει απ’ αυτούς συμφωνία για κούρεμα του χρέους.
Βέβαια, αν ψάξει κανείς όσα λένε καθημερινά ο Τσίπρας και τα άλλα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, θα βρει αντικρουόμενες θέσεις και επιχειρήματα. Τη μια λένε το ένα, την επομένη λένε το άλλο. Τη μια λένε ότι θα εκβιάσουν με το ευρώ, την άλλη λένε ότι θα εκβιάσουν με την ενεργειακή θέση της Ελλάδας. Αυτό αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται να εκβιάσουν για τίποτα. Εχουν πλήρη συνείδηση της θέσης του ελληνικού καπιταλισμού στην ΕΕ και την Ευρωζώνη, των σχέσεων εξάρτησης που καθορίζουν αυτή τη θέση. Δεδομένου ότι τον καπιταλισμό θέλουν να διαχειριστούν και όχι να επιχειρήσουν την ανατροπή του, είναι υποχρεωμένοι να πολιτευθούν εντός του δεδομένου πλαισίου αυτών των σχέσεων εξάρτησης. Οντας, όμως, αδίστακτοι δημαγωγοί και ψεύτες, επινοούν διάφορα επιχειρήματα, για να εξαπατήσουν τον ελληνικό λαό ότι όλα είναι ζήτημα γνώσης, εξυπνάδας και μαγκιάς, που διαθέτουν αυτοί, όχι όμως και οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που δεν έκαναν διαπραγμάτευση.
