Αν υπήρχε γνώση σε βάθος του φασιστικού φαινόμενου, τότε η Χρυσή Αυγή δε θα απλωνόταν τόσο πολύ (περισσότερο ως πολιτική επιρροή και όχι οργανωτικά) στα εξαθλιωμένα λαϊκά στρώματα και στα καταστρεφόμενα από τη κρίση μεσαία στρώματα. Δε θα έπεφταν σε τέτοιο βαθμό θύματα της ναζιστικής προπαγάνδας τόσοι νέοι.
Αν υπήρχε γνώση της ιστορίας του Μεσοπολέμου, δε θα έβγαιναν σήμερα οι εκπρόσωποι της σύγχρονης Δεξιάς και της σύγχρονης Σοσιαλδημοκρατίας να παριστάνουν τους αντιφασίστες. Είναι αυτά τα δυο πολιτικά ρεύματα που έκαναν πλάτες στο φασισμό, για να τον χρησιμοποιήσουν ως αντίβαρο στο ανερχόμενο κομμουνιστικό κίνημα, η αίγλη του οποίου τροφοδοτούνταν από τις ορμητικές κατακτήσεις στην πρώτη χώρα που το προλεταριάτο είχε πάρει την εξουσία και οικοδομούσε τον κομμουνισμό. Ηταν η σοσιαλδημοκρατία που απέρριπτε τις εκκλήσεις των κομμουνιστών για ενιαίο εργατικό μέτωπο και γενική απεργία, που θα εμπόδιζε την άνοδο των ναζί. Αυτή σήκωσε αναχώματα ανάμεσα στους εργάτες, δημιουργώντας ζωτικό χώρο για την προέλαση των ναζί.
Αν υπήρχε γνώση της ιστορίας, δε θα μοστράριζαν οι νεοναζί σαν… αντισυστημικό ρεύμα. Θα ήταν γνωστό πως αυτό το ρεύμα υπήρξε πάντοτε το μακρύ χέρι του κεφαλαίου, εκπροσωπώντας την πιο μαύρη, την πιο αδίστακτη, την πιο εγκληματική, την πιο δολοφονική μορφή της δικτατορίας της αστικής τάξης.
Τώρα που η σημερινή συγκυβέρνηση, για λόγους συγκεκριμένους που δεν περιλαμβάνουν ίχνος αντιφασιστικής διάθεσης, χτυπά τη νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής, δημιουργώντας παράλληλα το έδαφος για τη δημιουργία ενός άλλου μορφώματος, ανανεωμένου και εξαγνισμένου (γιατί ο σύγχρονος καπιταλισμός χρειάζεται το φασισμό), είναι ευκαιρία να σκύψουμε πάνω στα διδάγματα της Ιστορίας για ν’ αντλήσουμε απ’ αυτά γνώση που θα μας βοηθήσει να προσανατολιστούμε καλύτερα στο σήμερα. Να δώσουμε τον αντιφασιστικό-αντικαπιταλιστικό αγώνα από καλύτερες θέσεις, ευαισθητοποιώντας και πείθοντας την εργατική τάξη και τη νεολαία της.
Το κινηματογραφικό αφιέρωμα που ξεκίνησε από χθες στην «Κόντρα» (σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη) αυτό το σκοπό θέλει να υπηρετήσει. Μια συζήτηση σε βάθος πάνω στο φασιστικό φαινόμενο, τις κοινωνικές του διαστάσεις και τις πολιτικές παραμέτρους που το καθορίζουν, μέσα από τρεις ταινίες εκ των οποίων η πρώτη βλέπει το φασισμό από την πλευρά της αστικής τάξης, ενώ οι άλλες δύο αποτελούν μια τοιχογραφία της ιστορίας του Μεσοπολέμου στη Γερμανία, με πυρήνα τη δράση του επαναστάτη εργάτη Ερνστ Τέλμαν, ηγέτη του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας. Οι ταινίες είναι η αφορμή, το περιεχόμενό τους είναι το υλικό που μπορεί να τροφοδοτήσει τη συζήτηση που θ’ ακολουθήσει.
Οπως σημειώνει στο Δελτίο Τύπου η ομάδα που οργανώνει τις κινηματογραφικές προβολές στην «Κόντρα», πρόκειται για τρεις ταινίες λέιζερ για τη βελτίωση της ταξικής μυωπίας που κοιτάζει τον φασισμό να έρχεται και τον διακρίνει όταν είναι πια αργά.
Παρασκευή 11/10
ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ
(La caduta degli Dei, Ιταλία-Δ. Γερμανία, 1969, 156’)
του Λουκίνο Βισκόντι
Παρασκευή 18/10
ΕΡΝΣΤ ΤΕΛΜΑΝ – ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ
(Εrnst Thälmann – Sohn seiner Klasse, Α. Γερμανία, 1954, 127’)
του Κουρτ Μάετζιγκ
Παρασκευή 25/10
ΕΡΝΣΤ ΤΕΛΜΑΝ – ΗΓΕΤΗΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ
(Ernst Thälmann – Führer seiner Klasse, Α. Γερμανία, 1954, 140’)
του Κουρτ Μάετζιγκ
Ωρα έναρξης 8:30 μμ
Είσοδος ελεύθερη
