Η συμφωνία που επιτεύχθηκε το περασμένο Σάββατο μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας για την καταστροφή του χημικού οπλοστασίου της Συρίας επισφράγισε το κλείσιμο σε αυτή τη φάση των απειλών πολέμου, που είχε ανοίξει η Ουάσιγκτον με αφορμή την επίθεση με χημικά όπλα κατά αμάχων στις 21 Αυγούστου. Σύμφωνα με τη συμφωνία, την οποία παρουσίασαν ο αμερικάνος υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι μαζί με το ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ, οι επιθεωρήσεις αναμένεται να ξεκινήσουν μέσα στο Νοέμβρη και από τις αρχές του επόμενου χρόνου θα ξεκινήσει η καταστροφή του χημικού οπλοστασίου της Συρίας, που αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στον επόμενο χρόνο. Ο Ασαντ θα πρέπει μέσα σε μία βδομάδα να δώσει όλες τις πληροφορίες για το χημικό οπλοστάσιο που μέχρι πρότινος αρνούνταν ότι κατέχει.
Τι θα γίνει στην πράξη είναι άλλο ζήτημα, φυσικά, αφού η συμφωνία πρέπει να επικυρωθεί με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Εκεί υπάρχουν διαφωνίες που ενδέχεται να την τινάξουν στον αέρα. Η σημαντικότερη απ’ αυτές αφορά το αν στο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας θα υπάρχει απειλή για χρήση βίας σε περίπτωση που το καθεστώς Ασαντ δε συμμορφωθεί με την απόφαση, πράγμα που υποστηρίζουν με πάθος Αμερικάνοι και Γάλλοι (ο «νέος άνεμος» του Ολάντ που λέγανε…), ενώ απορρίπτουν σθεναρά οι Ρώσοι. Γι’ αυτό και ο Λαβρόφ εμφανίστηκε επιφυλακτικός ως προς την εφαρμογή της συμφωνίας, λέγοντας ότι αποτελεί μία «συμφωνηθείσα πρόταση» που θα πρέπει να επικυρωθεί διά νόμου, ενώ πέρασε στην αντεπίθεση, τονίζοντας ότι υπάρχουν άφθονες εκθέσεις που αποδεικνύουν τη χρήση χημικών όπλων από τους αντικαθεστωτικούς. Τα στοιχεία αυτά δήλωσε ότι θα τα παραδώσει στο Συμβούλιο Ασφαλείας για να τα λάβει υπόψη του.
Αλλο επίμαχο θέμα είναι τα συμπεράσματα της έκθεσης των επιθεωρητών του ΟΗΕ, που δημοσιεύτηκε στις αρχές της βδομάδας, προκαλώντας νέες τριβές μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών. Αν και η 41σέλιδη έκθεση (βλ. https://www.un.org/disarmament/content/slideshow/Secretary_General_Report_of_CW_Investigation.pdf) δεν αποκαλύπτει τους ενόχους, παρά μόνο επιβεβαιώνει ότι όντως χρησιμοποιήθηκαν χημικά όπλα (Σαρίν κυρίως), βάσει των αναλύσεων αίματος και περιβαλλοντικών στοιχείων που συγκέντρωσαν οι επιθεωρητές του ΟΗΕ, η Ρωσία την κατέκρινε ως «μονομερή και βιαστική». Αντέτεινε δε, ότι υπάρχουν αποδείξεις πως ευθύνονταν οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες, ενώ απέρριψε την πιθανότητα να είχαν δοθεί στη Συρία χημικά όπλα από τη Σοβιετική Ενωση, όπως υπονοούσε η έκθεση του ΟΗΕ, που ανέφερε ότι σε πύραυλο βρέθηκαν επιγραφές στα κυριλλικά.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός που επεσήμαναν στην έκθεσή τους οι απεσταλμένοι του ΟΗΕ, ότι ο χρόνος για την έρευνα ήταν ιδιαίτερα περιορισμένος και ότι οι περιοχές που έκαναν την αυτοψία ήταν εμφανές ότι είχαν «πειραχτεί» από άγνωστα άτομα που μετέφεραν ή απέκρυψαν αποδεικτικά στοιχεία. Αν αυτό το συνδυάσουμε με την αναφορά από την ομάδα των εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ ότι η περιοχή που επισκέφτηκε ελεγχόταν από τους αντικαθεστωτικούς (σημαίνων ηγέτης των αντικαθεστωτικών είχε αναλάβει το χρέος να τους προστατεύει), ποιος μπορεί να απορρίψει το ενδεχόμενο να απομακρύνθηκαν ενοχοποιητικά στοιχεία που να αποκαλύπτουν άλλους ενόχους πέραν του καθεστώτος;
Αυτό φυσικά είναι μία εικασία αλλά όλες οι μέχρι τώρα αναλύσεις για τους δράστες της χημικής επίθεσης σε εικασίες βασίζονται, αφού αποδεικτικά στοιχεία για το ποιος πραγματοποίησε την επίθεση της 21ης Αυγούστου δεν υπάρχουν (ή αν υπάρχουν, κάποιοι τα έχουν καλά κρυμμένα…). Οπως η εικασία που έκανε το Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων (αμερικάνικη ΜΚΟ που χρηματοδοτείται από τον Τζόρτς Σόρος, για να μην ξεχνιόμαστε), ότι οι πύραυλοι που έπεσαν στις περιοχές που έγινε η χημική επίθεση μπορεί να εκτοξεύτηκαν από την 104η Μεραρχία, αφού οι τροχιές των ρουκετών που έπεσαν σε δύο περιοχές δείχνουν ότι τέμνονται σε σημείο που ανήκει στην περιοχή που είναι εγκατεστημένη αυτή η Μεραρχία. Αυτό βέβαια δεν αποδεικνύει τίποτα, διότι το βεληνεκές της κάθε ρουκέτας ποικίλει από 4 μέχρι 10 χιλιόμετρα περίπου, όπως παραδέχεται και ο αρθρογράφος του Παρατηρητήριου, θεωρούν όμως ότι είναι ένα επιβαρυντικό στοιχείο, αν και όχι και αποδεικτικό.
Στην παράταση θα κριθεί το παιχνίδι, λοιπόν. Για την ώρα, η κυβέρνηση Ομπάμα έγινε…. ρόμπα, με τις απειλές για άμεση επίθεση να αποδεικνύονται σαπουνόφουσκες, ενώ ο εμφύλιος πόλεμος συνεχίζεται με τα εγκλήματα πολέμου στην ημερήσια διάταξη.
