Μια «περίεργη» διάρρηξη σε γραφείο συνηγόρου υπεράσπισης, η πρόεδρος που επιτέλους άρχισε να εξετάζει με δικονομικά ορθό τρόπο τους μάρτυρες από τους οποίους ζητά αναγνωρίσεις και μια σειρά μάρτυρες του κατηγορητήριου, που αρνήθηκαν να μετατραπούν σε όργανα της «αντιτρομοκρατίας», αλλά συμπεριφέρθηκαν με την εντιμότητα που χαρακτηρίζει τους απλούς λαϊκούς ανθρώπους, απασχόλησαν τη σημερινή συνεδρίαση.
Ο συνήγορος Ι. Σωτηρίου, αφού ζήτησε συγγνώμη για την καθυστέρησή του, εξήγησε ότι αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι τη νύχτα έγινε διάρρηξη στο γραφείο του. Οι δράστες της διάρρηξης, η οποία ήταν αριστοτεχνική, όπως του είπε η Ασφάλεια, έκαναν το γραφείο άνω κάτω και το μόνο που πήραν ήταν οι σημειώσεις του από την κατάθεση του αξιωματικού της Αντιτρομοκρατικής Ε. Χαρδαλιά, με τις οποίες ετοίμαζε τη συνηγορία του στο αίτημα άλλου συναδέλφου του να μη ληφθεί υπόψη αυτή η κατάθεση! Παρακάμπτοντας την ουσία των καταγγελόμενων από τον συνήγορο, η μεν πρόεδρος διατύπωσε μια… ευγενική απειλή (το δικαστήριο προβληματίζεται μήπως πρόκειται και για ασέβεια και μήπως πρέπει να στέλνονται τα πρακτικά στον δικηγορικό σύλλογο, είπε), ο δε εισαγγελέας επιδόθηκε σ’ ένα δασκαλίστικο μάθημα για την υπευθυνότητα που πρέπει να δείχνουν οι συνήγοροι όταν υπερασπίζονται κατηγορούμενους για κακουργήματα (αλήθεια, ο ίδιος δείχνει καμιά ανταπόκριση στα νομικά επιχειρήματα της υπεράσπισης;).
Από την εξέταση των δύο πρώτων μαρτύρων (ηλικιωμένο ζευγάρι, ιδιοκτήτες μονοκατοικίας στη Θεμιστοκλέους 18 στη Νέα Χαλκηδόνα), φάνηκε ότι η πρόεδρος πραγματοποιεί στροφή 180 μοιρών και εξετάζει πλέον όπως επιβάλλει η δικονομία τους μάρτυρες. Θυμίζουμε ότι έχουμε στηλιτεύσει κατ’ επανάληψη τη στάση της σε προηγούμενες συνεδριάσεις, όταν ζητούσε από μάρτυρες να κάνουν αναγνωρίσεις μεταξύ των κατηγορούμενων, χωρίς προηγουμένως να τους ζητήσει να περιγράψουν το πρόσωπο, όπως ρητά και δεσμευτικά επιβάλλει ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας. Αυτή τη φορά, με σειρά ερωτήσεων, ζητούσε από τους μάρτυρες να κάνουν περιγραφή του προσώπου που νοίκιασε το σπίτι ή το διαμέρισμά τους και μετά τους ζητούσε να κάνουν αναγνώριση. Μια ιδέα καθοδήγησης των μαρτύρων προς όσα φέρονται να έχουν καταθέσει προανακριτικά και στον ανακριτή υπήρχε και πάλι από μεριάς προέδρου, όμως κανένας από τους μάρτυρες δεν της έκανε τη χάρη. Ετσι, αυτή η προσπάθεια της προέδρου (όπως και η πιο προσεκτική προσπάθεια του εισαγγελέα) το μόνο που κατάφερε ήταν να αποκαλύψει πως όχι μόνο οι ασφαλίτες της Αντιτρομοκρατικής, αλλά και οι εφέτες ειδικοί ανακριτές προσπαθούσαν να καθοδηγήσουν τους μάρτυρες σε αναγνωρίσεις συγκεκριμένων προσώπων, που είχαν ήδη συλληφθεί.
Αυτό γινόταν γιατί ήθελαν ν’ αποδείξουν ότι οι τρεις της υπόθεσης των όπλων της Νέας Σμύρνης (Καραγιαννίδης, Μητρούσιας, Σακκάς) και τα μέλη της ΣΠΦ χρησιμοποιούσαν κοινά σπίτια. Εδειχναν, λοιπόν, στους μάρτυρες ελάχιστες επιλεγμένες φωτογραφίες (και όχι ένα πακέτο μαζί με φωτογραφίες άσχετων, όπως επιβάλλεται), συχνά τους ρωτούσαν και για συγκεκριμένη φωτογραφία και αν ο μάρτυρας, κάτω από την πίεση για αναγνώριση, έλεγε ότι κάποιο χαρακτηριστικό κάτι του θυμίζει, έγραφαν ότι «αναγνώρισε με επιφύλαξη». Μάλιστα, στις καταθέσεις δεν έγραφαν αναλυτικές ερωταποκρίσεις, αλλά προηγούνταν η συζήτηση με τον μάρτυρα, μετά γραφόταν η κατάθεση όπως ήθελε ο προανακριτής ή ο ανακριτής, και στο τέλος του ζητούσαν να υπογράψει την κατάθεση, την οποία συνήθως ο μάρτυρας δεν διάβαζε (το δήλωσαν μάρτυρες, λέγοντας πως αλλιώς τα είπαν και αλλιώς γράφτηκαν). Αυτό δεν το έκαναν μόνον οι ασφαλίτες, αλλά και οι ανακριτές, οι υποτιθέμενοι εγγυητές της δικονομικής τάξης και υπερασπιστές των δικαιωμάτων των κατηγορούμενων (λέμε τώρα…).
Για παράδειγμα, η διαχειρίστρια του διαμερίσματος στην Πραξιτέλους 42 στον Πειραιά, φέρεται να αναγνώρισε τους Κ. Σακκά και Δ. Μπολάνο. Σήμερα, η γυναίκα είπε με κατηγορηματικότητα, ότι δεν αναγνωρίζει κανέναν. Ενας φοιτητής, τα στοιχεία του οποίου βρέθηκαν σε πλαστή ταυτότητα, όταν του έδειξαν φωτογραφία του Γ. Καραγιαννίδη κατέθεσε πως έχει το ίδιο ύψος με τον άνθρωπο που είχε δει. Ε, αυτό βαφτίστηκε αναγνώριση με επιφύλαξη (λες και ο Καραγιαννίδης είναι ο μοναδικός ψηλός στην Ελλάδα)! Ο ίδιος μάρτυρας παραδέχτηκε ότι από τον ανακριτή υπήρξε επιδίωξη ν’ αναγνωρίσει και δεύτερο άτομο κατά 30%!
Οι σημερινοί μάρτυρες ήταν δύο κατηγοριών: σχετιζόμενοι με διαμερίσματα και άνθρωποι τα ονόματα των οποίων είχαν βρεθεί σε πλαστές ταυτότητες και στους οποίους κάποιοι είχαν κάνει κάποια στιγμή αστυνομικό έλεγχο. Ουδείς αναγνώρισε κανέναν, ενώ κάποιοι που από την πρόεδρο «ωθήθηκαν» να επιχειρήσουν αναγνώριση, έδειξαν λάθος πρόσωπα. Μια κυρία, ιδιοκτήτρια μικρής αποθήκης στην Καισαρείας 2 στη Νέα Σμύρνη, κλήθηκε να αναγνωρίσει τον Κ. Σακκά, αλλά έδειξε τον Γ. Καραγιαννίδη! Η πρόεδρος το ανέφερε, αλλά παρενέβη ο εισαγγελέας για να πει πως δεν αναγνώρισε κανέναν, προστατεύοντας έτσι με πονηριά το διάτρητο κατηγορητήριο. Ενας κύριος, ιδιοκτήτης του διαμερίσματος στον Πειραιά, είπε ότι δεν θυμάται κανέναν, αλλά η πρόεδρος επέμεινε να κοιτάξει τους κατηγορούμενους. Ενώ έπρεπε ν’ αναγνωρίσει τον Κ. Σακκά, αυτός έδειξε από την απέναντι μεριά τον Χ. Χατχημιχελάκη, λέγοντας αφοπλιστικότατα, την ώρα που κατηγορούμενοι και ακροατήριο γελούσαν: Σας είπα ότι δε θυμάμαι, όλοι νέα παιδιά είναι, όλοι ίδιοι μου φαίνονται! Η πλάκα είναι πως αυτός ο άνθρωπος στον ανακριτή, με τη γνωστή πιεστική διαδικασία των επιλεγμένων φωτογραφιών, είχε αναγνωρίσει «με επιφύλαξη» τον Γεράσιμο Τσάκαλο. Ομως, το μισθωτήριο είχε γίνει 4 Νοέμβρη του 2010, ενώ ο Γερ. Τσάκαλος είχε συλληφθεί την 1η Νοέμβρη του 2010!
Τέτοια αξία είχαν όλες οι προανακριτικές και ανακριτικές αναγνωρίσεις. Οπως τόνισαν και οι συνήγοροι υπεράσπισης, αυτές οι αναγνωρίσεις ήταν όλες βεβιασμένες, δεν έγιναν με ενιαίο σύστημα (π.χ. να υποδεικνύεται σε όλους το ίδιο πακέτο φωτογραφιών, με την ίδια αρίθμηση, για να μπορεί να γίνει και έλεγχος στη δικογραφία) και μοναδικό σκοπό είχαν να μετατρέψουν τις αμφιβολίες των μαρτύρων σε βεβαιότητα, για να στηθεί το κατηγορητήριο.
Η πρόεδρος, πάντως, δεν άντεξε για πολύ στο σεβασμό των δικονομικών κανόνων. Ενας μάρτυρας (απ’ αυτούς με τα στοιχεία ταυτότητας), φοιτητής των ΤΕΙ, δήλωσε κατηγορηματικά, ότι δεν θυμάται κανένα χαρακτηριστικό και δεν μπορεί να περιγράψει τους ανθρώπους που του έκαναν έλεγχο ταυτότητας και κατέγραψαν τα στοιχεία του. Παρά ταύτα, η πρόεδρος του ζήτησε να γυρίσει και να κοιτάξει τους κατηγορούμενους μήπως αναγνωρίσει κανέναν! Παρενέβη η συνήγορος Αννυ Παπαρρούσου, παρατηρώντας ότι αυτό παραβιάζει το άρθρο 225 ΚΠΔ, το οποίο απαιτεί ο μάρτυρας πρώτα να περιγράψει χαρακτηριστικά και μετά να κληθεί να αναγνωρίσει. Πώς ν’ αναγνωρίσει κάποιον του οποίου δεν μπορεί να περιγράψει κανένα χαρακτηριστικό; αναρωτήθηκε η συνήγορος. Η πρόεδρος, όμως, ενθυμούμενη τον… παλιό καλό εαυτό της, έδωσε μια ακατανόητη απάντηση, από την οποία έβγαινε το συμπέρασμα πως δεν υπάρχει Δικονομία, η οποία καθορίζει με σαφήνεια πώς γίνονται οι αναγνωρίσεις, αλλά υπάρχει μια… ελεύθερη δικονομία της προέδρου, η οποία πασχίζει μπας και βγάλει καμιά αναγνώριση, για να σώσει το κατηγορητήριο που έφτιαξαν οι συνάδελφοί της, υπό την υψηλή καθοδήγηση των αρρωστημένων μυαλών της Αντιτρομοκρατικής. Η προσπάθεια, πάντως, δεν της βγήκε. Ουδείς μάρτυρας αναγνώρισε οιονδήποτε από τους κατηγορούμενους, είτε ως ενοικιαστή διαμερίσματος είτε ως άνθρωπο που του έκανε έλεγχο ταυτότητας.
Η δίκη θα συνεχιστεί την Πέμπτη 18 Απρίλη.
