Μέχρι τώρα ξέραμε ότι η κυβέρνηση διαπραγματεύεται με την τρόικα για τη διάρθρωση ενός «πακέτου» μέτρων ύψους 13,5 δισ. ευρώ, με περίοδο εφαρμογής τη διετία 2012-13. Και ξαφνικά, εκεί που βομβαρδιζόμασταν με συνεχείς διαρροές για τα μέτρα που πρότεινε ο Στουρνάρας, αφού τα είχαν συμφωνήσει οι αρχηγοί της συγκυβέρνησης, τις διαφωνίες της τρόικας και τους συνεχείς γύρους διαπραγματεύσεων, κάποιοι εκ των οποίων υπήρξαν και… αιματηροί, διότι ο Στουρνάρας δεν μασάει και του τη χώθηκε του αχώνευτου Τόμσεν, ξαφνικά λοιπόν μπήκε στη ζωή μας μια καινούργια ορολογία: πέρα από τα 13,5 δισ., υπάρχουν και 89 μέτρα τα οποία προβλέπονται από το Μνημόνιο-2, τα ξέχασε η ελληνική κυβέρνηση και τώρα πρέπει υποχρεωτικά να τα θεσπίσει μέχρι τη σύνοδο κορυφής της 18ης Οκτώβρη, για να ‘χει ελπίδες ότι σ’ αυτή θα συζητηθεί το ελληνικό ζήτημα.
Ο Παπαδήμος, λίγο πριν εγκαταλείψει την πρωθυπουργική καρέκλα, είχε δημοσιοποιήσει ένα έγγραφο, στο οποίο ανέφερε 77 μέτρα που πρέπει να γίνουν. Από τα 77 φτάσαμε στα 89, αλλά δε θα τα χαλάσουμε στους αριθμούς. Πέντε πάνω, πέντε κάτω δεν έχει και τόση σημασία. Σημασία έχει να καταλάβουμε ότι μας δουλεύουν. Λέτε να είναι τόσο κρίσιμα ορισμένα θέματα όπως «βελτίωση του συστήματος πληροφοριοδοτών που αναφέρουν περιπτώσεις διαφθοράς» και «κατάργηση της ελάχιστης αμοιβής για τους ενεργειακούς επιθεωρητές», ώστε η τρόικα να υψώνει φωνή μεγάλη και ο Γιούνκερ να το κάνει κοτζάμ θέμα στο Eurogroup της περασμένης Δευτέρας; Και γιατί ξαφνικά τα θυμήθηκαν όλ’ αυτά τώρα, ενώ διαπραγματεύονται με την κυβέρνηση εδώ και ενάμιση μήνα;
Είναι φανερό ότι πετάνε τη μπάλα στην κερκίδα για να κερδίσουν χρόνο και να μην απασχοληθεί η σύνοδος κορυφής με το ελληνικό ζήτημα, παρά μόνο σε φιλολογικό επίπεδο. Γράφαμε στο προηγούμενο φύλλο, ότι το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη συνεργασίας από πλευράς ελληνικής κυβέρνησης, αλλά οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στα διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα (Γερμανία, Γαλλία, ΔΝΤ κτλ.). Αν δεν υπάρξει μια διευθέτηση αυτών των ανταγωνισμών, έστω και σε προσωρινή βάση, δεν πρόκειται να πάρουν αποφάσεις για καμιά χώρα ξεχωριστά. Οσο δεν υπάρχουν εξελίξεις στο πρόβλημα της Ισπανίας, που παρά το μέσο επίπεδο καπιταλιστικής ανάπτυξης, από άποψη όγκου αποτελεί την τέταρτη οικονομία της Ευρωζώνης, δε θα υπάρξουν εξελίξεις και στο πρόβλημα της Ελλάδας. Γι’ αυτό και την τελευταία στιγμή ανέσυραν το θέμα των 89 μέτρων που δεν έχουν εφαρμοστεί (τα οποία μέχρι τώρα είχαν ξεχάσει), γι’ αυτό και ξαναμπήκε στο λεξιλόγιό μας ο όρος «prior actions» («προκαταρκτικές δράσεις»), που είχαμε να τον ακούσουμε από τον περασμένο Φλεβάρη, όταν ετοιμαζόταν το Μνημόνιο-2.
Με αυτόν τον τρόπο, οι τροϊκανοί διευ-κολύνουν και την κυβέρνηση να πλασάρει το νέο εφιαλτικό πακέτο: «πόσο περισσότερο να διαπραγματευθούμε, όταν μας πετάνε στη μάπα τα 89 μέτρα, που ήταν συμβατική μας υποχρέωση να υλοποιήσουμε μέχρι τον περασμένο Ιούνη και μεις τα παρατήσαμε για να κάνουμε εκλογές;».
Και βέβαια, τα 89 μέτρα άρχισαν ήδη να γίνονται όπλα για τη διεξαγωγή του «ήπιας έντασης» πολέμου που διεξάγεται στο εσωτερικό της συγκυβέρνησης, καθώς ο Βενιζέλος θεωρεί ότι του την έφεραν ο Σαμαράς με τον Κουβέλη. Ο Σαχινίδης έριξε τις πρώτες προειδοποιητικές βολές μιλώντας στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, την Πέμπτη: ««Τα 89 διαρθρωτικά μέτρα δεν έπρεπε να ήταν έτοιμα από τον Μάρτιο. Διότι για να εισπράξει η χώρα όλα τα χρήματα τον Μάρτιο και Απρίλιο η κυβέρνηση Παπαδήμου, στην οποία συμμετείχε η ΝΔ, είχε προχωρήσει σε όλα όσα χρειαζόταν. Τα υπόλοιπα καθυστέρησαν γιατί κρίθηκε πολιτικά αναγκαία η διεξαγωγή δύο εκλογικών αναμετρήσεων και μετά από αυτές μεσολάβησαν και μήνες και εξακολουθεί η χώρα να βρίσκεται εκεί που ήταν τον Μάρτιο του 2012 (…) Τα 89 διαρθρωτικά μέτρα, που καθυστερεί η υλοποίησή τους, αυτά έχουν κατά μια επιεική εκτίμηση, όφελος πάνω από 3 δισ. Γιατί καθυστερεί η εφαρμογή τους και παίρνουμε μέτρα ύψους 4,5% – 5% του ΑΕΠ; Ακουσα πολλούς συναδέλφους από τη ΝΔ να ενοχλούνται από την τοποθέτηση του ΠΑΣΟΚ. Να τους υπενθυμίσω ότι το ΠΑΣΟΚ έκανε τη μεγάλη υπέρβαση και στηρίζει την κυβέρνηση. Δεν δεσμεύτηκε ότι θα φιμωθεί. Συμμετέχει ισότιμα στις αγωνίες της κυβέρνησης. Αναρωτηθείτε λοιπόν: θέλετε την στήριξη που τόσο απλόχερα το ΠΑΣΟΚ σας προσφέρει; (…) Αν σας ενοχλεί η παρουσία μας ή αν κρίνετε ή εκτιμάτε ότι θέλετε να μείνετε μόνοι με την ΔΗΜΑΡ ή να κάνετε Κυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους Ανεξάρτητους Ελληνες να μας το πείτε ανοιχτά. Οχι με διαρροές ούτε με υπονοούμενα. Εμείς ξέρουμε τι θέλουμε. Εσείς ξέρετε;».
