Ξέρει κανείς ποια χώρα έχει κάθε εξάμηνο την προεδρία της ΕΕ; Ελάχιστοι. Εμείς, για να πούμε την αμαρτία μας, πολλές φορές δεν το ξέρουμε. Αυτό συμβαίνει για δυο λόγους. Πρώτον, επειδή ο ίδιος ο θεσμός της προεδρίας είναι πλέον διακοσμητικός. Ούτε καν στις συνόδους κορυφής δεν προεδρεύει ο πρόεδρος ή ο πρωθυπουργός της χώρας που έχει την προεδρία. Η ΕΕ έχει αποκτήσει μόνιμο πρόεδρο (Ρομπάι) και πρόεδρο του Eurogroup (Γιούνκερ) και αυτοί προεδρεύουν. Δεύτερο, γιατί και οι σύνοδοι κορυφής και τα διάφορα συμβούλια δε γίνονται πλέον στη χώρα που έχει την προεδρία, αλλά στις Βρυξέλλες (για να σταματήσουν οι διαδηλώσεις που γίνονταν σε κάθε χώρα που αναλάμβανε την προεδρία).
Παρά ταύτα, ο Χριστόφιας βάλθηκε σε τηλεοπτικό του διάγγελμα να πείσει τον κυπριακό λαό ότι «η πρώτη Ιουλίου 2012 είναι μια ιστορική μέρα για την πατρίδα μας», διότι «η Κυπριακή Δημοκρατία αναλαμβάνει από σήμερα την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τους επόμενους έξι μήνες».
Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι ειδικά για την Κύπρο κάτι λέει η ανάληψη της προεδρίας, επειδή προηγήθηκε αντίδραση της Τουρκίας που δήλωσε ότι γι’ αυτό το εξάμηνο θα αναστείλει τις επίσημες επαφές της με την ΕΕ. Ομως αυτό ήταν το μόνο που δεν απασχόλησε τον Χριστόφια. Ενόψει της άφιξης στη Λευκωσία του τριανταμελούς κλιμάκιου της τρόικας, τρεις μέρες μετά το διάγγελμα, προκειμένου να μελετήσει την κατάσταση και να κόψει το κοστούμι (το κυπριακό Μνημόνιο), ο Χριστόφιας προσπάθησε να δημιουργήσει ένα προπαγανδιστικό αντίδοτο, με παπαριές γνωστές σ’ εμάς και από τα όσα κατά καιρούς λένε οι «δικοί μας» πολιτικοί ηγέτες: «Μια επιτυχημένη ευρωπαϊκή προεδρία εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας θα δημιουργήσει ένα σημαντικό πολιτικό και στρατηγικό αποθεματικό το οποίο θα αξιοποιηθεί στη συνέχεια εντός της Ενωσης». «Ανεβάζουμε την Κύπρο ψηλότερα στην Ευρώπη». «Η Κυπριακή Δημοκρατία βρίσκεται μπροστά στην υλοποίηση ενός κορυφαίου εθνικού στόχου, του στόχου μιας επιτυχημένης Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης».
Και βέβαια, δεν παρέλειψε να ρίξει μερικές γερές δόσεις ευρωλαγνείας: «Το σύνθημα της Κυπριακής Προεδρίας συμπυκνώνει τη σημερινή ανάγκη “Για μια καλύτερη Ευρώπη”. Θα εργαστούμε μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, μαζί με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, για περισσότερη κοινοτική αλληλεγγύη, για μια Ευρώπη που να βρίσκεται πιο κοντά στον απλό άνθρωπο… Για μια Ευρώπη της ευημερίας. Μαζί, ενωμένοι οι λαοί της Ευρώπης μπορούμε να επιτύχουμε».
Ολ’ αυτά, προφανώς, θα γίνουν με τα Μνημόνια, ένα από τα οποία ετοιμάζεται και για την Κύπρο. Ισως γι’ αυτό ο Περισσός ξεπέρασε με σιωπή το διάγγελμα του «συντρόφου Χριστόφια». Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ, με το γνωστό θράσος της Δούρου, μίλησε «για μια ιστορικής σημασίας εξέλιξη, που λαμβάνει χώρα σε μια εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία», για «φιλόδοξη ατζέντα για μια “καλύτερη Ευρώπη”, βασισμένη στην ανάπτυξη, με αλληλεγγύη και κοινωνική συνοχή» και άλλα τέτοια αηδιαστικά. Στη δήλωση Δούρου αναφέρεται απλώς ότι «η Λευκωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με τον Μηχανισμό Στήριξης», χωρίς κανένα σχόλιο, λες και πρόκειται για ευλογία ή για κάτι ήσσονος σημασίας!
ΥΓ1: Ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου Β. Σιαρλή άφησε την Τρίτη να εννοηθεί ότι δεν θα προχωρήσει η προσπάθεια για σύναψη δανείων από τη Ρωσία και την Κίνα. Αναμενόμενη εξέλιξη. Κατέφυγαν στο Μηχανισμό, όταν είδαν ότι δεν μπορούν να πάρουν διακρατικό δάνειο. Παραμύθιαζαν, όμως, τον κυπριακό λαό ότι θα πάρουν και τα διακρατικά δάνεια, ώστε να δανειστούν λιγότερα από το Μηχανισμό και να είναι πιο ήπιο το Μνημόνιο.
ΥΓ2: Μιλώντας από το βήμα του ευρωκοινοβούλιου, την περασμένη Τετάρτη, ο Χριστόφιας απάντησε πως το αν είναι ο πρώτος ή ο τελευταίος κομμουνιστής ηγέτης στην ΕΕ, αυτό είναι κάτι που θα αποφασίσει ο κόσμος, ενώ, σημείωσε ότι οι ηγέτες της ΕΕ σέβονται απόλυτα το ΑΚΕΛ (σ’ αυτό έχει απόλυτο δίκιο). «Ο κομμουνιστής όχι μόνο δε θα κάνει επανάσταση, αλλά θα παλέψει για μια καλύτερη Ευρώπη» είπε με νόημα…
