…επιλέγοντας για πρωθυπουργό τον Πικραμμένο…
Είναι γνωστό ότι κάθε αθλητική επιτυχία χρησιμοποιείται από την αστική τάξη. Η κατάκτηση από τον Ολυμπιακό του τίτλου του πρωταθλητή Ευρώπης στο μπάσκετ (την αποφράδα Κυριακή 13 Μάη) έδωσε την ευκαιρία στον αστικό εσμό να μας σερβίρει ξανά τις παπάρες του για το ελληνικό φιλότιμο, την αδάμαστη ελληνική ψυχή που στα δύσκολα ατσαλώνεται και τα βγάζει πέρα και για την ανωτερότητα των Eλλήνων. Το γεγονός ότι το final-4 έγινε στην Ισταμπούλ ανέβασε ακόμη περισσότερο το εθνικιστικό κρεσέντο ορισμένων και αν οι οπαδοί του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού δεν είχαν σπάσει τα κεφάλια τους έξω από την Αγία Σοφία, ήταν ικανοί να μας πουν ότι ο μαρμαρωμένος βασιλιάς δάκρυσε από την επιτυχία των ερυθρόλευκων. Ευτυχώς, το final-4 έγινε κατά τη διάρκεια των προσπαθειών των πολιτικών αρχηγών, να σχηματίσουν κυβέρνηση, με αποτέλεσμα το πανηγυρικό κλίμα να περιοριστεί χρονικά και να μην πάρει το όλο θέμα μεγάλες διαστάσεις.
Εκτός όμως από τις μετεκλογικές διαδικασίες, υπήρξε και ένα ακόμη γεγονός που δεν επέτρεψε στους αστούς κονδυλοφόρους να προπαγανδίσουν την ερυθρόλευκη επιτυχία. Ο αρχηγός και πρώτο βιολί του Ολυμπιακού, Βασίλης Σπανούλης, είχε υποσχεθεί στο συμπαίκτη του Πέρο Αντιτς ότι, στην περίπτωση που η ομάδα τους κατακτούσε την Ευρωλίγκα, θα έβγαζαν μαζί μια φωτογραφία με τη σημαία της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Αμέσως μετά τον τελικό και τα πρώτα επινίκια, οι δυο παίχτες φωτογραφηθήκαν στα αποδυτήρια και πολύ σύντομα η φωτογραφία έκανε το γύρω των Βαλκανίων. Ο Αντιτς είχε κατηγορηθεί από τα ΜΜΕ της χώρας του, γιατί σε δηλώσεις του μετά την κατάκτηση του τίτλου είχε αναφερθεί στη χώρα του με τη λέξη FYROM (προφανώς γιατί έπρεπε να ακολουθήσει το πρωτόκολλο της FIBA, που απαγορεύει την έκφραση πολιτικών απόψεων) και όχι Δημοκρατία της Μακεδονίας. Είναι προφανές, ότι ο ερυθρόλευκος παίχτης, με τη δημοσιοποίηση της φωτογραφίας, προσπάθησε να δώσει μια αποστομωτική απάντηση στους επικριτές του. Στη FYROM χρησιμοποίησαν προπαγανδιστικά τη συγκεκριμένη φωτογραφία και στη χώρα μας επικράτησε μια νευρικότητα και χλιαρές φωνές διαμαρτυρίας. Οι δημοσιογράφοι δεν μπορούσαν να κατηγορήσουν ευθέως τον ηγέτη της ερυθρόλευκης ομάδας για ανθελληνική στάση, γιατί φοβήθηκαν ότι θα έρθουν σε ρήξη με τους ερυθρόλευκους οπαδούς, ενώ ταυτόχρονα έπρεπε να μειώσουν τους ύμνους για την αδούλωτη ελληνική ψυχή των παιχτών του Ολυμπιακού, που δεν ταίριαζαν με τη φωτογραφία. Ρίχνοντας μια ματιά στο διαδίκτυο, ήταν φανερό ότι το θέμα υποβαθμίστηκε και κυριάρχησε η άποψη ότι δεν υπάρχει θέμα και ότι η φωτογραφία ήταν απλά και μόνο το αποτέλεσμα ενός στοιχήματος ανάμεσα στους δυο ερυθρόλευκους παίχτες. Μόνο ορισμένα φασιστικά sites προσπαθούσαν να πείσουν τους αναγνώστες τους για την «προδοτική» ενέργεια του Σπανούλη.
Αν και οι οπαδοί του Παναθηναϊκού δεν πολυσυμπαθούμε τον αρχηγό του Ολυμπιακού, γιατί μετά τον Παναθηναϊκό αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στους ερυθρόλευκους, ανέβηκε μερικούς πόντους στην εκτίμηση της στήλης, αφού με την πράξη του βοήθησε να γλιτώσουμε σε μεγάλο βαθμό από τις πατριωτικές κορώνες που συνοδεύουν κάθε διεθνή επιτυχία των ελληνικών ομάδων.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
ΥΓ1: Είναι γνωστό ότι οι αστοί πολιτικοί έχουν «γραμμένο» τον ελληνικό λαό. Το πρώτο αυθόρμητο σχόλιο που έκανε η στήλη, όταν άκουσε ότι ορίστηκε υπηρεσιακός πρωθυπουργός ο Παναγιώτης Πικραμμένος, ήταν η λέξη tragic. Φανταζόμαστε τον Πικραμμένο να πηγαίνει σε συμβούλιο κορυφής, για να διαπραγματευτεί με τους ευρωπαίους «εταίρους» και το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι «πού πας ρε Πικραμμένε;». Αφήνοντας για άλλους τα πολιτικά σχόλια για τον υπηρεσιακό πρωθυπουργό, θ’ ασχοληθούμε μαζί του για ένα καθαρά αθλητικό θέμα. Ο Παναγιώτης Πικραμμένος, ως αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, είχε βάλει φρένο στην κατασκευή του γηπέδου της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια, κάνοντας εισήγηση για αρνητική απόφαση, με το επιχείρημα ότι η κατασκευή του γηπέδου και των εμπορικών χώρων γύρω απ’ αυτό θα είχε σοβαρές επιπτώσεις για τον οικιστικό ιστό της πόλης. Ομως, δεν ήταν το ίδιο ευαίσθητος για την υπόθεση του Μουσείου της Ακρόπολης, στην οποία το ΣτΕ έκρινε ότι δε συντρέχουν λόγοι ματαίωσης της ανέγερσης. Είναι σίγουρο ότι πολύ δύσκολα θα μπορέσει να πάει για καφέ ή για ούζο στη Νέα Φιλαδέλφεια και να γλιτώσει από μια υποδοχή τύπου Αδωνι Γεωργιάδη (αν και δε νομίζουμε ότι ένας μεγαλοαστός από τζάκι θα επέλεγε τη Νέα Φιλαδέλφεια για βόλτα).
ΥΓ2: Αν και δεν το δέχεται η παναθηναϊκή μας συνείδηση, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι ήταν μεγάλη επιτυχία η κατάκτηση του final-4 από τους ερυθρόλευκους. Ο Ολυμπιακός πήγε στην Ισταμπούλ με τις λιγότερες πιθανότητες από τις άλλες τρεις ομάδες, κατάφερε στον ημιτελικό να μπλοκάρει τη Μπαρτσελόνα και στον τελικό να γυρίσει ένα χαμένο παιχνίδι (έχανε με 19 πόντους, δώδεκα λεπτά πριν τη λήξη) κόντρα στην ΤΣΣΚΑ που ήταν και το απόλυτο φαβορί. Παρά το γεγονός ότι το μπάσκετ που έπαιξαν οι ερυθρόλευκοι δεν διεκδικεί ποιοτικές δάφνες, και στα δυο παιχνίδια έδειξαν ότι είναι μια ομάδα με σαφή αγωνιστικό προσανατολισμό και με έναν προπονητή που, επειδή ξέρει από μπάσκετ, έχει καταφέρει να βρει λύσεις και να αξιοποιήσει στο έπακρο τις ικανότητες των παιχτών του. Η κατάκτηση της κορυφής του ευρωπαϊκού μπάσκετ από τους ερυθρόλευκους είναι έργο του Ιβκοβιτς και δεν χρειαζόταν να ξέρει κάποιος πολύ μπάσκετ για να καταλάβει ότι πήρε την ταυτότητα από τους προπονητές της Μπαρτσελόνα και της ΤΣΣΚΑ. Ειδικά στο παιχνίδι με τη ρωσική ομάδα, ρισκάρισε να υποστεί η ομάδα του μια μεγάλη συντριβή, όταν αποφάσισε να βγάλει από το παιχνίδι τον Σπανούλη και τον Πρίντεζη και να εμπιστευθεί τους πιτσιρικάδες της ομάδας, ενώ η διαφορά ήταν κοντά στους δεκαπέντε πόντους, δίνοντας την εντύπωση ότι πετάει από τον πάγκο λευκή πετσέτα. Ο σκοπός του ήταν να «κοιμίσει» τους αντυπάλους του, ελπίζοντας ότι θα ρίξουν το ρυθμό τους, όπως και έγινε, και στη συνέχεια, αφού οι νεαροί παίχτες του Ολυμπιακού ευστόχησαν σε μερικά μακρινά σουτ και ροκάνισαν τη διαφορά, εκμεταλλεύτηκε το «μπλοκάρισμα» της ΤΣΣΚΑ και την τύχη και οδήγησε την ομάδα του στο θρίαμβο. Οταν θα έχει κυκλοφορήσει η «Κ» θα γνωρίζουμε το αποτέλεσμα του πρώτου τελικού για το ελληνικό πρωτάθλημα ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, που για πολλούς είναι μια κόντρα ανάμεσα στους δυο κορυφαίους προπονητές της Ευρώπης. Ελπίζουμε ότι δεν θα τριτώσει το κακό και πως ο Ομπράντοβιτς θα καταφέρει να κερδίσει τον Ιβκοβιτς.
ΥΓ3: Ο αθλητισμός είναι μια βασική συνιστώσα του πολιτισμού και υπ’ αυτό το πρίσμα η παρουσία της στήλης, στη θεατρική παράσταση «Η Μηχανή Αμλετ», που ανέβασε η θεατρική ομάδα ανοικείωση, ήταν αυτονόητη. Αλλωστε, οι καλλιτεχνικές ευαισθησίες της στήλης είναι γνωστές σε όλους, παρά την προσπάθεια που κάνουν κάποιοι να πείσουν για το αντίθετο. Παρακολουθήσαμε την παράσταση και προτρέπουμε όσες και όσους δεν την έχουν ακόμη παρακολουθήσει να σπεύσουν να κλείσουν θέσεις. Από εμάς ένα και μόνο σχόλιο. Τα μηνύματα που θέλει να περάσει το έργο είναι πολλά και δυνατά και ο καθένας τα αντιλαμβάνεται με το δικό του τρόπο και με τη μικρή ή μεγάλη εξοικείωση που έχει με το θέατρο. Αυτό όμως που μπορεί να καταλάβει και ο πλέον αδαής είναι η τεράστια προσπάθεια και η πολλή δουλειά που έχει ρίξει η ομάδα. Το αυθόρμητο σχόλιο της στήλης είναι ότι η ανοικείωση θυμίζει τη Μπαρτσελόνα του Πεπ Γκουαρδιόλα και το φανταστικό θέαμα που χαρίζει στους λάτρεις του ποδοσφαίρου, ανεξάρτητα από την οπαδική τους προτίμηση.
