Συνεχίζει να αυξάνεται σταθερά ο αριθμός των νατοϊκών στρατιωτών που σκοτώνονται από αφγανούς συναδέλφους τους. Το τελευταίο περιστατικό συνέβηκε στις 6 Μαΐου στην περιοχή Μαρτζάχ της επαρχίας Χέλμαντ, όπου ένας αμερικάνος πεζοναύτης έχασε τη ζωή του και ένας ακόμη τραυματίστηκε από πυρά αφγανού στρατιώτη.
Είναι ο 20ός νατοϊκός στρατιώτης που χάνει τη ζωή του από πυρά αφγανών συναδέλφων του και η 11η θανατηφόρα τέτοιου είδους επίθεση μέσα στο 2012, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του αμερικάνικου στρατού. Ομως στην πραγματικότητα ο αριθμός των θυμάτων από τέτοιες επιθέσεις μπορεί να είναι μεγαλύτερος, καθώς, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα του «Associated Press» (30/4/ 12), η αμερικανονατοϊκή διοίκηση στο Αφγανιστάν δεν αναφέρει όλες τις επιθέσεις αφγανών στρατιωτών και αστυνομικών εναντίον αμερικάνων και άλλων νατοϊκών στρατιωτών. Αναφέρει μόνο τα περιστατικά στα οποία σκοτώνεται κάποιος αμερικάνος ή άλλος ξένος στρατιώτης. Δεν αναφέρει τις επιθέσεις που αστοχούν ή στις οποίες υπάρχουν μόνο τραυματίες. Δεν αναφέρει επίσης τον αριθμό των τραυματιών σε όσες επιθέσεις υπάρχουν νεκροί νατοϊκοί στρατιώτες.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του αμερικάνικου στρατού, συνολικά, το 2011 σημειώθηκαν 21 θανατηφόρες επιθέσεις με 35 νεκρούς νατοϊκούς στρατιώτες, το 2010 σημειώθηκαν 11 επιθέσεις με 20 νεκρούς, ενώ το 2007 και 2008 μαζί μόλις 4 επιθέσεις με 5 νεκρούς. Παρόλα αυτά, η αμερικάνικη στρατιωτική ηγεσία εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τις επιθέσεις αυτές «μεμονωμένα περιστατικά». Ομως, ακριβώς το αντίθετο υποστηρίζει μια απόρρητη έρευνα, που έγινε στο Αφγανιστάν κατ’ εντολή του αμερικάνικου στρατού πριν από ένα χρόνο από τον αμερικάνο Jeffrey Bordin, πολιτικό και συμπεριφοριστή επιστήμονα, με τίτλο « Κρίση εμπιστοσύνης και πολιτιστικής ασυμβατότητας». Η έρευνα αυτή, στοιχεία της οποίας αποκάλυψε δημοσίευμα της «Wall Street Journal» τον περασμένο Μάιο, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι επιθέσεις αυτές «δεν αποτελούν πλέον μεμονωμένα περιστατικά», αλλά μετατρέπονται σε «μια ραγδαία αυξανόμενη συστημική απειλή, που μπορεί να υπονομεύσει όλη την πολεμική προσπάθεια» και προειδοποιεί ότι «το μέγεθος των δολοφονιών ενδέχεται να είναι χωρίς προηγούμενο μεταξύ “συμμάχων” στη σύγχρονη ιστορία».
Επίσης, η έρευνα υποστηρίζει ότι μπορεί μερικές από τις δολοφονίες αυτές να οφείλονται σε διείσδυση των Ταλιμπάν, όμως το πρόβλημα είναι βαθύτερο και πιο σοβαρό: οι βαθιά αρνητικές απόψεις των αφγανών στρατιωτών για τους αμερικάνους εταίρους τους. Το συμπέρασμα αυτό βασίζεται σε συνεντεύξεις με 68 ομάδες 613 αφγανών στρατιωτών σε τρεις επαρχίες, πολλοί από τους οποίους χαρακτήρισαν τους αμερικάνους στρατιώτες «βίαιους, απερίσκεπτους, αυθάδεις, αλαζόνες, εγωιστές, βέβηλους, άπιστους θρασύδειλους που κρύβονται πίσω από την υψηλή τεχνολογία». Ανάλογους χαρακτηρισμούς αποδίδει στους αφγανούς στρατιώτες ένα δείγμα 100 αμερικάνων στρατιωτών που ρωτήθηκαν: «δειλοί, ανίκανοι, βλάκες, κλέφτες, αυτάρεσκοι, τεμπέληδες, ναρκομανείς, δόλιοι, και δολοφόνοι ριζοσπάστες».
Ολα αυτά σημαίνουν ότι οι Αμερικάνοι αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα στην εκπαίδευση του αφγανικού στρατού, που αποτελεί το κεντρικό ζήτημα στη στρατηγική εξόδου από το βάλτο του Αφγανιστάν. Συν τοις άλλοις, τουλάχιστον 145 νατοϊκοί στρατιώτες έχουν σκοτωθεί μέσα στο 2012 από επιθέσεις των Ταλιμπάν, από τους οποίους 96 ήταν Αμερικάνοι, 18 Βρετανοί και 31 από άλλες χώρες του ΝΑΤΟ.
