Δε λέει να κοπάσει το κύμα των αντιαμερικάνικων διαδηλώσεων που σαρώνει απ’ άκρη σ’ άκρη το Αφγανιστάν από τις 21 Φλεβάρη που έγινε γνωστό ότι αμερικάνοι στρατιώτες στην αεροπορική βάση Μπαγκράμ αφαίρεσαν από τη βιβλιοθήκη της φυλακής, που συνδέεται με τη βάση, αντίτυπα του κορανίου και άλλα ισλαμικά κείμενα και τους έβαλαν φωτιά για να τα καταστρέψουν. Η πράξη αυτή, που συνιστά κατάφωρη προσβολή της πίστης, των αρχών και της κουλτούρας του αφγανικού λαού, έβαλε στην άκρη τις αντιθέσεις και τις εχθρότητες ανάμεσα στις διάφορες φυλές και εθνότητες που ζουν στη χώρα και τους έστρεψε από κοινού εναντίον του κοινού εχθρού. Ο απολογισμός μέχρι στιγμής βαρύς. Τουλάχιστον 30 διαδηλωτές νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες από τα πυρά των δυνάμεων καταστολής.
Οι αντιδράσεις ήταν παντού βίαιες. Αμερικάνικες, γαλλικές, γερμανικές και νορβηγικές βάσεις δέχτηκαν επιθέσεις ακόμη και σε σχετικά ήσυχες περιοχές του βόρειου Αφγανιστάν. Ενδεικτικά, στις 24 Φεβρουρίου, στην πόλη Ταλοκάν του βόρειου Αφγανιστάν, με 200.000 πληθυσμό, στην πλειοψηφία Τατζίκους, χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν έξω από μια μικρή γερμανική βάση στο κέντρο της πόλης και άρχισαν να πετούν πέτρες και να πυροβολούν στον αέρα. Γεγονός που ανάγκασε το διοικητή να μεταφέρει για λόγους ασφάλειας τους 50 στρατιώτες της βάσης στη βάση της Κουντούζ και να ανακοινώσει το κλείσιμο της βάσης. Στις 25 Φλεβάρη, χιλιάδες διαδηλωτές επιτέθηκαν σε κυβερνητικά κτίρια και πυρπόλησαν τμήμα του συγκροτήματος του ΟΗΕ στην πόλη Κουντούζ, ο πληθυσμός της οποίας αποτελείται από Παστούν, Τατζίκους και Ουζμπέκους. Τέσσερις διαδηλωτές έπεσαν νεκροί και δεκάδες τραυματίστηκαν από τα πυρά της αστυνομίας στις συγκρούσεις που ξέσπασαν στην πόλη. Την ίδια μέρα, στην επαρχία Κουντούζ, οργισμένοι διαδηλωτές επιτέθηκαν με χειροβομβίδες σε αμερικάνικη βάση, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν 7 αμερικάνοι στρατιώτες και να σκοτωθούν 2 διαδηλωτές από πυρά μέσα από τη βάση. Επίσης, στην πόλη Χεράτ στο δυτικό Αφγανιστάν, η οποία κατοικείται στην πλειοψηφία από Τατζίκους, δέχτηκε επίθεση το αμερικάνικο προξενείο.
Ομως το γεγονός που προκάλεσε τη μεγαλύτερη ανησυχία στην αμερικανονατοϊκή στρατιωτική ηγεσία (οι διαδηλώσεις ήταν λίγο πολύ αναμενόμενες) ήταν η εκτέλεση εν ψυχρώ δύο υψηλόβαθμων αμερικάνων συμβούλων μέσα στο υπουργείο Εσωτερικών. Πρόκειται για ένα συνταγματάρχη και ένα ταγματάρχη που βρέθηκαν νεκροί πάνω στα γραφεία τους, με μια σφαίρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους, στο αυστηρά φρουρούμενο Κέντρο Διοίκησης και Ελέγχου, που χρησιμοποιείται μόνο από ξένους συμβούλους, στο οποίο οι μόνοι Αφγανοί που έχουν πρόσβαση είναι οι διερμηνείς. Την ευθύνη ανέλαβαν οι Ταλιμπάν, ενώ το υπουργείο Εσωτερικών κατονόμασε, με βάση τις σκηνές που κατέγραψαν οι κάμερες του χώρου, έναν αξιωματικό Ασφάλειας του υπουργείου, ο οποίος κατάφερε να διαφύγει. Λίγες ώρες αργότερα, ο αμερικάνος στρατηγός Τζον Αλλεν, διοικητής των δυνάμεων κατοχής στο Αφγανιστάν, έδωσε εντολή να αποχωρήσουν όλοι οι αμερικάνοι και λοιποί νατοϊκοί σύμβουλοι απ’ όλα τα υπουργεία μέσα και γύρω από την Καμπούλ για λόγους ασφάλειας. Είναι η πρώτη φορά που δίνεται τέτοια εντολή. Δύο μέρες νωρίτερα, στις 23 Φλεβάρη, ένας άντρας με στολή του αφγανικού στρατού πυροβόλησε και σκότωσε δύο αμερικάνους στρατιώτες στο ανατολικό Αφγανιστάν. Τουλάχιστον 10 αμερικάνοι στρατιώτες έχουν σκοτωθεί από την αρχή της χρονιάς από αφγανούς στρατιώτες τους οποίους εκπαίδευαν, ενώ από το 2007 έχουν σκοτωθεί συνολικά τουλάχιστον 70 αμερικάνοι στρατιώτες σε 46 επιθέσεις, οι μισές από τις οποίες έγιναν μετά το Μάιο του 2009.
Ολα αυτά τα γεγονότα είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσουν τις εξελίξεις στο Αφγανιστάν.
Καταρχήν, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει επιδεινωθεί η ήδη διαταραγμένη και προβληματική σχέση ανάμεσα στους υποτιθέμενους εταίρους, τα αμερικανονατοϊκά στρατεύματα και τον αφγανικό στρατό και την αστυνομία. Η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ τους, που φτάνει μέχρι το μίσος, την εχθρότητα και την περιφρόνηση είναι μεγαλύτερες από ποτέ. Το ίδιο και η ανασφάλεια στις γραμμές των στρατευμάτων κατοχής. Μετά το περιστατικό στο υπουργείο Εσωτερικών, γίνεται φανερό ότι κανένα μέρος δεν είναι πια ασφαλές για τους κατακτητές. Κάθε άντρας με στολή του αφγανικού στρατού πρέπει να θεωρείται πλέον ύποπτος. Συνεπώς, πώς και κατά πόσο μπορεί να προχωρήσει η μεταξύ τους συνεργασία, ώστε να υλοποιηθεί ο στόχος της συγκρότησης και της εκπαίδευσης ισχυρού στρατού και αστυνομίας, ικανών να αναλάβουν την ευθύνη της «ασφάλειας» της χώρας μετά την αποχώρηση των δυνάμεων κατοχής το 2014; Αυτό σημαίνει ότι η στρατηγική Ομπάμα εξόδου από τον πόλεμο του Αφγανιστάν είναι στον αέρα.
Παράλληλα, γιγαντώνονται τα αντιαμερικάνικα αισθήματα, η εχθρότητα και το μίσος του αφγανικού λαού εναντίον των δυνάμεων κατοχής, ενώ ενισχύεται η θέση των Ταλιμπάν τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στην περίπτωση διαπραγματεύσεων με τους Αμερικάνους. Γι’ αυτό και δεν αποκλείεται, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις αμερικάνων αξιωματούχων, να δούμε σύντομα αλλαγές στην αμερικάνικη στρατηγική, ακόμη και επίσπευση της αποχώρησης των αμερικάνικων στρατευμάτων από τη χώρα.
