Νέο γύρο βίαιων διαδηλώσεων στο Κάιρο και σε άλλες πόλεις της Αιγύπτου έχει πυροδοτήσει ο θάνατος των 74 οπαδών των ομάδων Al Ahly του Καΐρου και Al Masry του Πορτ Σάιντ στο τέλος του ποδοσφαιρικού αγώνα της 1ης Φεβρουαρίου. Οπαδοί της Al Masry, η οποία σημειωτέον είχε κερδίσει τον αγώνα, όρμησαν στο γήπεδο και επιτέθηκαν σε παίχτες και οπαδούς της Al Ahly. Κάποιοι από τους νεκρούς μαχαιρώθηκαν ή χτυπήθηκαν μέχρι θανάτου και άλλοι ποδοπατήθηκαν μέσα στον πανικό να φύγουν από μια πύλη που ήταν κλειστή. Προφανώς, αυτοί που προκάλεσαν το μακελειό δεν υποβλήθηκαν σε έλεγχο από την αστυνομία κατά την εισοδό τους στο γήπεδο, κατά παράβαση της πάγιας διαδικασίας στους ποδοσφαιρικούς αγώνες στην Αίγυπτο, επιτρέποντάς τους να βάλουν μαχαίρια και λοστούς μέσα στο γήπεδο. Κι όταν ξέσπασαν τα βίαια επεισόδια, η αστυνομία δεν έκανε τίποτα για να τα σταματήσει.
Γι’ αυτό και πολλοί κατηγορούν τις Δυνάμεις της Κεντρικής Ασφάλειας ότι σχεδίασαν και οργάνωσαν τα επεισόδια για να εκδικηθούν τους οπαδούς της Al Ahly, γνωστούς ως Ούλτρας, επειδή είχαν παίξει σημαντικό ρόλο στην εξέγερση που ανέτρεψε το Χόσνι Μουμπάρακ. Κατηγορούν επίσης τη στρατιωτική χούντα που κυβερνά τη χώρα ως συνυπεύθυνη, όχι μόνο γιατί απέτυχε να τα αποτρέψει, αλλά γιατί τα χρησιμοποιεί για να δικαιολογήσει τη διατήρηση των εξουσιών της. «Αυτά που συνέβηκαν –δήλωσε ο εκπρόσωπος του Κινήματος 6 Απρίλη– δεν έχουν καμιά άλλη εξήγηση εκτός από το ότι είναι τμήμα ενός σχεδίου από το Στρατιωτικό Συμβούλιο και το Υπουργείο Εσωτερικών για να σπρώξουν τη χώρα στο χάος και να μας αναγκάσουν να αποδεχτούμε τη στρατιωτική εξουσία». Δεν έιναι τυχαίο ότι μια μέρα μετά το μακελειό, ο υπουργός Εσωτερικών υποστήριξε στη βουλή τη σημασία της διατήρησης της κατάστασης έκτακτης ανάγκης, την άρση της οποίας αποφάσισε το Στρατιωτικό Συμβούλιο λίγες μέρες πριν από την πρώτη επέτειο της εξέγερσης για να εκτονώσει την οργή των διαδηλωτών.
Οι Ούλτρας της Al Ahly είναι πασίγνωστοι για το σημαντικό ρόλο που έπαιξαν μαζί με τους οπαδούς μιας άλλης αντίπαλης ομάδας του Καΐρου, της Ζαμαλέκ, στην υπεράσπιση των διαδηλωτών κατά τη διάρκεια της λαϊκής εξέγερσης από τις φονικές επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής και των φονιάδων με πολιτικά, χάρη στην μακρόχρονη εμπειρία τους σε συγκρούσεις με τις αστυνομικές δυνάμεις. Πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξαν ιδιαί-τερα στην αποκαλούμενη «μάχη της καμήλας», στις 2 Φλεβάρη του 2011, όταν ομάδες πληρωμένων τραμπούκων και ασφαλιτών όρμησαν πάνω σε καμήλες με σπαθιά, μαχαίρια και λοστούς για να τσακίσουν τους εξεγερμένους στην πλατεία Ταχρίρ, οι οποίοι τελικά, ύστερα από πολύωρες αιματηρές συγκρούσεις, κατάφεραν να τους διώξουν.
Η εχθρότητα και η αντιπαλότητα των Ούλτρας, ιδιαίτερα της Al Ahly, απέναντι στο καθεστώς και ειδικά απέναντι στην αστυνομία είναι πολύ παλιές και έχουν τη ρίζα τους στη βαρβαρότητα με την οποία η αστυνομία τους αντιμετωπίζει στα γήπεδα, αλλά και στην ίδια την ιστορία του κλαμπ, το οποίο ιδρύθηκε το 1907 για να βοηθήσει στην εθνική αντίσταση ενάντια στη βρετανική αποικιοκρατία. Πιστός στην παράδοση της ομάδας, ο αστέρας της Al Ahly Μοχάμεντ Αμπουτρίκα, στη διάρκεια ενός σημαντικού αγώνα το 2008, φόρεσε μια φανέλα με το σύνθημα «Αλληλεγγύη στη Γάζα», ως διαμαρτυρία ενάντια στον ισραηλινό αποκλεισμό.
Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν στο Κάιρο στις 2 Φεβρουαρίου, μια μέρα μετά το μακελειό στο Πορτ Σάιντ. Οι Ούλτρας συγκεντρώθηκαν στον σιδηροδρομικό σταθμό για να υποδεχτούν τους τραυματίες και τους νεκρούς και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στο υπουργείο Εσωτερικών. Από τότε και για πέντε συνεχή μερόνυχτα χιλιάδες οργισμένοι διαδηλωτές παρέμειναν έξω από το επίμαχο υπουργείο και συγκρούονταν με τις δυνάμεις καταστολής, απαιτώντας την άμεση παραίτηση της στρατιωτικής χούντας και την τιμωρία των υπεύθυνων για το θάνατο των 74 στο Πορτ Σάιντ. Γύρω από το υπουργείο Εσωτερικών τοποθετήθηκαν από το στρατό οχτώ βαριά μπλόκα από μπετόν για να το προστατέψουν, καθώς οι επιθέσεις της αστυνομίας με πλαστικές σφαίρες, με σκάγια για πουλιά και δακρυγόνα δεν κατάφερναν να διαλύσουν τους διαδηλωτές, που απαντού-σαν με βροχή από πέτρες και μολότοφ. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή εφημερίδα «Αλ Αχράμ», το απόγευμα της Κυριακής, 5 Φλεβάρη, κάποιοι πολιτικοί και ακτιβιστές μαζί με το σεΐχη από το τζαμί Ομάρ Μακράμ της πλατείας Ταχρίρ πήγαν στην οδό Μανσούρ, την πρώτη γραμμή των συγκρούσεων, για να μεσολαβήσουν να γίνει εκεχειρία ανάμεσα στα αντίπαλα στρατόπεδα. Οταν η προσπάθεια απέτυχε, οι συγκρούσεις ξανάρχισαν σφοδρότερες απ’ όλες τις προηγούμενες μέρες και συνεχίστηκαν μέχρι το πρωί της 7ης Φλεβάρη. Και αυτή τη φορά εμφανίστηκαν τραμπούκοι και ασφαλίτες με όπλα να χτυπούν τους διαδηλωτές.
Ο απολογισμός των συγκρούσεων είναι 10 νεκροί στο Κάιρο, οι περισσότεροι από σκάγια, και πάνω από 2.500 τραυματίες, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας, πολλοί από τους οποίους έπαθαν ασφυξία από τα δακρυγόνα και τα χημικά και νοσηλεύτηκαν στα υπαίθρια νοσοκομεία που είχαν στηθεί στην περιοχή. Πέντε ακόμη διαδηλωτές έπεσαν νεκροί στο Σουέζ στις 3 Φλεβάρη, όταν οι δυνάμεις καταστολής άνοιξαν πυρ εναντίον χιλιάδων διαδηλωτών που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά στα κεντρικά γραφεία της αστυνομίας.
Οι κινητοποιήσεις αναμένεται να συνεχιστούν στις 11 Φλεβάρη, πρώτη επέτειο από την παραίτηση του Χόσνι Μουμπάρακ, με γενική απεργία. Την ίδια μέρα θα ξεκινήσει η καμπάνια πολιτικής ανυπακοής, στην οποία καλεί η οργάνωση – ομπρέλα «Συμμαχία των Επαναστατών της Αιγύπτου». Σ’ αυτή συμμετέχουν περισσότερες από 50 πολιτικές συλλογικότητες, μεταξύ των οποίων τα 6 πιο γνωστά και μαζικά κινήματα, και δηλώνουν ότι θα τη συνεχίσουν μέχρι να ικανοποιηθούν τα εξής 7 αιτήματα.
Το βασικό αίτημά τους είναι η άμεση παράδοση της εξουσίας από το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο σε πολιτική κυβέρνηση. Τα υπόλοιπα 6 είναι:
1. Αμεση διάλυση της διορισμένης από το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο μεταβατικής κυβέρνησης και συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας από τη βουλή.
2. Αμεση διεξαγωγή των προεδρικών εκλογών.
3. Συγκρότηση ανακριτικής επιτροπής με την εντολή να ερευνήσει όλα τα εγκλήματα και τις σφαγές που διαπράχτηκαν από τις αρχές μετά την εξέγερση του Γενάρη.
4. Δημιουργία «επαναστατικών δικαστηρίων» για να δικάσουν όλα τα πρόσωπα του προηγούμενου καθεστώτος που θα βρεθούν να έχουν ανάμειξη σε εγκλήματα που διαπράχτηκαν μετά την εξέγερση του Γενάρη.
5. Αμεση απόλυση του Γενικού Εισαγγελέα της Αιγύπτου.
6. Κάθαρση και γενική ανασυγκρότηση του υπουργείου Εσωτερικών, ιδιαίτερα του μηχανισμού της Εθνικής Ασφάλειας, που θεωρείται συνέχεια του κακόφημου μηχανισμού Κρατικής Ασφάλειας.
Η καμπάνια πολιτικής ανυπακοής θα περιλαμβάνει, εκτός των άλλων, τη μη πληρωμή φόρων και των λογαριασμών για τις υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας. Συμμετοχή στην καμπάνια έχουν δηλώσει, εκτός από τις πολιτικές συλλογικότητες, φοιτητές και εργαζόμενοι από διάφορους χώρους. Ανάμεσά τους η Ενωση των φοιτητών του Αμερικάνικου Πανεπιστημίου του Καΐρου. Με ανακοίνωσή της καλεί «σε πλήρη πολιτική ανυπακοή από τις 11 Φλεβάρη μέχρι να παραιτηθεί το τυρανικό στρατιωτικό συμβούλιο». Καλεί επίσης τους φοιτητές όλων των πανεπιστημίων να συμμετέχουν στην καμπάνια και στις κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας που θα πραγματοποιηθούν. Λίγες μέρες νωρίτερα είχαν δηλώσει συμμετοχή οι φοιτητές του Πανεπιστημίου του Καΐρου, του μεγαλύτερου πανεπιστημίου της Αιγύπτου, και του Γερμανικού Πανεπιστημίου του Καΐρου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι Μουσουλμανική Αδελφότητα έσπευσε και πάλι να αποδείξει ότι αποτελεί στυλοβάτη του συστήματος. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Αλ Αχράμ» (7/2/12), ο Γενικός Γραμματέας της Μαχμούντ Χουσεΐν καταδίκασε τα καλέσματα για γενική απεργία και εκστρατεία ανυπακοής και παρότρυνε τον πληθυσμό να διπλασιάσει το ρυθμό δουλειάς του για να «ξανακτίσει τη χώρα και να μην την καταστρέψει». Και πρόσθεσε ότι «αυτά τα καλέσματα είναι εξαιρετικά επικίνδυνα και απειλούν το έθνος και το μέλλον του. Η γενική απεργία θα σταματήσει την κυκλοφορία των τρένων, τις μεταφορές, τη δουλειά στα εργοστάσια, στα ινστιτούτα και στα πανεπιστήμια. Σημαίνουν επίσης ότι κανείς δεν θα πληρώνει φόρους στην κυβέρνηση ή τις οφειλές του για υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας, γεγονός που θα βλάψει την ήδη παραπαίουσα οικονομία και θα οδηγήσει σε παρακμή τη χώρα».
