Συρία

Αντεπίθεση Ασαντ μετά το βέτο

Γι’ αυτό και το καθεστώς σκλήρυνε τη στάση του και αποφάσισε να εντείνει τις επιθέσεις του, εισβάλλοντας με τανκς στις πόλεις Χομς και Ζαμπαντάνι (βρίσκεται κοντά στα σύνορα με το Λίβανο και είναι η πρώτη πόλη που έπεσε στα χέρια του Ελεύθερου Συριακού Στρατού), την ίδια στιγμή που ο Ασαντ διαβεβαίωνε τον ρώσο υπουργό Εξωτερικών, που επισκέφτηκε τη Δαμασκό, ότι είναι έτοιμος για διάλογο με όλες τις πολιτικές δυνάμεις στη χώρα και ότι πολύ σύντομα σκο- πεύει να εξαγγείλει την ημερομηνία του δημοψηφίσματος για το νέο Σύνταγμα.
 

Από τη μεριά της η Δύση και τα αμερικανόδουλα αραβικά καθεστώτα εντείνουν τις πιέσεις στο καθεστώς. Μετά τις ΗΠΑ, που τη Δευτέρα έκλεισαν την πρεσβεία τους στη Δαμασκό, η Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία ανακάλεσαν τους πρεσβευτές τους για διαβουλεύσεις, ενώ τα κράτη που συμμετέχουν στο Συμβούλιο Συνεργασίας των Κρατών του Κόλπου (αποτελείται από τα αμερικανόδουλα καθεστώτα των Ενωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Μπαχρέιν, της Σαουδικής Αραβίας, του Ομάν, του Κατάρ και του Κουβέιτ) απέλασαν τους σύριους πρεσβευτές με το αιτιολογικό ότι είναι πλέον άχρηστοι αφού το συριακό καθεστώς έχει απορρίψει όλες τις προτάσεις για την επίλυση της κρίσης.
 

Ομως, αυτές οι πιέσεις δεν δημιουργούν και τόσο μεγάλο πρόβλημα στο καθεστώς, όσο δεν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια στρατιωτική επίθεση που τόσο επίμονα ζητούν μερίδες της συριακής αντιπολίτευσης, όπως το Συριακό Εθνικό Συμβούλιο (έχει συσταθεί από εξόριστους στη Δύση αντικαθεστωτικούς, με αμφισβητούμενη επιρροή στο εσωτερικό της χώρας), σε αντίθεση με τις Τοπικές Επιτροπές Συντονισμού που επιδιώκουν μια ειρηνική πτώση του καθεστώτος.

Ανεξάρτητα, όμως, απ’ αυτές τις πιέσεις και τις αμερικάνικες απειλές διά στόματος της αμερικανίδας πρέσβειρας στον ΟΗΕ, Σούζαν Ράις, για τις μετρημένες μέρες που περνά ο Ασαντ, κανένας δεν τολμά να μιλήσει ανοιχτά για στρατιωτική επέμβαση. Κι αυτό γιατί κανένας δε μπορεί να εγγυηθεί ότι μία στρατιωτική επέμβαση θα μπορέσει να έχει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Το χάος που έχει επικρατήσει τόσο στη Λιβύη όσο και στο Ιράκ λειτουργούν αποτρεπτικά για μια ακόμα επέμβαση στη Μέση Ανατολή. Αποτρεπτικά για μια στρατιωτική επέμβαση λειτουργεί και το γεγονός ότι ο Ασαντ διαθέτει ακόμα κοινωνικά ερείσματα στη χώρα, πράγμα που αποτυπώθηκε ακόμα και σε δημοσκόπηση που διεξήγαγε το φόρουμ «Doha Debates». Ο οργανισμός αυτός (ιδρύθηκε το 2004) κάθε άλλο φιλικά προκείμενος στο καθεστώς Ασαντ μπορεί να θεωρηθεί, καθώς διευθύνεται από πρώην δημοσιογράφο του BBC και χρηματοδοτείται από το Ιδρυμα για την Εκπαίδευση, Επιστήμη και Κοινοτική Ανάπτυξη του Κατάρ (το οποίο με τη σειρά του είναι υπό τη διοίκηση της δεύτερης από τις τρεις γυναίκες του εμίρη του Κατάρ). Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση του οργανισμού αυτού, που δημοσιεύτηκε στις αρχές του χρόνου, ενώ η πλειοψηφία των Αράβων στις χώρες της περιοχής εμφανίζεται υπέρ της παραίτησης του Ασαντ, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τους Σύριους, των οποίων το 55% τάσσεται κατά μιας ενδεχόμενης παραίτησης φοβούμενο για το μέλλον της χώρας! Γι’ αυτό και οι Σιωνιστές δε σηκώνουν θόρυβο ενάντια στον Ασαντ, αλλά ακολουθούν την τακτική του πάλαι ποτέ πρωθυπουργού τους (και εγκληματία πολέμου) Αριέλ Σαρόν, ο οποίος δήλωνε ότι προτιμούσε έναν Ασαντ να παλεύει για τη νομιμοποίησή του, παρά το χάος που θα προέκυπτε από ενδεχόμενη πτώση του.