Ο ελληνικής καταγωγής Αλεξάντερ Πέιν είναι από τις καλές περιπτώσεις σύγχρονων αμερικάνων σκηνοθετών. Οσοι έχουν δει το «Σχετικά με τον Σμιντ» αντιλαμβάνονται ότι έχουν να κάνουν με έναν ικανό και σοβαρό σκηνοθέτη που έχει άποψη για τα πράγματα. Πιστεύει ότι η σημερινή εποχή χρειάζεται απεγνωσμένα ανθρώπινες ταινίες. Τον συγκινούν ιστορίες σαν το «Sideways», που μιλούν για ανθρώπινα πλάσματα, την ανθρώπινη φύση, ανθρώπους με ελαττώματα και στιγμές αμφισβητούμενες, που δεν έχουν απαραίτητα ευτυχή κατάληξη. Οι ήρωές του αυτή τη φορά δύο μισοαποτυχημένοι σαραντάρηδες, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στους αμπελώνες της Καλιφόρνια, έρχονται αντιμέτωποι με την κρίση της ηλικίας τους, τους ενδόμυχους φόβους τους, τα ελάχιστα όνειρά τους, την πανταχού παρούσα μοναξιά τους, αλλά και τις ελπίδες τους. Το κρασί σ’ αυτές τις περιπτώσεις γεμίζει τα κενά με τον ίδιο τρόπο που μια επιτυχημένη καριέρα, μια τακτοποιημένη μικροαστική ζωή ή ο καταναλωτισμός καλύπτει τα κενά άλλων. Μέσα λοιπόν στον ορυμαγδό του τίποτα και των sms, να μια ταινία που λέει κάτι.
Ελένη Σταματίου
