Καίριος ο (στα νιάτα του αριστερός) Αντώνης Καρκαγιάννης έγραψε στην «Καθημερινή», υπερασπιζόμενος τους βιομήχανους:
«Δεν πρόκειται για ανέντιμη ή “αντιπατριωτική” συμπεριφορά. Πρόκειται για συνήθη επιχειρηματική συμπεριφορά προσαρμογής στους νέους όρους εργασίας που διαμορφώνονται σε ευρύτερο από τον εθνικό χώρο, σε μια άλλη διαφορετική ενότητα όρων και δεδομένων. Η μετανάστευση επιχειρήσεων θέτει, με βίαιο και καταναγκαστικό τρόπο, πολλά ζητήματα προσαρμογής της εσωτερικής αγοράς εργασίας».
Μη σας φανεί παράξενο, αλλά θα συμφωνήσουμε με όλα όσα γράφει ο επιφανής αρθρογράφος. Πράγματι, δεν πρέπει να ηθικολογούμε. Τί θα πει έντιμη και ανέντιμη συμπεριφορά; Για τον βιομήχανο είναι απολύτως έντιμο να προσπαθεί να αυξήσει τα κέρδη του. Οταν στη Δημοκρατία της Μακεδονίας βρίσκει μεροκάματο των 7 ευρώ, δεν θα ήταν ανέντιμο απέναντι στους μετόχους της εταιρίας να μην προσπαθήσει να μεταναστεύσει εκεί; Οσο για τον πατριωτισμό, ας τον αφήσουμε καλύτερα. Ολοι μαζί στο ίδιο τσουβάλι γίνεται; Φουκαράδες και λεφτάδες; Βιομήχανοι και εργάτες; Και με τι κριτήριο; Το καλό του τόπου; Υπάρχει κοινό καλό, όταν οι μεν κοιτάζουν πώς θα αυξήσουν τα κέρδη τους και οι δε πώς θα πάρουν κάνα φράγκο παραπάνω στο μεροκάματο για να τα φέρουν βόλτα;
Πρέπει να συμφωνήσουμε επίσης, ότι η μετανάστευση επιχειρήσεων θέτει με ΒΙΑΙΟ και ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ τρόπο ζητήματα αλλαγής των εργασιακών σχέσεων προς όφελος του κεφάλαιου και σε βάρος της εργασίας. Είναι ένας εκβιασμός. Και πρέπει να συγχαρούμε τον αρθρογράφο που έχει το θάρρος (μπορείτε να μιλήσετε και για κυνισμό) να μας λέει ότι όντως είναι βίαιη αυτή η διαδικασία. Μας βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό. ‘Η ξεχνάτε όσα ισχύουν, όλα όσα θεωρείτε κατακτήσεις σας, όλα όσα αναγκαστήκαμε να σας δώσουμε ειδικά τα τελευταία τριάντα χρόνια, ή παίρνουμε τις επιχειρήσεις και τραβάμε για Σκόπια, Τίρανα, Σόφια και Βουκουρέστι.
Καθαρά πράγματα. Καθαρός εκβιασμός που παίρνει μόνο καθαρές απαντήσεις. ‘Η σκύβουμε το κεφάλι μοιρολατρικά και αποδεχόμαστε τον εκβιασμό, όπως μας συμβουλεύει ο κ. Καρκαγιάννης (και όχι μόνο αυτός) ή απαντάμε «ελάτε να τα πάρετε». Προσοχή, όμως, το «ελάτε να τα πάρετε» δεν αρκεί. Γιατί κάτι τέτοιο λέει και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, αλλά εννοεί το αντίθετο. «Ελάτε να τα πάρετε» και «καναπές» δεν συμβιβάζονται. Το πιο σωστό, μάλιστα, δεν είναι να πούμε «ελάτε να τα πάρετε», αλλά «φέρτε πίσω κι αυτά που πήρατε ως τώρα».
Σε όλες τις εποχές της ανθρώπινης Ιστορίας η ταξική πάλη καθόριζε την πρόοδο ή την οπισθοδρόμηση των κοινωνιών. Ταξική πάλη σήμερα, δυστυχώς, διεξάγει μονόπλευρα το κεφάλαιο. Επιτίθεται και κερδίζει χωρίς αντίπαλο. Αν δεν αλλάξει αυτή η κατάσταση, τότε θα βγουν αληθινοί οι Καρκαγιάννηδες.
