Για δεύτερη χρονιά επανέρχεται το ζήτημα του επιδόματος θέρμανσης, με μεγαλύτερη ένταση μάλιστα φέτος, καθώς οι τιμές των καυσίμων έχουν εκτοξευτεί σε ύψη δυσθεώρητα. Η κυβέρνηση αφήνει ανοιχτό το ζήτημα, ενώ το ΠΑΣΟΚ το έθεσε επίσημα («επίδομα θέρμανσης στα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα»), διά στόματος Γιωργάκη. Η φιλολογία, που τροφοδοτείται από κυβερνητικούς κύκλους, αναφέρει ότι μελετούν το κόστος μιας ρύθμισης που θα χορηγεί κάποιο επίδομα θέρμανσης σε όσους παίρνουν το ΕΚΑΣ.
Ανεξάρτητα από το τί θα γίνει τελικά, πρέπει να πούμε ότι η λογική τέτοιων επιδομάτων είναι στην ουσία αντιλαϊκή, γιατί διαιωνίζει και νομιμοποιεί μια πολιτική ανακατανομής εισοδήματος ανάμεσα στους εργαζόμενους και συνταξιούχους, αφήνοντας άθικτη την κεφαλαιοκρατία.
Αυτή τη λογική εκφράζει και το ίδιο το ΕΚΑΣ. Θεσμοθετήθηκε από το ΠΑΣΟΚ, για να καλύψει την υπαναχώρηση από την προεκλογική του δέσμευση (στις εκλογές του 1993), ότι θα καταργήσει τους αντιασφαλιστικούς νόμους της ΝΔ. Ετσι, την ώρα που πετσοκόφτηκαν όλες οι συντάξεις (ακόμα και η κατώτερη σύνταξη του ΙΚΑ, που έπεσε κάτω από το επίπεδο των 20 ημερομισθίων ανειδίκευτου εργάτη) και το κράτος μάζεψε λεφτά για να κλείσει τρύπες του προϋπολογισμού και των Ταμείων (τρύπες που δημιούργησε η πολύχρονη ληστεία των Ταμείων από κράτος και καπιταλιστές), επέστρεψε ένα πολύ μικρό τμήμα της νέας ληστείας των συντάξεων, με τη μορφή του ΕΚΑΣ, που παίρνει μια μειοψηφία χαμηλοσυνταξιούχων, που χρόνο με το χρόνο γίνεται ολοένα και μικρότερη.
Η ίδια ακριβώς λογική διαπνέει και το επίδομα θέρμανσης. Αν το δώσουν τελικά, θα το δώσουν σε μια ισχνή μειοψηφία νοικοκυριών, συνταξιούχων κυρίως και μακροχρόνια ανέργων, ενώ την ίδια στιγμή η πλειοψηφία της εργατικής τάξης θα στενάζει υπό το βάρος της τιμής του πετρέλαιου και εταιρίες πετρελαιοειδών και κράτος θα συσσωρεύουν υπερκέρδη από την κερδοσκοπία και τους φόρους. Γιατί από τις τιμές δεν κερδίζουν μόνο οι εταιρίες αλλά και το κράτος. Αυτό η κυβέρνηση προσπάθησε να το κρύψει, αλλά αναγκάστηκε να το παραδεχτεί στο πλαίσιο μιας από τις γνωστές ανούσιες κόντρες που έχει με το ΠΑΣΟΚ.
Αλογοσκούφης και Δούκας, αφού αρχικά μπερδεύτηκαν μεταξύ τους (ο υπουργός χαρακτήρισε «μύθο» ότι το κράτος κερδίζει πρόσθετα έσοδα από τη φορολογία καυσίμων, ενώ ο υφυπουργός αποκάλυψε ότι έχουν εισπραχτεί πρόσθετα έσοδα 160 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ στα καύσιμα), αναγκάστηκαν να εκδώσουν κοινή ανακοίνωση, στην οποία τα βρήκαν… στη μέση. Συγκεκριμένα, αναφέρουν ότι τα πρόσθετα έσοδα από τα καύσιμα στο εφτάμηνο είναι 70 εκατ. ευρώ (άντε να βγάλεις άκρη μ’ αυτούς τους αλληλοδιαψευδόμενους ψευταράδες). Σημασία, όμως, έχει το «διά ταύτα» της ανακοίνωσης. Γράφουν τα κυβερνητικά στελέχη: «Η επιπλέον αυτή αύξηση υπεραντισταθμίζεται από τη μείωση των υπόλοιπων φορολογικών εσόδων, που προκλήθηκε από την αρνητική επίδραση της αύξησης των διεθνών τιμών του πετρελαίου στην κατανάλωση των λοιπών αγαθών και υπηρεσιών και στο ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας. Η επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης, από το 3,9% που προέβλεπε ο προϋπολογισμός στο 3,6%, συνεπάγεται απώλεια εσόδων κατά 131 εκατ. ευρώ, που υπερβαίνει την επιπλέον αύξηση των εσόδων από τη φορολογία καυσίμων». Αυτό πια είναι από τ’ άγραφα. Συγκρίνουν μια απτή πραγματικότητα με μια σκόπιμα απατηλή πρόβλεψη. Οι πάντες γνωρίζουν (αδιάψευστος μάρτυρας οι εκτιμήσεις της Κομισιόν), ότι ο ρυθμός ανάπτυξης 3,9% ήταν μια παπαριά, που κάθε χρόνο συνηθίζουν να τη γράφουν οι κυβερνήσεις στον προϋπολογισμό, για προπαγανδιστικούς λόγους. Οι προβλέψεις μιλούσαν για 3%, ίσως και παρακάτω, αλλά ήρθε ως από μηχανής θεός η απρόβλεπτη αύξηση του τουριστικού ρεύματος και τους «έδωσε» μισή μονάδα. Ερχονται, λοιπόν, τώρα και συγκρίνουν ανύπαρκτες απώλειες (ανύπαρκτες, επειδή στηρίζονται σε μια εξωπραγματική υπόθεση εργασίας) με υπαρκτή αύξηση εσόδων από φορολογία που πληρώνει ο λαουτζίκος.
Τί μας λένε στην ουσία οι υπουργοί; Οτι το κράτος βρήκε την ευκαιρία, κερδοσκοπώντας και το ίδιο με τη φορολογία καυσίμων, να μπαλώσει κάποιες τρύπες του προϋπολογισμού του. Οι οικονομικοί υπουργοί με την ανακοίνωσή τους εμμέσως αποκλείουν τη δυνατότητα να δοθεί έστω κι αυτό το εξευτελιστικό επίδομα θέρμανσης σε ελάχιστους. Ετσι, αν τελικά η κυβέρνηση αποφασίσει να το δώσει (τα κομπιούτερ έχουν πάρει φωτιά, μελετώντας το ύψος της σχετικής δαπάνης), θα το παρουσιάσει σαν… μεγάλη θυσία για την οποία πρέπει να την ευγνωμονεί ο ελληνικός λαός (πρόκειται για τη γνωστή τακτική του χότζα).
Εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, λοιπόν, πρέπει να διεκδικήσουν όχι φιλανθρωπικό βοήθημα για λίγους, αλλά κατάργηση ή μείωση της φορολογίας για το πετρέλαιο θέρμανσης, ώστε τα λαϊκά νοικοκυριά να το πληρώσουν το πολύ όσο το πλήρωναν πέρυσι. Τα πρόσθετα έσοδα ας αναζητηθούν από την πλουτοκρατία.
