Οι Αμερικάνοι και οι σύμμαχοί τους στο Ιράκ κρατούν στις φυλακές περισσότερους από 14.000 ανθρώπους – σε αρκετές περιπτώσεις για χρόνια- χωρίς κατηγορίες ή δίκες, ενώ τα βασανιστήρια και η κακομεταχείριση στα στρατόπεδα κράτησης είναι χειρότερα από εκείνα που αποκαλύφτηκαν πριν από δύο χρόνια στο κολαστήριο του Αμπού Γκράιμπ.
Στα συμπεράσματα αυτά καταλήγει η έκθεση της «Διεθνούς Αμνηστίας», με τίτλο «Πέρα από το Αμπού Γκράιμπ:
Κρατήσεις και Βασανιστήρια στο Ιράκ», που δόθηκε στη δημοσιότητα την περασμένη Δευτέρα, 6 Μαρτίου.
Κρατήσεις και Βασανιστήρια στο Ιράκ», που δόθηκε στη δημοσιότητα την περασμένη Δευτέρα, 6 Μαρτίου.
Η έκθεση χαρακτηρίζει «φρικτή» την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο Ιράκ και επισημαίνει ότι η συνεχιζόμενη κράτηση χιλιάδων ανθρώπων, που χαρακτηρίζονται ως «κρατούμενοι ασφάλειας», χωρίς κατηγορίες ή δίκες, διευκολύνει και ενθαρρύνει τα βασανιστήρια όπως αυτά που έφεραν στο φως της δημοσιότητας οι φωτογραφίες από το Αμπού Γκράιμπ τον Απρίλιο του 2004 και ξανά τον περασμένο Φλεβάρη. Κατηγορεί την αμερικάνικη κατοχή ότι έχει επιβάλει κανόνες που στερούν τους κρατούμενους από τα ανθρώπινα δικαιώματα που εγγυάται το διεθνές δίκαιο και καταγγέλλει ότι οι κρατούμενοι δεν έχουν κανένα μέσο να θέσουν υπό αμφισβήτηση την κράτησή τους ή ακόμη και να μάθουν τις κατηγορίες που τους αποδίδονται, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι συλλήψεις δε δηλώνονται.
Με βάση τα στοιχεία που δόθηκαν από τις αμερικάνικες δυνάμεις κατοχής, η «Διεθνής Αμνηστία» υπολογίζει ότι τουλάχιστον 14.000 άνθρωποι κρατούνται χωρίς κατηγορίες ή δίκη, η πλειοψηφία των οποίων βρίσκονται σε φυλακές υπό αμερικάνικο έλεγχο. Αυτό σημαίνει ότι οι κρατούμενοι αυτής της κατηγορίας είναι πολύ περισσότεροι. Απ’ αυτούς, 750 κρατούνται σχεδόν τρία χρόνια και 4.000 περίπου κρατούνται περισσότερο από ένα χρόνο. Η συντριπτική πλειοψηφία από τους κρατούμενους αυτής της κατηγορίας έχουν συλληφθεί σε επιχειρήσεις – σκούπα, χωρίς κανένα επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον τους.
Η έκθεση της «Διεθνούς Αμνηστίας» επισημαίνει ότι τα βασανιστήρια έχουν διαδοθεί ακόμη περισσότερο μετά την «μεταβίβαση» της εξουσίας στην ιρακινή κυβέρνηση και του ελέγχου κάποιων κέντρων κράτησης στις ιρακινές δυνάμεις. Μεταξύ άλλων μεθόδων βασανισμού, αναφέρονται τα ηλεκτροσόκ, ο ξυλοδαρμός με πλαστικά καλώδια, το κάψιμο με αναμμένα τσιγάρα και το ξερίζωμα των νυχιών. Κάποια θύματα ανέφεραν την παρουσία αμερικάνων στρατιωτικών κατά το βασανισμό και τις ανακρίσεις τους, ενώ ένας αυξανόμενος αριθμός πέθανε από τα βασανιστήρια ή εκτελέστηκε εν ψυχρώ.
Η έκθεση περιλαμβάνει πολλά περιστατικά και μαρτυρίες θυμάτων βασανισμού, μεταξύ των οποίων την περίπτωση 12 αντρών, που αφού υποβλήθηκαν σε φρικτά βασανιστήρια από κομάντος της αστυνομίας, τους έκλεισαν μέσα σε ένα αστυνομικό βαν και τους άφησαν για 14 ώρες μέσα στον ήλιο, με αποτέλεσμα να πεθάνουν από ασφυξία τον περασμένο Ιούλιο. Επρόκειτο για μια ομάδα κτίστες, που είχαν συλληφθεί με την υπόνοια ότι ήταν αντάρτες.
Η έκθεση περιλαμβάνει πολλά περιστατικά και μαρτυρίες θυμάτων βασανισμού, μεταξύ των οποίων την περίπτωση 12 αντρών, που αφού υποβλήθηκαν σε φρικτά βασανιστήρια από κομάντος της αστυνομίας, τους έκλεισαν μέσα σε ένα αστυνομικό βαν και τους άφησαν για 14 ώρες μέσα στον ήλιο, με αποτέλεσμα να πεθάνουν από ασφυξία τον περασμένο Ιούλιο. Επρόκειτο για μια ομάδα κτίστες, που είχαν συλληφθεί με την υπόνοια ότι ήταν αντάρτες.
Η «Διεθνής Αμνηστία» κατηγορεί επίσης τις αμερικάνικες και τις βρετανικές δυνάμεις κατοχής ως συνένοχες σ’ αυτά τα αποτρόπαια εγκλήματα ακόμη και όταν διαπράττονται σε φυλακές που έχουν τεθεί υπό τον έλεγχο των ιρακινών δυνάμεων και παραθέτει ως επιβεβαίωση, μεταξύ άλλων, τη δήλωση του πρώην διοικητή των Ειδικών Δυνάμεων του υπουργείου Εσωτερικών, στρατηγού Μουνταζάρ Γιασίν αλ – Σαμαράι, σε ραδιοφωνική συνέντευξή του τον περασμένο Δεκέμβρη, στην οποία παραδέχτηκε όχι μόνο ότι τα βασανιστήρια ήταν ρουτίνα, αλλά και ότι μέλη των αμερικάνικων δυνάμεων επισκέπτονταν τη φυλακή κάθε μέρα και ότι ο αμερικάνικος στρατός γνώριζε τα πάντα για τα βασανιστήρια.
