Από το 2013 φτάσαμε ήδη στο 2015. Ο ίδιος ο Γ. Παπακωνσταντίνου διέρρευσε στα ΜΜΕ, ότι στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο εισηγήθηκε την εκπόνηση ενός «μεσοπρόθεσμου προγράμματος» που θα φτάνει μέχρι το 2015. Δηλαδή, δυο χρόνια μετά την υποτιθέμενη λήξη του Μνημόνιου! Κι έχουμε καιρό για μετά.
Οπως έγραφε μια οικονομική ιστοσελίδα, η τρόικα έχει προτείνει «ένα τετραετές πρόγραμμα βαρύτατης λιτότητας, που θα κάνει τα μέτρα του 2010 να θυμίζουν παιδικό παιχνίδι». Η είδηση αυτή, που έκανε τον κύκλο τροφοδοτούμενη από τον ίδιο τον Παπακωνσταντίνου, επαναθέρμανε τα σενάρια περί πρόωρων εκλογών την άνοιξη, ώστε αμέσως μετά, η αναβαθμισμένη στην κολυμβήθρα της κάλπης κυβέρνηση να ψηφίσει το νέο τετραετές πρόγραμμα άγριας λιτότητας. Δεν θα συμπράξουμε σ’ αυτό. Οχι μόνο γιατί δεν βλέπουμε και τόσο πιθανό, αυτή τη στιγμή, να πάει ο Παπανδρέου σε εκλογές που θα βυθίσουν σε κρίση το πολιτικό σύστημα, αλλά και γιατί δεν έχει νόημα αν θα πάει ή όχι σε πρόωρες εκλογές. Σημασία έχουν αυτά που έρχονται, τα οποία είναι πιο εφιαλτικά απ’ αυτά που ήδη περνάμε.
Οπως είναι γνωστό, η τελευταία σύνοδος κορυφής της ΕΕ δεν κατέληξε πουθενά, καθώς το «σύμφωνο ανταγωνιστικότητας» που προωθεί ο γερμανο-γαλλικός άξονας προσέκρουσε σε αντιδράσεις άλλων ιμπεριαλιστικών χωρών της ΕΕ. Ηδη, έχουν προγραμματιστεί δυο σύνοδοι κορυφής, μια του Eurogroup και μια της ΕΕ, για το Μάρτη, ενώ μέχρι τότε θα οργιάσει το διπλωματικό παρασκήνιο σε όλες τις ιμπεριαλιστικές πρωτεύουσες της Ευρώπης. Είναι επίσης γνωστό, ότι ο Παπανδρέου έπαθε… αφωνία σ’ αυτή τη σύνοδο κορυφής. Στις δηλώσεις που έκανε μετά τη λήξη της, προοριζόμενες για εσωτερική κατανάλωση, ισχυρίστηκε ότι το σχέδιο Μέρκελ δεν αφορά την Ελλάδα, γιατί ήδη εφαρμόζουμε όσα προβλέπει, οπότε δεν προβλέπονται νέα μέτρα! Αυτό, βέβαια, αποτελεί ομολογία του ότι η Ελλάδα είναι το πειραματόζωο στο οποίο εφαρμόζονται όλες οι αντικοινωνικές και αντεργατικές πολιτικές και «ψαρεύονται» αντιδράσεις. Οι διαβεβαιώσεις, όμως, ότι «δεν θα υπάρξουν νέα μέτρα», έχουν τόση αξία όση είχαν και οι μέχρι τα τώρα διαβεβαιώσεις, που ακολουθούθνται σύντομα από… νέα μέτρα.
Αυτές τις μέρες παίζεται, επίσης, σε νέα επεισόδια, το σίριαλ της «κακής» τρόικας και των «καλών» υπουργών που προσπαθούν να αντισταθούν. Επειδή έχουμε δει τα προηγούμενα επεισόδια και ξέρουμε το αποτέλεσμα, καλό είναι να μην ασχολούμαστε με τα σημερινά, αλλά να βλέπουμε την πολιτική που εφαρμόζεται και να είμαστε σίγουροι για τα επόμενα βήματά της, που θα είναι πιο εφιαλτικά για τους εργαζόμενους και τους νέους.
Προετοιμάζοντας τον ελληνικό λαό για τα νέα μέτρα, ο ίδιος ο Παπανδρέου στράφηκε στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο ενάντια στους «συντεχνιακούς και ατομικούς εγωισμούς» και διακήρυξε: «Και μηδενικό χρέος να είχαμε σήμερα, θα έπρεπε να κάνουμε ριζικές αλλαγές στη χώρα μας, γιατί και μηδενικό χρέος να είχαμε, σε λίγα χρόνια, πάλι ελλείμματα και χρέη θα είχαμε, γιατί πρέπει να αλλάξει ριζικά το μοντέλο ανάπτυξης της χώρας».
Οποιος ξέρει ελληνικά καταλαβαίνει δύο πράγματα. Πρώτο ότι η κυβέρνηση θεωρεί την πολιτική που ακολουθείται δική της και όχι της τρόικας. Τελείωσε, δηλαδή, το παραμύθι περί της «ψυχής του ΠΑΣΟΚ», που δεν χάθηκε, αλλά παραμερίστηκε χάριν του εθνικού συμφέροντος. Δεύτερο, ότι η πολιτική αυτή δεν έχει τελειωμό. Δεν υπάρχει το «2013 τέλος», για το οποίο μιλούσε ο Παπανδρέου στη ΔΕΘ, τον περασμένο Σεπτέμβρη.
«Οι παράμετροι που καθορίζουν την ανταγωνιστικότητα δεν θα ορίζονται πλέον στην Ευρώπη, αλλά θα καθορίζονται σε χώρες πολύ μεγαλύτερες σε έκταση», είπε ο προσκεκλημένος στο υπουργικό συμβού-λιο Γιόσκα Φίσερ, παραπέμποντας στην Κίνα. Ομολογούν ευθέως, πλέον, ότι επιδιώκουν την «κινεζοποίηση» του ευρωπαϊκού προλεταριάτου. Σε πρώτη φάση του προλεταριάτου της ευρωπαϊκής «περιφέρειας», χωρών δηλαδή όπως η Ελλάδα.
