6.604 χρόνια! Θα έγραφα τώρα κάτι σε ισάριθμες λέξεις, αλλά δεν χωράει κι αν συνοψιστεί σε μία, περισσεύει. Θα περιοριστώ σε 678 σήμερα.
Οι καιροί αλλάζουν, πετώντας τα άπλυτά τους στο πλυντήριο της δεινοκρατίας. Από την αλλαγή στην αναδόμηση κι από κει στα δομημένα και τ’ αναδομημένα. Το στρουμφοχωριό με τους γαλάζιους νάνους και τους πλειοψηφούντες επιγόνους του Χουζούρη κινδυνεύει από την επανίδρυση. Προηγήθηκε ο εκσυγχρονισμός ο οποίος τώρα πάει χαμένος. Συ χαμένος, επίσης. Το πολιτικό κι εξόχως κολλητικό προσωπικό του καπιταλισμού είναι σταθερής τροχιάς. Η αποκωδικοποίηση του γονιδιακού χάρτη του έδειξε ότι κάθε κύτταρο αποτελείται από ένα μέρος κλοπής, ένα μέρος βίας κι ένα μέρος ωραίο που έχει βρεθεί για να προχωρήσουμε στην υγειονομική ταφή του. Ως τότε, επιχοιρηματικοί όμιλοι χτίζουν ένα καλύτερο αύριο για τα παιδάκια και τα παϊδάκια τους. Πώς ν’ αναπτυχθεί το δέντρο της επανάστασης όταν ο ριζοσπάστης του σπάει τις ρίζες;
Παίζω με το πουλί μου, με το μαδημένο περιστέρι της Ειρήνης, την κοντόφθαλμη κουκουβάγια της Σοφίας, το ξυρισμένο παπί της Ξεκωλέν Βασιλικής. Τραβιέμαι με τις ώρες μπροστά στο τηφλεοπτικό ημίφως – σας παρακαλώ, αφήστε με να ολοκληρώσω. Είμαι κυρίαρχος, με έμβλημα τον δάμαλο που μου αξίζει, πιασμένος στην παγίδα (trap) των τραπεζών. Παίζω με πουλιά και πούλια, ονειρεύομαι καπούλια παρακάμπτοντας τον Παπούλια. Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια, κάποτε θα την βολέψω και θ’ απαλλαγώ από το άγχος της επανάστασης, όπως τόσοι αξιοζήλευτοι σύντροφοι. Στο δρόμο που χάραξε ο Ακτωρ. Act or…?
Στο ενεργειακό πεδίο έχουμε τις ενέργειες Μυτιληναίου να καλύψει την Ελλάδα (την παλιά, κάτωθεν της γραμμής Ολύμπου – Καλαμά). Στο ναυτιλιακό ο Κεφαλογιάννης σπάει το κεφάλι του για να βρει τρόπους προσέγγισης των νησιών χωρίς πλοία. Ο τομέας της δικαιοσύνης, ήλιε νοητέ, πηγαίνει στο μέλλον με άλματα (πηδήματα). Ενα ακόμη μεμονωμένο περιστατικό, ένα εργατικό ατύχημα έσπειρε προβληματισμό. Το συμβούλιο της επικαρπίας νίπτει τας χήρας του κι οι συνδιβαυκαλιστές προχωρούν σε συνδικ-αλήστου μνήμης ενέργειες, πάντα προς όφελος των R γατών. Πώς γίνεται με τόσα μέτρα και χιλιόμετρα ασφαλείας των εργο-δοτών να θρηνούμε θύματα; Πώς γίνεται, σ’ ένα κράτος δικαίου με ύψιστη αξία την ανθρώπινη ζωή, να εκτελούνται (άνθρωποι και διαταγές) με συνοπτικές διαδικασίες; Ελα μουντέ…
Τόσα έργα ανοικοδόμησης κι ακόμα να φτιαχτούν οι δρόμοι του οπίου, του οποίου η διακίνηση γίνεται ακόμα από απαρχαιωμένα μονοπάτια που βάδισε ο Μάρκο Πώλο ακολουθούμενος από τον μέγαμας Αλέξη. Καλιφ-όρνια τους αποκαλούμε, σ’ έναν ιδιότυπο ρατσισμό που μετατρέπει σε θύματα τους θύτες. Οι φίλοι και σύμμαχοι αμερικάνοι, που ο θεός να μας κόβει ατομικές ελευθερίες και να τους τις δίνει σε φιστικοβούτυρο, είναι παράγοντας σταθερότητας, προόδου και προσόδου. Από τότε που ανέλαβαν την κηδεμονία της εξάρφανης χώρας μας, μετράμε επιτυχίες. Επιτέλους έχουμε super markets κι όχι αναχρονιστικά μπακάλικα, έχουμε μπουτίκ κρεάτων, πολυώροφα πάρκινγκ, ξενόγλωσσες πινακίδες everywhere, πιστωτικές και πάμπολλα τηλεκοντρόλ. Ακόμα κι οι αριστεροί διανοούμενοι βολεύτηκαν, έτσι που βλέπουν τους ξεφτιλισμένους να σέρνονται πίσω από το αμερικάνικο άρμα. Χάρμα, god bless America.
Del’ astic! Ηταν μια μικρή χαρούμενη ανάσα πριν περάσουμε στα πολιτιστικά.
«Μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η ΕΛΑΣ» τραγουδούσε κάποτε ο πρόξενος χωρίς να άρει ποτέ την απαγόρευση. Last Christmas I gave you my fart, οι Wham ξανάρχονται. Πολλοί καλλιτέχνες επιθυμούν αφάν έρωτες με φαν ερωμένες. Οι διακρίσεις πρέπει να πάψουν. Δεν μπορεί να σημαίνει ορθόδοξο συναγερμό το λαϊκό τραγούδι, να εκπροσωπείται κυνοβουλευτικά και τα άλλα είδη να μένουν αδρανή. Μετά τον ΛΑ.Ο.Σ. να ιδρυθεί και ο ελαφρολαϊκός συναγερμός, jazz rock συναγερμός, hip hop συναγερμός, heavy metal, ska, trance, όλοι, ο κουτσοί στραβοί στον άγιο Παντελεήμονα συναγερμός. Οπως τραγουδάει στα ραδειόφωνα κι ο Πλούταρχος – σε στίχους Φοίβου – στο έργο «Βίοι Παράλυτοι», το κίνημα θα πρέπει να κινηθεί για να δικαιώσει την ΕΠΟΝυμία του. Μη γίνει όπως λέει το τραγούδι «αν μ’ αγαπούσες, λήγω». Και μιας και λέμε για άσ(θ)ματα, πόσες εμφανίσεις έχει κλεισμένες ακόμα ο κυβερνητικός απρόσωπος στο press ρούμι; Αντε ν’ ανέβει κα’να νέο σχήμα, πιο jazz γιατί τζαζέψαμε. Είχαμε και την ευρώ vision στο El singing. Ελ πήζαμε να πάει καλά ο Σαμπρέλ, να μην ξεφουσκώσει, αλλά τελικά με πληροφόρησαν ότι κλάταρε. Yassou sahlaMaria.
Οταν συναντηθεί στη Σύρο ο Σύρος με τον Σύριο ομόλογό του, θα σύρω το χορό…
Κοκκινοσκουφίτσα
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
