Σχεδόν διπλάσιος είναι φέτος ο αριθμός των δασικών πυρκαγιών, σύμφωνα με τα στοιχεία της Πυροσβεστικής. Τις πρώτες 17 μέρες του Ιούλη εκδηλώθηκαν σε όλη τη χώρα 1.452 δασικές πυρκαγιές, κατά μέσο όρο 85 την ημέρα, ενώ οι αριθμοί το αντίστοιχο περσινό χρονικό διάστημα ήταν 675 πυρκαγιές (40 την ημέρα). Η Πυροσβεστική ερμηνεύει την αύξηση αυτή με τις καιρικές συνθήκες (μεγάλες θερμοκρασίες και ισχυροί άνεμοι) και η κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας τις «άκρες» της στα ΜΜΕ, «σπρώχνει» και μια ερμηνεία που μιλά για εμπρηστές.
Διαχρονικά, η ερμηνεία των εμπρησμών είναι βολική. Οσοι παρακολουθούν τα πράγματα τις δυο-τρεις τελευταίες δεκαετίες θα θυμούνται πως ανάλογες ερμηνείες έχουν επιστρατευτεί πολλές φορές στο παρελθόν. Κάποιες φορές, μάλιστα, αυτές οι ερμηνείες ξέπεσαν στο όριο της γελοιότητας. Κάποτε ανακάλυψαν «τούρκους πράκτορες» και κάποια άλλη φορά τους «ξυλάδες». Φέτος είχαμε και την ερμηνεία του Γιακουμάτου, σύμφωνα με την οποία τα δάση τα καίει… το ΠΑΣΟΚ, για να εκμεταλλευτεί προεκλογικά το θέμα. Μπορεί στη συνέχεια να «μάζεψε» τη δήλωσή του, όμως εκείνο που φάνηκε καθαρά και μ’ αυτό το περιστατικό είναι πως η εκάστοτε κυβέρνηση έχει την τάση να φορτώνει τις δασικές πυρκαγιές σε ανθρώπινη δράση, γιατί έτσι ο λαός δεν ασχολείται με την εφαρμοζόμενη δασική πολιτική.
Ακόμα και αυτή η ερμηνεία, όμως, σε εκείνη την εκδοχή της που δεν είναι κατασκευασμένη (εμπρησμοί για οικοπεδοφαγικούς λόγους) μας επιτρέπει να κάνουμε σκέψεις που μας οδηγούν σε μια σημαντική πλευρά της διαχρονικής πολιτικής έναντι των δασών και των δασικών εκτάσεων. Γιατί καίνε δάση οι οικοπεδοφάγοι; Γιατί απλούστατα η πολιτική που ακολουθείται διαχρονικά τους ενθαρρύνει. Τους δίνει το δικαίωμα να ελπίζουν (για να μην πούμε να είναι βέβαιοι), ότι ένα τμήμα από τα καμένα θα το μετατρέψουν σε οικόπεδα. Αν, λοιπόν, συνδέσουμε ένα κομμάτι των φετινών εμπρησμών με τη δράση οικοπεδοφάγων, θα πρέπει να δούμε ποια πολιτική τους έχει ενθαρρύνει να αναβαθμίσουν τη δράση τους. Είναι ο δασοκτόνος νόμος της προηγούμενης κυβέρνησης, που όχι μόνο εφαρμόζει (παρά την περί του αντιθέτου «δέσμευσή» της, όταν αυτός ψηφιζόταν) η σημερινή κυβέρνηση, αλλά και επαυξάνει, με τη δασοκτόνο εγκύκλιο Μπασιάκου. Είναι η προωθούμενη αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος. Είναι η λογική της ανάπτυξης ακόμα και με καταστροφή του δάσους, που ξεπηδά από κάθε πόρο της κυβερνητικής πολιτικής (στα δυο προηγούμενα φύλλα παρουσιάσαμε αποκαλυπτικά στοιχεία για τον «σωτήρα της Πάρνηθας» Γ. Σουφλιά).
Ομως, αν δει κανείς τις περισσότερες πυρκαγιές που έχουν ξεσπάσει και ειδικά τις πιο καταστροφικές, θα διαπιστώσει ότι με τίποτα δε μπορούν να συνδεθούν με τη δράση εμπρηστών. Συνδέονται, όμως, άμεσα με την υποβάθμιση κι αυτής ακόμα της μίζερης, πλημμελούς δασοπροστασίας, στην οποία μπορεί κυρίως να στηριχτεί η πρόληψη των πυρκαγιών. Αυτή τη στιγμή ο ελληνικός λαός βλέπει μόνο την καταστολή των πυρκαγιών. Ερχεται, λοιπόν, η Πυροσβεστική, του λέει για τις ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες και τους δυνατούς ανέμους, λέγονται και διάφορα για τα κενά στο μηχανισμό καταστολής, μπερδεύεται το πράγμα, επικρατεί σύγχυση και ο τομέας της πρόληψης μένει εντελώς έξω από τον προβληματισμό που αναπτύσσεται δημόσια.
Στα τελευταία φύλλα της «Κ», από τις παραμονές κιόλας της καταστροφικής πυρκαγιάς της Πάρνηθας, δώσαμε στοιχεία για το έγκλημα που συντελείται σε βάρος της δασοπροστασίας. 10 εκατ. ευρώ για έργα δασοπροστασίας και ανάπτυξης έπαιρνε κάθε χρόνο από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων η Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος του υπουργείου Γεωργίας, πριν μερικά χρόνια, και θεωρούσε ανεπαρκή τα κονδύλια. Στα 6,5 εκατ. ευρώ έχει κατέβει αυτό το κονδύλι το 2007! Μόνο για τη συντήρηση των δασικών δρόμων απαιτούνται 4,5 εκατ. ευρώ! Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι τα δάση έχουν εγκαταληφθεί στην τύχη τους, με αποτέλεσμα και η επικινδυνότητα να αυξάνεται (πολλαπλασιάζονται οι παράγοντες που ευνοούν την εκδήλωση πυρκαγιών) και η καταστολή να δυσχεραίνεται. Ετσι, έχουμε και αύξηση του αριθμού των πυρκαγιών και αύξηση των εκτάσεων που καίγονται κατά μέσο όρο.
