Με το θράσος που διαθέτουν οι αστοί πολιτικοί, η κυβέρνηση παρουσίασε με παράτες την απόφαση 3220/ 23.7.2007 του περιφερειάρχη Αττικής Χ. Μανιάτη για την αναδάσωση των καμένων εκτάσεων της Πάρνηθας, με την οποία υποτίθεται ότι υλοποιείται η δήλωση του Καραμανλή ότι όπου υπήρχε δάσος θα ξαναγίνει δάσος.
Βέβαια, το πρόβλημα της Πάρνηθας, όπως είδαμε αναλυτικά στο προηγούμενο φύλλο, δεν συνίσταται μόνο στην αναδάσωση των καμένων εκτάσεων. Το πρόβλημα υ-πήρχε και πριν τη φετινή καταστροφική πυρκαγιά και το έχει ζωγραφίσει με τα πιο μελανά χρώματα το Τμήμα Περιβάλλοντος του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (ΟΡΣΑ). Ομως, ακόμα και το «όπου υπήρχε δάσος θα ξαναγίνει δάσος» δεν εφαρμόζεται και πάλι. Με την απόφαση του περιφερειάρχη, 62,59 στρέμματα δάσους, στην καρδιά του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας εξαιρούνται από την αναδάσωση.
Μικρή η έκταση, θα πει κάποιος, συγκρινόμενη με τα 36.158,942 στρέμματα καμένης δασικής έκτασης που κηρύχτηκε αναδασωτέα. Δεν είναι, όμως, έτσι. Η συγκεκριμένη εξαίρεση δείχνει τη λογική με την οποία κινείται η κυβέρνηση. Μια λογική εξυπηρέτησης των δασοκτόνων σχεδίων του μεγάλου κεφάλαιου, που προοιονίζεται μεγαλύτερα δεινά στο μέλλον (θυμίζουμε και την περίπτωση των 500 στρεμμάτων, όπου θα χτιστεί παράνομα η Τεχνόπολη, με ανοιχτή την προοπτική επέκτασής της σε νέες δασικές εκτάσεις, για την οποία γράψαμε αναλυτικά στο προηγούμενο φύλλο).
Η έκταση των 62,59 στρεμμάτων ανήκει στο Μον Παρνές και έχει αλλάξει χρήση μετο νόμο 3139/2003 της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Περίπου 3.000 στρέμματα δάσους έχουν παραχωρηθεί στους επιχειρηματίες του καζίνου, οι οποίοι την προηγούμενη εβδομάδα εμφανίστηκαν σε συνέντευξη Τύπου για να δηλώσουν ότι ενδιαφέρονται να αγοράσουν και το 51% του μετοχικού κεφάλαιου, που ανήκει στο ελληνικό δημόσιο (στην ΕΤΑ ΑΕ). Tα έχουν όλα τακτοποιημένα οι άνθρωποι.
Τα συγκεκριμένα 62,59 στρέμματα θα ξεχερσώνονταν από τους επιχειρηματίες του καζίνο, αφού είχε συντελεστεί η αλλαγή χρήσης γης. Η φωτιά που τα έκαψε απλώς διευκολύνει τους καζινάδες να τα οικοδομήσουν. Η κυβέρνηση Καραμανλή εφαρμόζει πιστά ένα νόμο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, όπως έκανε και στην περίπτωση του δασοκτόνου νόμου του Γ. Δρυ. Πιστοποιείται έτσι για μια ακόμη φορά, ότι στη δασοκτόνο πολιτική τα δυο κόμματα λειτουργούν ως απόλυτα συντονισμένοι σκυταλοδρόμοι. Ούτε η καταστροφική πυρκαγιά και η απειλή που συνιστά για τους κατοίκους του λεκανοπέδιου (τη μισή Ελλάδα δηλαδή) στάθηκε ικανή να ταρακουνήσει την κυβέρνηση Καραμανλή και να την οδηγήσει σε αναθεώρηση της γενικής κρατικής πολιτικής για την Πάρνηθα. Κανένα σοκ, καμιά καταστροφή δεν μπορεί να σταματήσει εκείνους που έχουν τάξει τον εαυτό τους στην υπηρεσία της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Τα μεγάλα λόγια και η περιβαλλοντική ευαισθησία είναι μονάχα τροφή για αφελείς ψηφοφόρους. Το ίδιο ισχύει και για τον αστικό Τύπο και για τους επαγγελματίες της οικολογίας. Είδατε να μιλήσει κανείς για τα σχέδια επέκτασης του Μον Παρνές; Είδατε να καταγγείλει την εξαίρεση αυτής της έκτασης, προκειμένου να γκρεμιστεί και να ξαναχτιστεί το Μον Παρνές, ένα μεγαθήριο που πλήττει βάναυσα την ισορροπία του οικοσυστήματος στην καρδιά του Εθνικού Δρυμού; Μούγκα στη στρούγκα ή αλλιώς… είναι πολλά τα λεφτά!
Και όμως, η καταστροφική πυρκαγιά και το σοκ που προκάλεσε θα μπορούσε να αποτελέσει το έναυσμα για μια συνολική επανεξέταση των προβλημάτων της Πάρνηθας και για ένα νέο σχεδιασμό προστασίας του οικοσυστήματος. Για την υιοθέτηση έστω των μετριοπαθών προτάσεων του Τμήματος Περιβάλλοντος του ΟΡΣΑ, η θαυμάσια μελέτη του οποίου πετάχτηκε στα σκουπίδια και από την κυβέρνηση Σημίτη και από την κυβέρνηση Καραμανλή. Θυμίζουμε μερικές από τις διαπιστώσεις και προτάσεις αυτής της μελέτης, στην οποία αναφερθήκαμε εν εκτάσει στο προηγούμενο φύλλο της «Κ».
«Στην Πάρνηθα τόσο κατά το παρελθόν όσο και πρόσφατα έγιναν πολλές κατασκευές στο σύνολό τους σε περίοπτες θέσεις. Οι κατασκευές αυτές με τη μορφή που έχουν και τον όγκο που καταλαμβάνουν επηρεάζουν αρνητικά την αισθητική του τοπίου, τη χλωρίδα και την πανίδα του ορεινού όγκου.
Μεταξύ των ασύμβατων χρήσεων περιλαμβάνονται:
Οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις, το πάρκο των κεραιών, οι εγκαταστάσεις του ΟΤΕ, οι ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, οι λατομικές εργασίες, οι οργανωμένες κατασκηνώσεις καθώς και μερικοί χώροι αναψυχής.
Ολες οι παραπάνω χρήσεις είναι υφιστάμενες και λειτουργούν για μακρύ χρονικό διάστημα. Δεν είναι εφικτή κατά κανόνα η απομάκρυνσή τους από την ευαίσθητη περιοχή του ορεινού όγκου. Κατά την άποψή μας ο φορέας διαχείρισης του ορεινού όγκου θα πρέπει να εντάξει στο πρόγραμμά του τη σταδιακή μετεγκατάσταση για όσες από τις παραπάνω εγκαταστάσεις αυτό είναι δυνατό».
«Στόχος όμως είναι η σταδιακή απομάκρυνση των δραστηριοτήτων αυτών από την περιοχή προκειμένου να αποκτήσει ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της ζώνης απολύτου προστασίας».
«Ο φορέας διαχείρισης του ορεινού όγκου θα πρέπει να εντάξει στο πρόγραμμά του τη σταδιακή μετεγκατάσταση για όσες από τις παραπάνω εγκαταστάσεις αυτό είναι δυνατό».
Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν διανοείται να βάλει μπροστά μια διαδικασία σταδιακής μετεγκατάστασης των βαριών εγκαταστάσεων από τον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας, αλλά αντίθετα κάνει πλάτες στους μεγαλοξενοδόχους-καζινάδες για να επεκτείνουν το «μαγαζί» τους.
