Οπως το είχαμε προβλέψει νέα δεδομένα δημιουργήθηκαν στο πολιτικό σκηνικό της Κύπρου, μετά την επισημοποίηση της υποψηφιότητας του γενικού γραμματέα του ΑΚΕΛ Δ. Χριστόφια για την Προεδρία της Δημοκρατίας και τη συνακόλουθη διάλυση του τριμερούς κυβερνητικού συνασπισμού (χολωμένος ο Τ. Παπαδόπουλος απέρριψε την πρόταση του ΑΚΕΛ για συνέχιση του τριμερούς κυβερνητικού σχήματος μέχρι τη λήξη της θητείας της σημερινής προεδρίας, ενώ δεν δέχτηκε ούτε καν την πρόταση να παραμείνουν οι υπουργοί του ΑΚΕΛ για ένα μήνα, για να οργανώσουν την ομαλή διαδοχή τους).
Ανακοινώνοντας σε συνέντευξη Τύπου την υποψηφιότητά του ο Χριστόφιας περιέγραψε μια νέα γραμμή πλεύσης του ΑΚΕΛ σε ό,τι αφορά την επίλυση του Κυπριακού, πιο κοντά στις θέσεις που προωθούν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Συγκεκριμένα, είπε ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά πρέπει οπωσδήποτε να αναλάβει την πρωτοβουλία των κινήσεων, ακολουθώντας μια ευέλικτη πολιτική, που χωρίς να διαπραγματεύεται τις αρχές επίλυσης του Κυπριακού, θα στέλνει μηνύματα πολιτικής βούλησης για λύση. Με προσεκτικό τρόπο, δηλαδή, χρεώνει στον Παπαδόπουλο αδιαλλαξία και έλλειψη πολιτικής βούλησης για λύση. Προχωρώντας παραπέρα, ο Χριστόφιας αναφέρθηκε σε διαφωνίες που είχε με τον Παπαδόπουλο, κατηγορώντας τον ότι δεν δέχτηκε να καθορίσει τις «κόκκινες γραμμές» (δηλαδή τα αδιαπραγμάτευτα ζητήματα) στο σχέδιο Ανάν, ενώ δήλωσε πως το ΑΚΕΛ είχε διαφωνίες και για τους χειρισμούς, που αν γίνονταν δεκτές «θα έκαναν τη ζωή μας λιγότερο δύσκολη». Οταν ρωτήθηκε γιατί δεν δημοσιοποίησε τις διαφωνίες του, απάντησε ότι δε μπορούσε να υποσκάπτει κάποιον που ταυτόχρονα στήριζε!
Βέβαια, πολλοί θα παρατηρήσουν πως το ΑΚΕΛ θυμήθηκε τις διαφωνίες του μόνο όταν ο Παπαδόπουλος δεν τήρησε τη συμφωνία που (όπως λέει το ΑΚΕΛ) είχε κάνει με τον Χριστόφια για εναλλαγή τους στον προεδρικό θώκο, όμως είναι γεγονός πως το ΑΚΕΛ αρχικά είχε ταχθεί υπέρ της καταρχήν αποδοχής του σχεδίου Ανάν και άλλαξε την απόφασή του όταν είδε τις ισχυρότατες αντιδράσεις της βάσης του. Αυτή τη στιγμή είναι δύσκολο να επανέλθει στην αρχική του θέση (που ήταν ταυτόσημη με τη θέση των Καραμανλή και Γιωργάκη), όμως δείχνει διάθεση για σημαντικές υποχωρήσεις. Αν στο δεύτερο γύρο των προσεχών προεδρικών εκλογών περάσουν ο Χριστόφιας και ο Κασουλίδης, που εκπροσωπούν τα δυο μεγαλύτερα κόμματα (ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ), τότε οι εξελίξεις θα είναι σχετικά γοργές και στην κατεύθυνση που πιέζουν ΗΠΑ, ΕΕ και ΟΗΕ.
Ο Χριστόφιας είχε το θράσος να ασκήσει κριτική και στο κυβερνητικό έργο, μιλώντας για καθυστερήσεις στο ρυθμό υλοποίησης του κυβερνητικού προγράμματος και για υλοποίηση πολιτικών με φανερή την επίδραση της νεοφιλελεύθερης αντίληψης, ιδιαίτερα τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Παρά ταύτα, το ΑΚΕΛ δεν είχε κανένα πρόβλημα να παραμείνει στην κυβέρνηση μέχρι τα τέλη του χρόνου!
