«Με το προσχέδιο του προϋπολογισμού παίρνουμε μια πικρή γεύση της σκληρής πολιτικής που πρόκειται να ακολουθήσει κατ’ εφαρμογή του μνημονίου. Φόροι, περικοπές, μεγαλύτερες επιβαρύνσεις για τον κόσμο της μισθωτής εργασίας. Το εφιαλτικό όμως είναι η εκτίναξη της ανεργίας σε δυσθεώρητα ύψη. Απαιτούμε εδώ και τώρα να ληφθούν μέτρα για την απασχόληση και την υπεράσπιση των ανέργων και βεβαίως για την εισοδηματική αποκατάσταση των χαμηλόμισθων και των χαμηλοσυνταξιούχων που βιώνουν πραγματικά συνθήκες φτώχειας».
Αυτή τη δήλωση έκανε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλος, μετά τη δημοσιοποίηση του προσχέδιου του προϋπολογισμού. Μια δήλωση πιστή στο πνεύμα της συνέντευξή του στο Ρόιτερς, με την οποία απεφάνθη ότι δεν υπάρχει ορατή εναλλακτική λύση από την πολιτική που ακολουθείται και κήρυξε τη λήξη των εργατικών κινητοποιήσεων. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως στη δήλωσή του για τον προϋπολογισμό, πέρα από την απουσία κάθε καταγγελίας της κυβέρνησης, αποφεύγει οποιαδήποτε αναφορά, απ’ αυτές τις υποκριτικές που κάνουν συνήθως οι εργατοπατέρες, σε εργατικούς αγώνες. Απλά διατυπώνει αιτήματα (το «απαιτούμε» είναι η πιο σκληρή λέξη σ’ αυτή την ανακοίνωση!) προς την κυβέρνηση, καλλιεργώντας αυταπάτες.
