ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΗΣ «ΚΟΝΤΡΑΣ»

Ωρα να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων

Η Κυβέρνηση αφήνει το καρότο και πιάνει το μαστίγιο

Συνάδελφοι,

Η ώρα της νέας αναμέτρησης με τους ιθύνοντες της αντιδραστικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης πλησιάζει. Η ώρα που το Υπουργείο θα απαιτήσει τη συνολική εφαρμογή του νόμου έφτασε.

Μέχρι τώρα μαχητικές αλλά αποσπασματικές ενέργειες σε Συγκλήτους και Συνελεύσεις Τμημάτων δυναμίτιζαν, κατά τόπους, την εφαρμογή επί μέρους διατάξεων του νόμου. Διατάξεις που το Υπουργείο σε αγαστή συνεργασία με τα τσιράκια του στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ της χώρας (πρυτάνεις και ακαδημαϊκό κατεστημένο) προωθούσε, για να μετρήσει τις αντιστάσεις μας, να υπολογίσει τις εφεδρείες της Πέμπτης Φάλαγγας στα Πανεπιστήμια.

Σήμερα τα πράγματα αλλάζουν. Σήμερα, το Υπουργείο προωθεί όλες τις διατάξεις του νόμου. Σήμερα η απάντηση όλων των συναδέλφων πρέπει να είναι συνολική.

Σήμερα, υπολογίζει ότι η αντίδραση των καθηγητών δεν θα είναι ισχυρή, ότι τα καύσιμά τους εξαντλήθηκαν το Μάη του 2006, τον Μάρτιο του 2007. Και δεν πέφτει έξω στους υπολογισμούς του. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα από τις αντιδράσεις των καθηγητών ενάντια στην ψήφιση του νομοσχεδίου για την έρευνα. Ελάχιστες, χλιαρές και απαράδεκτες για την κρισιμότητα της κατάστασης.

Το Υπουργείο ξέρει ότι το βάρος του αγώνα θα πέσει αποκλειστικά πάνω στους φοιτητές. Ρισκάρει λοιπόν να κλείσουν οι σχολές, να κατεβούν ξανά χιλιάδες συνάδελφοι στο δρόμο.
 

Μας ρίχνει ευθέως το γάντι,
να το σηκώσουμε.

Ποιες ήταν οι δεσμεύσεις μας, πέρσι, τέτοια εποχή; Θα τις λησμονήσουμε;

Θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια;

«Στο δρόμο του ’79, τον νόμο πλαίσιο να ρίξουμε ξανά», φωνάζαμε χιλιάδες πέρσι, τέτοια εποχή στα συλλαλητήρια και στις καταλήψεις. Σε όλες τις συνελεύσεις απ’ άκρο σε άκρο της χώρας οι αποφάσεις των συναδέλφων ήταν σχεδόν ομόφωνες: «Τέρμα πια στις εκτονώσεις ο νόμος θα πέσει με καταλήψεις και διαδηλώσεις».

Το κίνημα των καταλήψεων υποχώρησε, αλλά όλοι υποσχεθήκαμε ότι θα μείνουμε  πιστοί στις τότε διακηρύξεις μας και υποσχεθήκαμε να δώσουμε τη μάχη μέσα στις σχολές, μέχρι να  διαμορφωθούν οι όροι για να βγούμε ξανά στο δρόμο. Τότε ακόμη η υποχώρησή μας δεν αποτελούσε ήττα μας, δεν αποτελούσε νίκη της Κυβέρνησης. Η Κυβέρνηση δεν τολμούσε επί ένα, σχεδόν, χρόνο, να πάρει απόφαση, κεντρικά, για την εφαρμογή όλων των διατάξεων του νόμου, να προχωρήσει στον σχηματισμό του πρότυπου εσωτερικού κανονισμού. Με εύσχημο τρόπο, η αδιάλλακτη Γιαννάκου πήρε δρόμο από το κυβερνητικό θώκο, όταν θα μπορούσε κάλλιστα και ως εξωκοινοβουλευτική να συνεχίσει το έργο της. Ως στυμμένη λεμονόκουπα ρίχτηκε στον καιάδα του αστικού-πολιτικού  παρασκηνίου. Η αγριανθρωπική, αστική πολιτική δεν συγχωρεί την αναποτελεσματικότητα των ενεργούμενών της και εμάς δεν  μας πέφτει λόγος για το μακάβριο της τύχης της. Πήρε την σκυτάλη ο «διαλλακτικός» Στυλιανίδης που διαβεβαίωνε σε όλους τους τόνους στα ΜΜΕ, ότι κάποια πράγματα θα επανεξεταστούν, ο διάλογος θα συνεχιστεί κτλ… για να ρίξει στάχτη στα μάτια μας, για να κερδίσει χρόνο προετοιμάζοντας την αντεπίθεση της Κυβέρνησης.

Κατορθώσαμε να καταστήσουμε την αναθεώρηση του άρθρου 16, όλου του Συντάγματος άταφο πτώμα και να στριμώξουμε τους κολεγιάρχες που είχαν πάρει θέση έναρξης στην κούρσα της λεηλασίας της ανώτατης εκπαίδευσης. Η Κυβέρνηση κατέφυγε στην ντρίπλα της Κοινοτικής Οδηγίας που υπαγορεύ-ει την εξίσωση  των επαγγελματικών δικαιωμάτων των κολεγίων με αυτά των ΑΕΙ-ΤΕΙ, στοχεύοντας, να παρακάμψει το σκόπελο του άρθρου 16 για να φέρει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια από το παράθυρο. Και πάλι, όμως, δεν τόλμησε να καταρτίσει και να ενσωματώσει την οδηγία στο Εθνικό Δίκαιο, να τη φέρει στο Κοινοβούλιο.
 

♦ Μετά από όλα αυτά καλούμαστε να μείνουμε συνεπείς στις δεσμεύσεις μας.

♦ Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, καλώντας, άμεσα σε νέο γύρο μαζικών Γενικών Συνελεύσεων στις οποίες όλοι θα κριθούμε για την συνέπεια των λόγων και των έργων μας.

Ο νέος νόμος-πλαίσιο πρέπει να εφαρμοστεί, πλήρως, μέχρι το τέλος της ακαδημαϊκής χρονιάς, διαμηνύει ο Στυλιανίδης

Ο Καραμανλής τον στηρίζει στην Βουλή

Στην 57η σύνοδο των πρυτάνεων, στην Κομοτηνή, ο Στυλιανίδης απέσυρε την τακτική του «λάου-λάου», το προσωπείο του διαλλακτικού υπουργού και διεμήνυσε προκλητικά  στους πρυτάνεις ότι ο νόμος πρέπει να εφαρμοστεί κατά γράμμα μέχρι το τέλος της ακαδημαϊκής χρονιάς.

Πλέον, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τον νόμο για την έρευνα και την τεχνολογία που ψηφίστηκε μέσα στην «νεκρή περίοδο» της εξεταστικής, το νέο νομοσχέδιο για τα μεταπτυχιακά, καθώς και την εφαρμογή του ψηφισμένου νόμου-πλαίσιο, με την εξειδίκευσή του μέσω του εσωτερικού κανονισμού και του τετραετούς ακαδημαϊκού αναπτυξιακού προγραμματισμού, που κάθε ίδρυμα οφείλει άμεσα να καταρτίσει.

Φέτος, είναι η τελευταία χρονιά που τα ιδρύματα λειτουργούν με ετήσιο οικονομικό προγραμματισμό και η χρηματοδότησή τους εξαρτάται απόλυτα στο άμεσο μέλλον, όταν θα λήξει δηλαδή αυτός ο ετήσιος κύκλος, από τη σύνταξη του τετραετούς προγραμματισμού.

Ο Στυλιανίδης κατέστησε σαφές στους πρόθυμους εκφραστές της αντιδραστικής μεταρρυθμιστικής πολιτικής στα πανεπιστήμια, πρυτάνεις, ότι η χρηματοδότηση των πανεπιστημίων συναρτάται απόλυτα με την εφαρμογή του νόμου. Οι πρυτάνεις εξάντλησαν τις όποιες αντιδράσεις τους σε κωλύματα «συντεχνιακού χαρακτήρα» και ο Στυλιανίδης κατέστησε σαφές, ότι το όποιο ενδεχόμενο αλλαγών, ακόμη και  ελάσσονος σημασίας, θα τεθεί σε συζήτηση αφού περάσει ένα εύλογο διάστημα εφαρμογής των νέων ρυθμίσεων.

Στα πλαίσια της κοινοβουλευτικού διαλόγου για το ασφαλιστικό ο Καραμανλής επέμεινε στην άμεση εφαρμογή των «αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων», στις οποίες οι μόνοι που αντιδρούν, κατά δήλωσή του είναι όσοι «βολεύονται» από την υπάρχουσα κατάσταση. Δηλαδή όλοι εμείς που τόσο καιρό τώρα αγωνιζόμαστε να μην περάσουν και τα τελευταία ψήγματα της «Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας» στα αδηφάγα χέρια των εταιριών.
 

Πέμπτη-Φάλαγγα η συνδικαλιστική γραφειοκρατία

Το φάντασμα της ΕΦΕΕ καραδοκεί

Γράφαμε ότι η κυβέρνηση επιχειρεί ένα σύντομο πόλεμο-αστραπή (Βlitz-Κrieg) εναντίον εργαζομένων και φοιτητών. Ανοίγει όλα τα «καυτά» κοινωνικά μέτωπα (ασφαλιστικό, νόμος-πλαίσιο),  προκλητικά, αυθάδικα και επιτίθεται με όλη τη δύναμη πυρός που διαθέτει. Ο «κύριος-τίποτα» που κατοικοεδρεύει στο Μαξίμου, προστατευόμενος από τα «πλήρη μεσάνυχτά» του σε σημαντικά κοινωνικά ζητήματα, και την διαφθορά και σαπίλα που όζει το περιβάλλον του, επιστρατεύτηκε για διάγγελμα που θύμιζε τις κατοχικές δυνάμεις κάποιας άλλης εποχής.

Η Κυβέρνηση, πόνταρε, εξαρχής, στις άμεσες εφεδρείες της, στην Πέμπτη Φάλαγγα της  συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Ηλπιζε ότι  ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και τα κοινοβουλευτικά κόμματα της αντιπολίτευσης θα υπονομεύσουν τον απεργιακό αγώνα, ότι θα σαλπίσουν την κρίσιμη στιγμή άτακτη υποχώρηση, χτυπώντας πισώπλατα όσους κατέβαιναν στους δρόμους, όσους έχαναν μεροκάματα, όσους στήριζαν ενεργά την απεργιακή περιφρούρηση. Τόσα χρόνια έχουν καταθέσει δείγματα γραφής, έχουν δείξει ότι είναι μακρύ χέρι του Κεφαλαίου, ότι ξεπουλούν τους εργαζόμενους,  ότι στηρίζουν όμοιους και απαράλλαχτους αντι-ασφαλιστικούς νόμους (νόμος Ρέπα-τριμερή χρηματοδότηση-κατάργηση ΒΑΕ). Δεν θα άλλαζαν τώρα. Η Κυβέρνηση δεν έπεσε έξω. Οι ελπίδες της επιβεβαιώθηκαν…

Και  τώρα όλοι μαζί, αφού μαχαίρωσαν πισώπλατα τους απεργούς και έβαλαν ταφόπλακα στους αγώνες τους, τους καλούν να μαζεύουν υπογραφές για δήθεν δημοψήφισμα. Στην πραγματικότητα θέλουν με αυτή τους την απατεωνιά να εξαγνίσουν τους εαυτούς τους στη συνείδηση της κοινωνίας για την προδοσία τους και να τσιμπήσουν ό,τι μπορούν από τα ψηφαλάκια που θα χάσει η Ν.Δ.

Το υπονομευτικό ρόλο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας τον αντιμετωπίζουμε, όμως, και μέσα στις σχολές.  Διαβάζουμε στο Ριζοσπάστη (Πέμπτη 13-Μάρτη σελ. 4): «Πέμπτη κατά σειρά συνάντηση (σ.σ. η επισήμανση δική μας)  των παρατάξεων του απερχόμενου ΚΣ της ΕΦΕΕ σήμερα, για να καταληχθεί η ημερομηνία των φοιτητικών εκλογών. …!».

Γιατί προσπαθούν να νεκραναστήσουν το σαπισμένο πτώμα της ΕΦΕΕ στην πλάτη των φοιτητών; 

Ποιον θαρρούν ότι κοροϊδεύουν όταν αναφέρονται στο «απερχόμενο Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ», όταν η τελευταία έχει να χρόνια να συσταθεί;. Γιατί βαπτίζουν το καθιερωμένο, μια φορά το χρόνο, παραγοντίστικο-παρασκηνιακό παζάρι μετρημένων στα δάκτυλα παρατάξεων, «ΚΣ της ΕΦΕΕ»;

Ποιος ο λόγος, τελικά, να γίνει αυτό; Επαιξαν κανένα ρόλο τα Δ.Σ. των Συλλόγων Φοιτητών στο Κίνημα των Φοιτητικών  Καταλήψεων; Οι Γενικές Συνελεύσεις και οι συντονιστικές επιτροπές κατάληψης δεν ήταν αυτές που είχαν αναλάβει, εξολοκλήρου, το βάρος του αγώνα; Τα συντονιστικά ανά πόλεις και τα πανελλαδικά δεν ήταν αυτά που συντόνιζαν την δράση των φοιτητικών συλλόγων, όταν υπήρχε κίνημα; Γιατί αποκρύβουν το ρόλο της ΕΦΕΕ, το ’79, με ισχυρές τις αριστερές της συνιστώσες, τις παρατάξεις (ΠΣΚ, ΕΚΟΝ-Ρήγας και την τότε ακόμη μη-κυβερνητική ΠΑΣΠ του «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο» και «Εξω οι Βάσεις»), όταν λειτουργούσε καθαρά σαν απεργοσπαστικός μηχανισμός μέσα στα πανεπιστήμια, υπονομεύοντας τις δυναμικές καταλήψεις διαρκείας που έριξαν τον νόμο-πλαίσιο του μπάρμπα του σημερινού πρωθυπουργού;

Τα δαπο-κρατούμενα και πασοκο-κρατούμενα Δ.Σ. δεν ήταν αυτά που επεδίωκαν να υπονομεύουν τον αγώνα πέρσι και πρόπερσι;

Ισα-ίσα, η κατίσχυση των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ στις εκλογές-απάτη, με την συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών κάθε χρόνο να απόσχει απ’ αυτές, και τα κομματικά επιτελεία να δίνουν τα αποτελέσματα από όποιο υποσύνολο του συνόλου των σχολών τους βολεύει για να φαίνονται οι αυξήσεις στα ποσοστά, δεν αποτελεί εκφυλισμό του κινήματος; Δεν αποτελεί στήριγμα της κυβερνητικής προπαγάνδας στα ΜΜΕ που τονίζουν την στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής στα πανεπιστήμια από την «νόθα-εικονική» εκλογική  πλειοψηφία των φοιτητών, που σε συνθήκες κινήματος δεν εκφράζει απολύτως τίποτα;

Και πότε γίνεται όλο αυτό το παζάρι για τις εκλογές, των 5 κατά σειρά συναντήσεων, όπως ομολογεί ο συντάκτης του «Ρ»;

♦ Τώρα που τα περιθώρια, να ανασυνταχθεί και να αντεπιτεθεί το φοιτητικό κίνημα  μέχρι το τέλος της χρονιάς, στενεύουν.

Είναι πέρα για πέρα  φανερό ότι αυτές οι εκλογές δεν έχουν παίξουν κανένα θετικό ρόλο στο κίνημα, παρά μόνο να το ζημιώσουν, να το κουτσουρέψουν, να το αποπροσανατολίσουν.

Ειδικά σε αυτές τις εκλογές, που προσδιορίζονται για τις 9 Απρίλη (ή όποτε άλλοτε καταλήξουν στην ημερομηνία τους και πάλι παρασκηνιακά), για όσους θεωρούν τους εαυτούς τους κινηματικούς, η αποχή είναι επιβεβλημένη ως μήνυμα σε όσους υπονομεύουν το κίνημα και όσους ανέχονται την υπονόμευση αυτή.

Είναι φανερό, ότι δεν χωράει άλλη ολιγωρία από την μεριά μας. Δεν μπορούμε, πλέον, να δίνουμε «μάχες χαρακωμάτων» και «οπισθοφυλακών». Πρέπει ταχύτατα να συγκεντρώνουμε τις εφεδρείες μας για μια νέα αναμέτρηση, «εφ’ όλης της ύλης», και συνολική.

Περιχαρακωμένοι μέσα στα πανεπιστήμια δεν έχουμε ελπίδα να σταματήσουμε την λαίλαπα που καλπάζει με ταχύτητες «στρατηγού άνεμου», που έλεγε και ο καταϊδρωμένος και συνάμα τσουρουφλισμένος, αλησμόνητος Πολύδωρας.

Οσο και να μας χαϊδεύουν τα αυτιά οι διοικήσεις και οι διαρκώς αυξανόμενοι  ταλαντευόμενοι-καθηγητές, όσο και να μας καθησυχάζουν ότι «ο νόμος δεν θα εφαρμοστεί στην πράξη», ότι «ο νόμος θα μείνει στα χαρτιά», όλοι γνωρίζουμε από την ίδια τη πείρα της ζωής, ότι όταν η κάνουλα της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων κλείσει, οι τελευταίοι θα αποποιηθούν των ευθυνών τους. Θα επικαλεστούν το χιλιο-μασημένο επιχείρημα του «ρεαλισμού», θα ευθυγραμμιστούν με το Υπουργείο, και θα ταχθούν εναντίον των φοιτητών. Τα πρόσφατα εκδικητικά «λοκ-άουτ» εναντίον των φοιτητών στην Κρήτη, είτε ως απάντηση στην παρεμπόδιση από τους φοιτητές της εφαρμογής της διάταξης για το άσυλο, είτε ως απάντηση από τους ακαδημαϊκούς που πνέουν μένεα για τις καταλήψεις, στηρίζουν την μεταρρύθμιση, στο Υπουργείο για την κατηγορία του τελευταίου για οικονομικές ατασθαλίες στα ιδρύματα της Κρήτης, πρέπει να προβληματίζουν όλους μας για τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουμε στο άμεσο μέλλον μέσα στις σχολές αν δεν αντιδράσουμε τώρα.
 

Ολοι και όλες σε νέες Γ.Σ.

Να συγκεντρώσουμε εφεδρείες, για να βρεθούμε σύντομα ξανά στις καταλήψεις, συγκρούσεις, διαδηλώσεις