«Καταγγέλλουμε εκ των προτέρων το μεθοδευμένο σχέδιο από τις παρατάξεις των ΕΑΑΚ και του ΣΥΝ, που, με μεταφερόμενες ομάδες τους, προσπαθούν να παίξουν πάλι το παιχνίδι της κυβέρνησης και των συγκροτημάτων του Τύπου. Με το κυνήγι της κάλπης και τους τυχοδιωκτισμούς τους, δίνουν πάτημα ώστε να αμαυρωθεί το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα, του προσδίδουν ενέργειες που μόνο προβοκατόρικες μπο- ρούν να χαρακτηριστούν». Αυτά έγραφε το πρωί της περασμένης Πέμπτης ο «Ριζοσπάστης». Το ίδιο πρωί, ο νέος-παλιός καθοδηγητής της ΚΝΕ, Ν. Σοφιανός, έβγαινε στην πιο χυδαία και λυσσασμένη φιλοκυβερνητική εκπομπή του ελληνικού ραδιόφωνου (Πορτοσάλτε-Παπαδημητρίου, «Σκάι») και επαναλάμβανε τα ίδια, αποσπώντας τα συγχαρητήρια των κυβερνητικών παπαγάλων (την πρωτιά, βέβαια, κατέχει η Παπαρήγα, που πήρε τα συγχαρητήρια του ίδιου του Στυλιανίδη).
Λίγες ώρες αργότερα, «έκαναν φτερά» οι κάλπες από τα ΤΕΙ Πειραιά και Αθήνας και οι προεδρικές εκλογές ακυρώνονταν, όπως είχε γίνει τρεις μέρες πριν στα Χανιά. Οι κολαού-ζοι της κυβέρνησης στα ΤΕΙ, που πήγαν να το παίξουν τσαμπουκάδες, έσπαγαν τα μούτρα τους. Οι πρυτανικές αρχές στο Πολυτεχνείο Κρήτης και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας φέρθηκαν πιο έξυπνες. Ανέβαλαν τις εκλογές, μετά τις αποφάσεις των φοιτητικών συνελεύσεων για κατάληψη. Ο περιβόητος Γρυσπολάκης το είπε καθαρά: δε θα έχουν κανένα κύρος οι εκλογές αν τις κάνουμε σε τέτοιες συνθήκες.
Οι εξελίξεις αυτές είναι μια νίκη του αγωνιζόμενου φοιτητικού κινήματος. Του «μπλοκ των καταλήψεων», που επέδειξε καλά ανακλαστικά και ετοιμότητα να απαντήσει στον κατάλληλο χρόνο με τα κατάλληλα μέσα πάλης.
Μια νίκη που επιτεύχθηκε χωρίς να χρειαστεί «ν’ ανοίξει ρουθούνι». Το καθηγητικό κατεστημένο των ΑΕΙ, μπροστά στο φόβο να δει τις πρόστυχες κάλπες του να καίγονται στο προαύλιο υπό τους αλαλαγμούς των φοιτητών, προτίμησε να κάνει πίσω, να αναδιπλωθεί και να πετάξει το μπαλάκι στην κυβέρνηση. Το θλιβερό κατεστημένο των ΤΕΙ, με τη δουλικότητα που το διακρίνει, πήγε να κάνει εκλογές, στον Πειραιά κουβάλησε ακόμα και μερικούς «χτιστούς», αλλά μπροστά στην αποφασιστικότητα των αγωνιστών φοιτητών αναγκάστηκε να παραδώσει τις κάλπες, το περιεχόμενο των οποίων παραδόθηκε στη διάθεση των σκουληκιών και των τρωκτικών. Δαπίτες και Πασπίτες δεν τόλμησαν να εμφανιστούν και να παίξουν το ρόλο του αντι-κινήματος. Προφανώς, εκτιμήθηκε (κυρίως στην περίπτωση της ΔΑΠ), ότι αυτό θα έβγαζε στο δρόμο πολύ περισσότερο φοιτητόκοσμο.
Η νίκη αυτή επιτεύχθηκε επίσης ενάντια στη βρόμικη, υπονομευτική και προβοκατόρικη τακτική της ΚΝΕ/ΠΚΣ, που ήταν αυτή που σήκωσε το βάρος της αντιπαράθεσης για λογαριασμό της κυβέρνησης (γι’ αυτό και τα συγχαρητήρια του Στυλιανίδη στην Παπαρήγα, από το βήμα της Βουλής). Τόμος ολόκληρος θα χρειαζόταν για να παρατεθούν μόνο τα δημοσιεύματα του «Ριζοσπάστη» αυτή τη βδομάδα. Χώρια οι ανακοινώσεις της ΚΝΕ και οι τοποθετήσεις των Πουκουσιτών στις γενικές συνελεύσεις. Κρατώντας την ψυχραιμία μας, δε θα τους ακολουθήσουμε στο υβρεολόγιο. Θα μιλήσουμε με την ψυχρή γλώσσα των επιχειρημάτων.
1. Για μας η περιβόητη «συνδιοίκηση» είναι αντιδραστικός θεσμός. Πάντα απείχαμε από τις διαδικασίες εκλογής εκπροσώπων στα διάφορα «συνδιοικητικά» όργανα των ΑΕΙ/ΤΕΙ. Ομως τώρα δεν έχουμε εκλογές. Εχουμε εκλογές όπως τις θέλει ο νόμος-πλαίσιο. Το πρόβλημα δεν είναι οι εκλογές, αλλά ο νόμος-πλαίσιο. Ποια ήταν η θέση της ΚΝΕ/ΠΚΣ; Αποχή από τις εκλογές. Τι αποτέλεσμα θα είχε αυτό στην πράξη; Να γίνουν κανονικά οι εκλογές, με μικρή ή μεγαλύτερη φοιτητική συμμετοχή, να νομιμοποιηθούν, να κατοχυρωθούν και ο νόμος-πλαίσιο να εφαρμοστεί σε μια του πτυχή. Ποια ήταν η θέση του «μπλοκ των καταλήψεων»; Χτυπάμε τις εκλογές με όλα τα μέσα. Οπου μπορούμε με κατάληψη. Οπου δε μπορούμε με κατάληψη, σπάμε την εκλογική διαδικασία.
2. Ποια ήταν η τακτική της ΚΝΕ/ΠΚΣ; Αποχή από τις γενικές συνελεύσεις, όπου δε μπορεί να περάσει η γραμμή μας. Και στην Κρήτη και στη Θεσσαλία, όπου το πρόβλημα ήταν άμεσο, απείχαν από τις συνελεύσεις κι ύστερα έβγαζαν καταγγελίες ότι οι συνελεύσεις ήταν άκυρες και άμαζες! Οπου μπορούσαν να πάρουν την πλειοψηφία, αποφάσιζαν αποχή από τις εκλογές και συμμετοχή σε Κνίτικο συλλαλητήριο, τη μέρα που οι ίδιοι τοποθέτησαν έναρξη συνεδρίων ΕΦΕΕ και ΕΣΕΕ, για τα οποία μόνο αυτοί έχουν ορίσει αντιπροσώπους! Σε άλλες σχολές (π.χ. Πάντειο, ΤΕΙ Αθήνας), σε συνεργασία με τη ΔΑΠ, έβαζαν γενική συνέλευση για την Τετάρτη, μέρα που είχε αποφασιστεί συλλαλητήριο από αρκετές σχολές. Ο λόγος προφανής: να αποδυναμώσουν την πορεία (με αφίσες σε όλες αυτές τις σχολές οι φοιτητές της «Κόντρας» κατήγγειλαν αυτές τις συνελεύσεις και μαζί με φοιτητές από άλλα σχήματα κάλεσαν τον κόσμο να πάει στην πορεία.
3. Γιατί το μαχητικό σταμάτημα των εκλογών του νόμου-πλαίσιο είναι προβοκατόρικη ενέργεια; Γιατί αμαυρώνει το φοιτητικό κίνημα; Αυτά τα λένε μόνο οι Πρετεντεράκηδες της τηλεόρασης. Οταν πάνε οι Κνίτες και χτίζουν την πόρτα του γραφείου ενός πρύτανη ή όταν με τσαμπουκά διαλύουν μια πρυτανική εκδήλωση με την οποία διαφωνούν, δεν είναι αμαύρωση; Οταν παίρνουν τα πανό φοιτητικών συλλόγων και τα κατεβάζουν σε εκδηλώσεις του Περισσού, στηριζόμενοι σε άμαζες μαζώξεις των κομματικών τους μελών, τι έχουμε, απογείωση των δημοκρατικών διαδικασιών;
4. Ας δώσουν μια εξήγηση: γιατί τόσο μίσος, γιατί τόση λύσσα, γιατί τόση λάσπη; Με πολιτικούς όρους αυτό είναι ανεξήγητο. Μπορεί να διαφωνείς με μια τακτική, γιατί όμως να προσπαθείς να τη συκοφαντήσεις, να τη λερώσεις;
Περιορίσου εσύ στα δικά σου και περιφρούρησε την ενότητα του κινήματος. Βεβαίως, έχουν στο πολιτικό τους DNA τον οπορτουνισμό και την υποταγή στην αστική νομιμότητα (ας θυμηθούμε την προσπάθειά τους να λασπώσουν την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ή τον άγριο πόλεμο που κήρυξε στο Μάη του ‘68 το Γαλλικό «Κ»Κ). Ομως, όλα δείχνουν πως και κάποια «γραμμάτια ξεχρεώνουν στην κυβέρνηση. Οπως και να ΄χει, θα πληρώσουν το τίμημα και σύντομα μάλιστα.
ΥΓ: Περιττεύει να σχολιάσουμε το «επιχείρημα» ότι τις αγωνιστικές μορφές πάλης τις «υποδεικνύουν τα ΜΜΕ», που γράφεται κατά κόρον στις εκ Περισσού ανακοινώσεις. Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη…
