Πρωτοφανείς για τα βρετανικά δεδομένα μαζικές πορείες και κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στη Γάζα, εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών, τροφοδότησαν κλίμα συμβολικών καταλήψεων πανεπιστημιακών κτιρίων από φοιτητές σε όλη την γηραιά Αλβιόνα. Σε 16 πανεπιστήμια –μέχρι τη στιγμή που κλείνει η ύλη της «Κ»– φοιτητές έχουν καταλάβει αμφιθέατρα, βιβλιοθήκες, ιστορικά κτίρια, απαιτώντας από τις διοικήσεις των πανεπιστημίων να καταγγείλουν την ισραηλινή εισβολή και βαρβαρότητα στη Γάζα, να αποσύρουν τις επενδύσεις τους από εταιρίες που χρηματοδοτούν τον ισραηλινό στρατό (π.χ. BAE systems), να υποστηρίξουν οικονομικά παλαιστίνιους φοιτητές των ιδρυμάτων, δημιουργώντας νέες υποτροφίες για παλαιστίνιους φοιτητές που δεν μπορούν να σπουδάσουν στο κατεστραμμένο από τους βομβαρδισμούς ισλαμικό πανεπιστήμιο της Γάζας και να αφαιρέσουν τα δίδακτρα από άλλους που δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν λόγω των συνθηκών του πολέμου. Τέλος, να σταλεί το περίσσευμα των εργαστηριακών εγκαταστάσεων (παλιοί υπολογιστές, παλιά βιβλία) στα σχολεία και τις σχολές της Γάζας.
Στο King’s College καταληψίες φοιτητές απαιτούν επιπλέον, να αφαιρεθεί το διδακτορικό του Σιμόν Πέρες, γιατί, σύμφωνα με ανακοίνωσή τους, «προέβαλε την υποστήριξη της κοινής γνώμης για πιθανά εγκλήματα πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας». Υπενθυμίζουμε ότι κατά τη διάρκεια της εισβολής στη Λωρίδα της Γάζας, ο Πέρες, που έχει «ανταμειφθεί» για τη…θεάρεστη δράση του και με Νόμπελ ειρήνης στο παρελθόν, είχε δηλώσει ότι οι Παλαιστίνιοι δεν προσέχουν τα παιδιά τους, όπως οι Ισραηλινοί, γι’ αυτό και τα τελευταία βρίσκουν φρικτό θάνατο!
Ακόμα και αυτό το επίπεδο συμβολικής διαμαρτυρίας, στο πλαίσιο του οποίου φοιτητές φίλα προσκείμενοι στην παλαιστινιακή υπόθεση διοργανώνουν συζητήσεις, ομιλίες, συγκεντρώσεις και εξωστρεφείς δράσεις (πορείες, καθιστικές διαμαρτυρίες) ενάντια στον επεκτατισμό του σιωνιστικού κράτους, χωρίς να παρακωλύουν τη μαθησιακή διαδικασία (τα μαθήματα γίνονται κανονικά) συναντά σε αρκετές περιπτώσεις την αυταρχική και αδιάλλακτη στάση των διοικήσεων. Αρκετές διοικήσεις αρχικά επιλέγουν το μαστίγιο του εκφοβισμού και της καταστολής, αλλά αναγκάζονται, υπό την πίεση της μαζικότητας που παίρνουν ακαριαία οι κινητοποιήσεις στα ιδρύματα, να φορέσουν την λεοντή του δημοκράτη ακαδημαϊκού που σέβεται υποτίθεται τη λεγόμενη ακαδημαϊκή ελευθερία και να κάνουν δηλώσεις στις εφημερίδες ότι εκτιμούν την οργή των φοιτητών για την ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα.
Στο Μπέρκινχαμ, η αστυνομία εισέβαλε στο πανεπιστήμιο, κατόπιν έκκλησης της διοίκησης του ιδρύματος, για να ανακαταλάβει κτίριο που είχαν καταλάβει οι φοιτητές. Το ρεύμα αυτών των κινητοποιήσεων άγγιξε ακόμη και την Οξφόρδη και το Κέιμπριτζ. Αντίστοιχες κινήσεις σε αγγλικά πανεπιστήμια έχουν να γίνουν από το ‘80, όταν π.χ. στο London School of Economics, που πρωτοστάτησε στις φετινές κινητοποιήσεις, είχε πραγματοποιηθεί κατάληψη κτιρίου ενάντια στο καθεστώς του απαρτχάιντ. Και τότε όμως, δεν είχαν τη σημερινή έκταση και μαζικότητα.
Από την άλλη, η ισραηλινή κοινότητα δεν μένει με σταυρωμένα χέρια. Στο LSE έστειλε επίσημη αίτηση να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις γιατί υποτίθεται παρεμποδίζουν την διαδικασία της μάθησης! Προέβη και σε απόπειρες αντισυγκεντρώσεων, αλλά εις μάτην.
