«Ο πρωθυπουργός κι εγώ συζητήσαμε την κρίσιμη σημασία της ενίσχυσης της εκεχειρίας, συμπεριλαμβάνοντας τον τερματισμό των εχθροπραξιών, τον τερματισμό του λαθρεμπορίου και το άνοιγμα των περασμάτων βάσει των συμφωνιών του 2005». Τα λόγια του πρώην γερουσιαστή και νυν απεσταλμένου της κυβέρνησης Ομπάμα, Τζορτζ Μίτσελ, μετά τη συνάντησή του με τον ισραηλινό πρωθυπουργό Εχούντ Ολμέρτ την περασμένη Τετάρτη (ο Μίτσελ συναντήθηκε την Πέμπτη και με τον Αμπάς, αλλά φυσικά με κανένα στέλεχος της Χαμάς), δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας για το χαρακτήρα της «ειρήνης», την οποία πλασάρει ότι προωθεί η νέα αμερικάνικη κυβέρνηση.
Ο Μίτσελ είναι «παλιά καραβάνα» στο Μεσανατολικό. Ηταν επικεφαλής της πενταμελούς επιτροπής που συστήθηκε το Δεκέμβρη του 2000 (τρεις μήνες μετά το ξέσπασμα της δεύτερης Ιντιφάντα) κι έγινε γνωστή ως «επιτροπή Μίτσελ», στην οποία συμμετείχαν εκτός από τον ίδιο ο Χαβιέ Σολάνα από την ΕΕ, ο πρώην γερουσιαστής των ΗΠΑ Γουόρεν Ρούντμαν, ο πρώην πρόεδρος της Τουρκίας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ και ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας Θόρμπιορν Ιαγκλαντ. Η επιτροπή, που είχε συσταθεί για να «εξετάσει τα κρού-σματα βίας στην Παλαιστίνη», κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Παλαιστινιακή Αρχή θα πρέπει να συλλάβει και να φυλακίσει τους «τρομοκράτες» και να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να τους καταστείλει.
Τι λέει σήμερα ο Μίτσελ; Τίποτα διαφορετικό. Στόχος να εμποδιστεί ο επανεξοπλισμός της Αντίστασης και να ανοίξουν τα περάσματα βάσει των συμφωνιών του 2005. Δηλαδή, της συμφωνίας που επιτεύχθηκε μεταξύ του τότε ισραηλινού πρωθυπουργού Αριέλ Σαρόν και του τότε νεοεκλεγμένου προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής Μαχμούντ Αμπάς στις 8 Φλεβάρη του 2005 στο Σαρμ Ελ Σέιχ της Αιγύπτου, στην οποία, αν και δεν αναφερόταν ούτε μία φορά η λέξη «κατοχή», η Παλαιστινιακή Αρχή δεσμευόταν να εξασφαλίσει τον τερματισμό όλων των πράξεων βίας από την μεριά των Παλαιστίνιων! Σύμφωνα με την ίδια συμφωνία, οι Σιωνιστές θα έλεγχαν όλα τα περάσματα, ακόμα κι αυτό της Ράφα από κοινού με την Αίγυπτο.
Που οδήγησε αυτή η συμφωνία είναι γνωστό: στον πλήρη αποκλεισμό της Γάζας. Οι Αμερικάνοι, λοιπόν, προωθούν την ίδια «ειρήνη» που προωθούσαν και στο παρελθόν. Μια «ειρήνη» με ένα και μοναδικό προαπαιτού-μενο: τη συντριβή της Αντίστασης. Ομως δεν είναι μόνο οι Αμερικάνοι που δουλεύουν σ’ αυτό το σκοπό. Η ΕΕ απέφυγε να καταγγείλει τη σιωνιστική επίθεση (στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που πάρθηκε στις 15/1) και έσπευσε να στηρίξει μια εκεχειρία κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των Σιωνιστών με κύριο στόχο την «ασφάλειά τους». Ο ευρωπαίος επίτροπος αρμόδιος για την Ανάπτυξη και την Ανθρωπιστική Βοήθεια, Λουΐ Μισέλ, δήλωσε μάλιστα χωρίς ίχνος ντροπής, ότι η Χαμάς «φέρει τεράστια ευθύνη για τις απώλειες μεταξύ των αμάχων», γιατί τους χρησιμοποιεί «ως ανθρώπινες ασπίδες» και δίνει μάχες σε κατοικημένες περιοχές λειτουργώντας με μεθόδους «τρομοκρατικής οργάνωσης» (προφανώς, όπως λειτουργούσαν οι Σοβιετικοί στο Στάλινγκραντ, που τόλμησαν να δώσουν μάχη με τους ναζί μέσα στην πόλη). Η καθ’ όλα «ευαίσθητη» Γαλλία έστειλε φρεγάτα για να συμμετάσχει στον θαλάσσιο αποκλεισμό της Γάζας, προκαλώντας την οργισμένη αντίδραση του παλαιστίνιου πρωθυπουργού στη Γάζα Ισμαΐλ Χανίγια, ο οποίος κατηγόρησε τη Γαλλία ότι αντί για πλωτά νοσοκομεία στέλνει φρεγάτες. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, που επισκέφτηκε τη Γάζα, αρνήθηκε να συνομιλήσει με οποιοδήποτε στέλεχος της νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης της Χαμάς, δηλώνοντας ότι αναγνωρίζει μόνο την «νόμιμη» Παλαιστινιακή Αρχή (πόσο νόμιμος είναι ο Αμπάς, η θητεία του οποίου έληξε και τυπικά στις 9 Γενάρη, μόνο ο Μπαν Κι Μουν γνωρίζει).
Οι Αιγύπτιοι πιέζουν τη Χαμάς να συνάψει μακρόχρονη εκεχειρία με τους Σιωνιστές, πριν από τις ισραηλινές εκλογές, μη τυχόν και κερδίσει το Λικούντ και ο Νετανιάχου, ενώ ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αλί Μπαμπατζάν, δήλωσε ότι η Χαμάς θα πρέπει να εργαστεί στα πλαίσια του πολιτικού συστήματος και να αποφασίσει αν θέλει να είναι ένοπλη οργάνωση ή πολιτικό κίνημα (προφανώς, το να ισχύουν και τα δύο είναι… αδιανόητο).
Από τη μεριά της η Χαμάς δηλώνει ότι αποδέχεται μόνο ένα χρόνο εκεχειρία, με αδιαπραγμάτευτο αίτημα την άρση του αποκλεισμού, ενώ σε καμία περίπτωση δεν αποδέχεται οι Σιωνιστές να ελέγχουν το πέρασμα της Ράφα προς την Αίγυπτο (αποδέχεται μόνο παρατηρητές από ΕΕ και Τουρκία). Μέλος της διπλωματικής αντιπροσωπείας της Χαμάς στο Κάιρο, ο Αϊμάν Τάχα, δήλωσε ότι η εβδομαδιαία εκεχειρία που συμφώνησαν όλες οι αντιστασιακές οργανώσεις της Γάζας παρατείνεται μέχρι τις 5 Φλεβάρη, για να δοθεί περισσότερος χρόνος ώστε να υπάρξει πιθανότητα να καταλήξουν κάπου οι διαπραγματεύ-σεις που συνεχίζονται τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Ο Τάχα δήλωσε κατηγορηματικά, ότι η Χαμάς δεν αποδέχεται την επιστροφή στις προηγούμενες συμφωνημένες εκεχειρίες, απορρίπτοντας τη συμφωνία του 2005 για τον έλεγχο του περάσματος της Ράφα από Αίγυπτο και Σιωνιστές.
Παράλληλα με το διπλωματικό μαραθώνιο, οι Σιωνιστές συνεχίζουν τις επιθέσεις. Με πρόσχημα την έκρηξη βόμβας που χτύπησε ισραηλινή περίπολο την περασμένη Τρίτη (σκοτώθηκε ένας και τραυματίστηκαν τρεις σιωνιστές στρατιώτες), ο ισραηλινός στρατός εξαπέλυσε αεροπορική επίθεση στη Χαν Γιούνις το απόγευμα της ίδιας μέρας (με αποτέλεσμα τρεις τραυματίες), ενώ την επομένη βομβάρδισε τούνελ στα σύνορα με την Αίγυπτο και εισέβαλε στην ανατολική Γάζα με τανκς και στρατιωτικά οχήματα, τα οποία κατέστρεψαν αγροτικές εκτάσεις και σπίτια δίπλα στα σύνορα, αλλά δέχτηκε τρεις όλμους από τις δυνάμεις της Αντίστασης.
Ο πόλεμος, λοιπόν, κάθε άλλο παρά έχει τελειώσει στη Γάζα. Ομως, η Αντίσταση έχει πλέον νομιμοποιηθεί παγκόσμια και ακόμα και τα αντιδραστικά αραβικά κράτη αναγκάζονται να κρατήσουν αποστάσεις από τον αμερικανόδουλο Αμπάς. Το Κουβέιτ δήλωσε ότι δεν θα στείλει λεφτά στη Ραμάλα αλλά στο Αραβικό Ιδρυμα Ανάπτυξης στη Γάζα, ενώ ο σύριος ηγέτης Μπασάρ Αλ-Ασαντ πραγματοποίησε συνάντηση με στελέχη της Παλαιστινιακής Αντίστασης (μεταξύ των οποίων και ο εξόριστος ηγέτης της Χαμάς, Χάλεντ Μισάλ), τα οποία συνεχάρη για την σθεναρή τους στάση.
