Δείχνει σαν να «μαζεύτηκε» ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος, μετά την οξεία αντίδραση του κοινοβουλευτικού θιάσου στα όσα δήλωσε προ δεκαπενθημέρου, απαξιώνοντας συλλήβδην το πολιτικό σύστημα και ανοίγοντας συζήτηση για κάποιον ελληνικού τύπου «μπερλουσκονισμό». Ομως, τα φαινόμενα απατούν. Θεωρούμε σίγουρο ότι ο Δασκαλόπουλος θα επανέλθει. Είτε άμεσα ο ίδιος είτε μέσω συγκροτημάτων των ΜΜΕ που τον αβαντάρουν, όπως το συγκρότημα Αλαφούζου, που «παίζει» το σενάριο της «κυβέρνησης τεχνοκρατών».
Το πολιτικό σύστημα είναι απαξιωμένο και οι καπιταλιστές –ή έστω μια μερίδα τους που επιθυμεί άμεσες πολιτικές παρεμβάσεις– θα πυκνώσουν την πίεσή τους, επιδιώκοντας σε πρώτη φάση δυο πράγματα. Πρώτο, να βγουν έξω από το κάδρο των ευθυνών για την οικονομική κατάσταση. Για όλα φταίνε οι πολιτικοί και οι πελατειακές τους σχέσεις, ενώ οι καπιταλιστές, η κατεξοχήν κρατικοδίαιτη τάξη, η τάξη που έχει όχι πελάτες αλλά υπάλληλους τους αστούς πολιτικούς, δε φταίνε σε τίποτα. Δεύτερο, να ευθυγραμμιστούν με τον φασίζοντα λαϊκισμό, με τον οποίο κάποιοι επιχειρούν να υποκαταστήσουν τον αντικαπιταλισμό. Μπορεί οι βιομήχανοι να μη κραυγάζουν «κλέφτες, κλέφτες» και «όλοι ίδιοι είναι», θα φλερτάρουν όμως και μ’ αυτή την κατεύθυνση, προσπαθώντας να την οδηγήσουν σε μια αντίληψη τεχνοκρατικής διαχείρισης της πολιτικής.
Ηδη, το αστικό πολιτικό σύστημα αντέδρασε, αν και οι αντιδράσεις του είναι εξαιρετικά αναιμικές, γιατί απαξιώνεται καθημερινά και περισσότερο στον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία. Το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσε να κάνει ένας επαναστάτης είναι να υπερασπιστεί την «πολιτική», έτσι γενικά και αόριστα, έναντι του «μπερλουσκονισμού». Ο «μπερλουσκονισμός» δεν είναι παρά η άλλη όψη του νομίσματος της αστικής πολιτικής. Δεν θα τον πολεμήσουμε αυτοτελώς, αλλά πολεμώντας το σύνολο της αστικής πολιτικής. Διαχωριζόμενοι κάθετα από κάθε έκφραση της αστικής πολιτικής και προβάλλοντας την ανάγκη για μια νέα ταξική συλλογικότητα, οργανωμένη σε όλα τα επίπεδα, που θα έρθει σε ρήξη με το σύνολο του αστικού καθεστώτος.
