«Εχουν δίκιο οι διαδηλωτές να διαδηλώνουν», δήλωσε ο Παπανδρέου σε συνέντευξή του στην «El Pais»! Καμία έκπληξη. Αμέσως μετά την αναρρίχηση του κόμματός του στην εξουσία και της αφεντιάς του στην πρωθυπουργία, είχε δηλώσει ότι είναι… αντιεξουσιαστής και κάλεσε και τους υπουργούς του να επιδείξουν την ίδια… αντιεξουσιαστική συμπεριφορά. Οταν συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ φώναζαν ενώπιόν του, στο σχετικά πρόσφατο συνέδριο της ΓΣΕΕ, «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», δεν είχε κανένα πρόβλημα να… συμφωνήσει μαζί τους. Το 2008, είχε βγει από τη Βουλή, με τη γραβάτα στην τσέπη και όχι στο λαιμό, και είχε φωτογραφηθεί με σηκωμένη τη γροθιά πίσω από ένα πανό που κατήγγειλε το νομοσχέδιο Πετραλιά για το ασφαλιστικό. Το νομοσχέδιο Πετραλιά που ήταν απαλό χάδι μπροστά στη σιδερένια γροθιά του νομοσχέδιου Λοβέρδου-Παπανδρέου, που αν περάσει θα εξαφανίσει ό,τι γνωρίζαμε ως Κοινωνική Ασφάλιση.
Αυτό είναι το στιλάκι του Γιωργάκη και το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι έχουν παρακολουθήσει την πολιτική του σταδιοδρομία. Πίσω από το επιτηδευμένα μειλίχιο ύφος, όμως, κρύβεται ένας αδίστακτος εξουσιαστής, ένας άνθρωπος που εμπιστεύεται μόνο το στενό οικογενειακό του περιβάλλον. Είναι ένας λύκος με προβιά. Γι’ αυτό και δεν δίστασε ούτε στιγμή να ξεπουλήσει τον ελληνικό λαό στο διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο, με το Μνημόνιο που υπέγραψε με την ιμπεριαλιστική τρόικα ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ. Τώρα, «αδειάζει» μεγαλοπρεπέστατα τον επί της Εργασίας και της Κοινωνικής Ασφάλισης υπουργό του, παραδίδοντάς τον στη χλεύη των ΜΜΕ.
Πριν δοθεί στη δημοσιότητα το προσχέδιο Λοβέρδου για το Ασφαλιστικό, προηγήθηκε το γνωστό σόου του υπουργικού συμβούλιου. Ο Λοβέρδος παρουσίασε στους συναδέλφους του το νέο Ασφαλιστικό, ο πρωθυπουργός τον ευχαρίστησε και πέρασαν στη «συζήτηση» άλλων δύο νομοσχεδίων. Ηταν καθαρά μια φιέστα, για ν’ αρχίσει ο Λοβέρδος την προπαγάνδα περί «ήπιας» ή «light» εκδοχής, σε σχέση με όσα είχαν συμφωνηθεί στο Μνημόνιο. Είχε προηγηθεί η τεράστια σε μέγεθος διαδήλωση της 5ης Μάη, με το τραγικό περιστατικό των τριών νεκρών, που τους είχε κλειδώσει μέσα στο υποκατάστημα της Marfin ο Βγενόπουλος. Το σύστημα ήταν ανήσυχο. Αν έπεφτε «καπάκι» το Ασφαλιστικό, φοβούνταν έκρηξη. Αποφάσισαν, λοιπόν, να ζητήσουν μια περίοδο χάριτος, στη διάρκεια της οποίας να στήσουν μια δημαγωγική επιχείρηση πάνω στο Ασφαλιστικό. Και η άδεια δόθηκε, γιατί και οι άνθρωποι της τρόικα ξέρουν να εκτιμούν τις πολιτικές ανάγκες. Αλλωστε, είχαν τη διαβεβαίωση της κυβέρνησης, ότι όλα τα συμφωνημένα στα Μνημόνια θα γίνουν σεβαστά και το χρονοδιάγραμμα θα τηρηθεί.
Η προπαγάνδα περί «ήπιου» Ασφαλιστικού ξεκίνησε από το μηχανισμό του ΠΑΣΟΚ. Ο χαρακτηρισμός «light» ακούστηκε από τα χείλη του προέδρου της ΓΣΕΕ Γ. Παναγόπουλου. Παράλληλα, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία έλεγε και άλλα ψέματα, όπως αποκαλύψαμε στο προηγούμενο φύλλο. Σε φυλλάδιο που κυκλοφόρησαν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δεν έλεγαν κουβέντα για την ουσία του νέου Ασφαλιστικού, αλλά έγραφαν ότι απλά «ακολουθεί την παλιά χρεοκοπημένη συνταγή μείωσης των συντάξεων υλοποιώντας το νόμο Πετραλιά με αύξηση των ορίων ηλικίας». Εγραφαν ακόμη, ότι το νέο Ασφαλιστικό «μειώνει τις συντάξεις έως και 15% και οδηγεί το ποσοστό αναπλήρωσης στο 65%». Χοντρά ψέματα, δηλαδή (ρίξτε μια ματιά στην ανάλυση στις σελίδες 9-10 και θα καταλάβετε ότι αυτή η προπαγάνδα της ΓΣΕΕ δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα).
Τα ΜΜΕ, από την άλλη, έριξαν το θέμα στα αζήτητα. Ο,τι έγραφαν ήταν απ’ αυτά που διοχέτευε ο Λοβέρδος. Ετσι, στους εργαζόμενους περνούσε η αντίληψη ότι έχουμε ένα συνηθισμένο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, που χειροτερεύει κάπως τους όρους συνταξιοδότησης, χωρίς να θίγει την πλειοψηφία των σημερινών ασφαλισμένων. Περνούσαν στον κόσμο την αντίληψη ότι «ναι μεν είναι ένα κακό νομοσχέδιο, αλλά δε μπορούμε να κάνουμε και τίποτα. Θα παλέψουμε, θα βελτιώσουμε μερικά σημεία και θα το καταπιούμε κι αυτό, όπως κατάπιαμε και τα προηγούμενα».
Αυτά εμείς δεν τα λέμε τώρα, εκ των υστέρων. Τα είπαμε από την πρώτη στιγμή. Πριν από δυο βδομάδες, αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση του προσχέδιου, στο δισέλιδο αφιέρωμα-ανάλυση που δημοσιεύσαμε στην «Κ», ξεκινήσαμε με ένα άρθρο που είχε τίτλο «Προπαγάνδα με ψευτιές». Εξηγούσαμε σ’ αυτό, ότι η κυβέρνηση θορυβήθηκε από τη μαζικότατη απεργία της 5ης Μάη και έβαλε μπροστά μια προπαγανδιστική εκστρατεία. Αφού εξηγούσαμε ότι η «απόκλιση» από το Μνημόνιο γίνεται καθαρά για προπαγανδιστικούς λόγους και με τη σύμφωνη γνώμη της τρόικας, σημειώναμε με έμφαση: «Αυτά που εμφανίζονται ως “ήπια” προσέγγιση θα αποκατασταθούν σύμφωνα με όσα προβλέπει το Μνημόνιο, είτε τις επόμενες εβδομάδες, είτε μετά από ένα χρονικό διάστημα, διότι δεν έχουν άμεσο δημοσιονομικό κέρδος». Αυτό ακριβώς άρχισε να γίνεται από την περασμένη Δευτέρα.
Η εντολή δόθηκε από το μέγαρο Μαξίμου: «αδειάστε» το Λοβέρδο. Και τα ΜΜΕ έδειξαν ιδιαίτερη σκληρότητα απέναντι στον υπουργό Εργασίας. Κυριολεκτικά τον έκαναν ρόμπα. Ο Πρετεντεράκος στην τηλεοπτική του εκπομπή, Δευτέρα βράδυ, και την άλλη μέρα όλες οι ραδιοφωνικές εκπομπές, με προεξάρχουσες τις χιουμοριστικές, που έβαζαν αποσπάσματα από τις δηλώσεις του υπουργού Εργασίας στην εκπομπή του Πρετεντεράκου και έσπαγαν πλάκα. Τι έκανε ο Λοβέρδος; Φόρεσε τη φουστανέλα του Κολοκοτρώνη, έβαλε στο κεφάλι την περικεφαλαία του Λεωνίδα, πήρε την ασπίδα και το σπαθί του Μεγαλέξαντρου και διακήρυξε ότι «δίνει μάχες»!
Την ίδια ώρα, ο Παπακωνσταντίνου, με τη γνώριμη τακτική του off the record, κάρφωνε το μαχαίρι στην κοιλιά του συναδέλφου του και γύριζε σαδιστικά τη λαβή: «Θα γίνει ό,τι ακριβώς προβλέπει το Μνημόνιο, το οποίο αποτελεί νόμο του κράτους. Οσα καταγράφονται σ’ αυτό θα τηρηθούν κατά γράμμα. Τίποτα λιγότερο». Ο Λοβέρδος προσπάθησε να παίξει την τελευταία άμυνα (τρομάρα του): ό,τι γράφει το μνημόνιο ισχύει, αλλά εγώ έχω αναλογιστικές μελέτες, που μου δείχνουν ότι δεν χρειάζεται να καταργήσω την 37ετία και να πάω στη 40ετία. Συζητώ, λοιπόν, και προσπαθώ να τους πείσω. Τότε ήταν που τον πήραν όλοι στο ψιλό. Ξαφνικά, οι αστικές φυλλάδες «ανακάλυψαν» το Μνημόνιο. Διάφορα «παπαγαλάκια», που μέχρι εκείνη τη στιγμή έπαιζαν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τη παιχνίδι της «ήπιας» εκδοχής, άρχισαν να βάζουν ολόκληρα αποσπάσματα από το Μνημόνιο. Αυτοί που έγραφαν ότι η τρόικα απαιτεί πρόσθετα μέτρα, ξαφνικά «ανακάλυψαν» ότι τίποτα πρόσθετο δεν ζητείται, αλλά μόνο όσα είναι αποτυπωμένα στο Μνημόνιο. Είχε φροντίσει γι’ αυτό και ο εκπρόσωπος του Ολι Ρεν, Αμαντέο Αλταφάζ, που ξεκαθάρισε ότι η επιστολή που έστειλε στην κυβέρνηση η Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Κομισιόν, ενόψει της κατάθεσης του νομοσχεδίου για το Ασφαλιστικό στη Βουλή, «αποτελεί μέρος της τακτικής αλληλογραφίας με τις ελληνικές αρχές και δεν περιέχει τίποτε το νέο». Εντάσσεται «στη διαδικασία παρακολούθησης που έχει αποφασιστεί στο πλαίσιο του Μνημονίου» και «δεν περιλαμβάνει καμιά καταγγελία, ούτε ασκεί κριτική». Οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών δεν γουστάρουν τα πολλά-πολλά. Δε γουστάρουν ο κάθε Λοβέρδος να καθιστά τις υπηρεσίες τους δακτυλοδεικτούμενες και να τις δείχνει σαν τους «κακούς» της υπόθεσης, κρατώντας για τον εαυτό του το ρόλο του «καλού».
Το Μνημόνιο θα εφαρμοστεί, λοιπόν. Μάλλον σε όλες τις πτυχές του από τώρα. Πέρα απ’ αυτά, όμως, που εμφανίζει σαν δήθεν επίδικα ο Λοβέρδος (40ετία και πλήρης εφαρμογή του νέου συστήματος από το 2015 και όχι από το 2018), δεν είναι τα βασικά στοιχεία του νέου ασφαλιστικού συστήματος. Αν μείνουμε σ’ αυτά, τότε θα έχουμε παγιδευτεί εκεί που θέλει η κυβέρνηση. Η έναρξη του νέου συστήματος σε πλήρη μορφή από το 2015 θα θίξει λίγο περισσότερο μόνο όσους θα βγουν στη σύνταξη μέχρι 31.12. 2017 (δες αναλυτικά στη σελίδα 8). Ομως, και στο 2018 να μετακινηθεί η έναρξη, το ίδιο θα είναι για όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους. Η ουσία βρίσκεται στο ίδιο το περιεχόμενο του νέου ασφαλιστικού συστήματος και όχι στην ημερομηνία έναρξής του. Η ουσία βρίσκεται στην εξαφάνιση της Κοινωνικής Ασφάλισης και στην εξάτμιση της σύνταξης.
