Μπαράζ συνεντεύξεων έδωσε το περασμένο Σαββατοκύριακο ο υπουργός Οικονομίας Γ. Παπακωνσταντίνου, προκειμένου να λειάνει το έδαφος για τις κατραπακιές που έρχονται το 2010 και που θα γίνουν γνωστές με την κατάθεση του προσχέδιου του κρατικού προϋπολογισμού σε λίγες μέρες. Στη συνέντευξή του στα «Νέα» ρωτήθηκε τι σκοπεύει να κάνει η κυβέρνηση «για τη βιωσιμότητα του Ασφαλιστικού». Δώστε σημασία στην ερώτηση. Ρωτήθηκε γενικά για τη βιωσιμότητα του Ασφαλιστικού, όχι για κάποια επιμέρους πτυχή.
Αυτός, όμως, απάντησε συγκεκριμένα για το Ασφαλιστικό των δημόσιων υπαλλήλων. Είπε: «Θα προχωρήσουμε στην ενοποίηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών στο Δημόσιο, όπως έχουμε υποχρέωση, φροντίζοντας να εξασφαλίσουμε μια λογική μεταβατική περίοδο».
Παρατήρηση πρώτη: Η αύξηση κατά 5 χρόνια των ορίων ηλικίας των γυναικών που πρωτομπήκαν στην ασφάλιση πριν το 1993 δεν συνδέεται από τον Παπακωνσταντίνου με την απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αλλά με τη βιωσιμότητα του Ασφαλιστικού. Ο υπουργός Οικονομικών το λέει καθαρά: «Ολα αυτά πιστεύουμε ότι μπορούν να αποδώσουν σημαντικές εξοικονομήσεις». Επομένως, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αρπάζεται από την απόφαση του ΔΕΚ, την οποία υποκριτικά κατακεραύνωνε όταν εκδόθηκε, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα για συμπαιγνία την κυβέρνηση της ΝΔ, προκειμένου να αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης όλων των εργαζόμενων στο δημόσιο γυναικών στα 65 χρόνια.
Οπως είναι γνωστό, ο διαχωρισμός των εργαζόμενων σε δυο κατηγορίες –πριν το 1993 και από το 1993 και μετά– έγινε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Το ΠΑΣΟΚ τότε (επί Α. Παπανδρέου) υποσχόταν ότι θα καταργήσει αυτή την αντιασφαλιστική διάταξη και θα επαναφέρει το όριο ηλικίας για όλες τις γυναίκες στα 60 χρόνια. Το 1996 που έγινε κυβέρνηση δεν κατήργησε τη σχετική διάταξη. Τώρα, ακολουθώντας πάλι μια κυβέρνηση της ΝΔ, η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, ετοιμάζεται να προχωρήσει στην αύξηση του ορίου για όλες τις γυναίκες στα 65 χρόνια. Δεν αξίζει να σχολιάσουμε την αναφορά Παπακωνσταντίνου σε «λογική μεταβατική περίοδο». Κάθε φορά που εφαρμόζεται ένα αντιασφαλιστικό μέτρο που αυξάνει τα όρια ηλικίας, προβλέπεται και μια μεταβατική περίοδος για όσους –όπως λέγεται– έχουν «ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα». Δηλαδή, δεν εφαρμόζεται για όσους είναι κοντά στη σύνταξη (π.χ. 5 χρόνια) ή εφαρμόζεται με τμηματική αύξηση (π.χ. προστίθεται ένας χρόνος για κάθε χρονιά μετά τη θέσπιση του μέτρου).
Τι έλεγε πριν τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ γι’ αυτό το τεράστιο θέμα; Ολοκληρωμένη τοποθέτηση παρουσίασε ο Τομέας Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας του ΠΑΣΟΚ, σε ειδική συνέντευξη Τύπου στις 26.3.09. Στην κατάληξη της εισήγησης, αφού σημείωνε ότι «το ζήτημα είναι τεράστιο και αφορά στον πυρήνα του κοινωνικού κράτους», καλούσε την κυβέρνηση «έστω και την ύστατη στιγμή, να αναλάβει τις ευθύνες της και να προχωρήσει στις αναγκαίες ενέργειες που θα άρουν την ανασφάλεια των χιλιάδων εργαζομένων στο Δημόσιο και στις Ενοπλες Δυνάμεις». Πρακτικά, πρότεινε να δημιουργηθεί ασφαλιστικό ταμείο για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο, διότι «η σύσταση ΝΠΔΔ, αφαιρεί τα επιχειρήματα περί επαγγελματικής ασφάλισης και σύνταξης που αποτελεί συνέχεια του μισθού». Εχουμε γράψει πολλές φορές, ότι η πρόταση για σύσταση Ταμείου Σύνταξης στο Δημόσιο είναι μια παλιά πασοκική ιδέα, που σκοπό έχει να παγιδέψει τους εργαζόμενους σ’ ένα σύστημα που θα εξαθλιώσει τις συντάξεις τους. Ομως, ανεξάρτητα απ’ αυτή την πρόταση, το ΠΑΣΟΚ καλούσε τον περασμένο Μάρτη την κυβέρνηση της ΝΔ να βρει τρόπο για να μην εφαρμοστεί η απόφαση του ΔΕΚ, να μην αυξηθεί το όριο ηλικίας των γυναικών στα 65.
Τώρα, ο Παπακωνσταντίνου δηλώνει ότι θα προχωρήσει στην αύξηση στα 65, επειδή έτσι θα εξοικονομη- θούν χρήματα. Ισχύουν, λοιπόν, για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όσα απέδιδε στην κυβέρνηση της ΝΔ το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση. Οτι «χρησιμοποίησε εκ του πονηρού την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως πολιορκητικό κριό για να απαλλαγεί από τις πολιτικές της ευθύνες και να επιτύχει τελικά την ανατροπή στο καθεστώς συνταξιοδότησης των γυναικών, κάτι που φαίνεται ότι τελικά ήταν στις προθέσεις της». Ισχύουν για τον Παπακωνσταντίνου αυτά που έλεγε τότε το ΠΑΣΟΚ για τον Παπαθανασίου: «Σαν έτοιμος από καιρό, ο υπουργός Οικονομίας όχι μόνο δεν ενίσταται με αυτή την απόφαση αλλά την έχει αποδεχθεί πλήρως και έχει προ καιρού κάνει τον σχεδιασμό του με βάση αυτή την απόφαση».
Η ΑΔΕΔΥ, η τόσο λαλίστατη μετά την απόφαση του ΔΕΚ, κάνει πως δεν πληροφορήθηκε την τοποθέτηση Παπακωνσταντίνου. Ούτε μια ανακοίνωση δεν εξέδωσε. Θυμίζουμε τι αποφάσισε η ΕΕ της ΑΔΕΔΥ στις 14.7.09: «Η ΑΔΕΔΥ διεκδικεί τη μη αποδοχή της απόφασης του ΔΕΚ και την αντιμετώπισή της. Την κατοχύρωση σε κάθε περίπτωση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης στο Δημόσιο, καθώς και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων».
ΥΓ: Ο Παπακωνσταντίνου ανέφερε επίσης ότι «θα προχωρήσει η ενοποίηση των Ταμείων και θα αναπτύξουμε κοινό σύστημα προμηθειών των Ταμείων». Πουθενά δεν μίλησε για κατάργηση των νόμων Πετραλιά, όπως «δεσμευόταν» ο Λοβέρδος στη Βουλή. Ενα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πόσο τοις μετρητοίς πρέπει να παίρνουμε τις προεκλογικές εξαγγελίες αλλά και τη μετεκλογική δημαγωγία ορισμένων υπουργών.
