Προφανώς ήξερε τι θα ακολουθούσε ο Ανδρουλάκης και προσπάθησε να προκαταλάβει τους εσωκομματικούς του αντίπαλους με την εισαγωγική ομιλία του στην πρώτη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας της ΚΟΕΣ του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, στην οποία προσπάθησε να καταδείξει την «εσωστρέφεια» ως βασικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ, φορτώνοντας την ευθύνη για τη δημοσκοπική καθήλωση στην εσωκομματική αντιπολίτευση.
Είπε: «Πώς θα γίνει πολιτικό γεγονός το συνέδριο; Πολιτικό γεγονός γίνεται με τον διάλογο, με την εξωστρέφεια και όχι με την εσωστρέφεια. Και αυτό μας αφορά όλους. Διότι κάνουμε συνεχώς εξωστρεφή γεγονότα, αλλά συνεχώς συζητάμε επιμέρους ζητήματα. Σταματήστε τα επιμέρους ζητήματα. Δεν αφορούν την κοινωνία. Μπορεί να αφορούν κάποιους από εσάς, δεν αφορούν την κοινωνία. Την κοινωνία την αφορούν τα λιμάνια, η ενέργεια, η παιδεία, η υγεία».
Φυσικά, οι άλλοι δεν μάσησαν. Κινήθηκαν στη γραμμή που είχαν προσχεδιάσει.
Ιδιαίτερα σκληρός ο Δούκας: «Ανησυχώ και για το κόμμα μας. Ανησυχώ για την πορεία του ΠΑΣΟΚ αλλά και για τη δυνατότητα επίτευξης των στόχων τους οποίους έχουμε θέσει. Και θέλω να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας, συντρόφισσες και σύντροφοι. Η στρατηγική μας έως τώρα απέτυχε. Ο στόχος της πρώτης θέσης απομακρύνεται», είπε, απευθυνόμενος ουσιαστικά στον Ανδρουλάκη. Και ζήτησε ένα συνέδριο «λυτρωτικό», βάλλοντας και κατά του μηχανισμού εκλογής αντιπροσώπων, φωτογραφίζοντας σχεδιασμούς νοθείας εκ μέρους του Ανδρουλάκη (ο οποίος ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται ν’ αλλάξει τον μηχανισμό εκλογής που -όπως κατήγγειλε ο Δούκας- πριμοδοτεί την Κρήτη έναντιο της Αττικής).
Ο Δούκας υπήρξε οξύς και στα ζητήματα πολιτικής στρατηγικής: «Είμαστε υπέρ της προοδευτικής διακυβέρνησης με πρωταγωνιστή το ΠΑΣΟΚ; Πρέπει να απαντήσουμε καθαρά και χωρίς “ναι μεν αλλά”». «Υπάρχει όμως και άλλος ένας πολύ μεγάλος κίνδυνος. Η καθαρή απόφαση για το μεγάλο “όχι” σε οποιοδήποτε σενάριο συγκυβέρνησης με τη ΝΔ να εκφυλιστεί σε ένα απλό “bullet”, σε κάποιο σημείο μιας πολιτικής διακήρυξης. Θέλουμε ξεχωριστή απόφαση για να είναι άκρως δεσμευτική για οποιοδήποτε σενάριο βρούμε μπροστά μας», είπε.
Και κατέληξε καταθέτοντας συνολική αντίθεση στην ακολουθούμενη πολιτική γραμμή; «Σε κάθε περίπτωση, θέλω να καταθέσω τη διαφωνία μου για την έως τώρα πορεία μας. Και να προτείνω να υπάρξει σήμερα σχέδιο απόφασης για την αλλαγή στρατηγικής, σε μία νέα νικηφόρα κατεύθυνση».
Ακολούθησε ο Γερουλάνος με εξίσου οξύ ύφος: «Ο σχεδιασμός δεν έχει βγει. Η ώρα για αλλαγές είναι τώρα. Ζητώ συχνότερη συνεδρίαση οργάνων». Διέρρευσε ότι ο Ανδρουλάκης τον διέκοψε για να του πει ότι όλες οι αποφάσεις πάρθηκαν στην κοινοβουλευτική ομάδα και πως ο Γερουλάνος ήταν παρών ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. Για να του απαντήσει ο Γερουλάνος ότι λέει αυτό που πιστεύει.
Γιατί ο Δούκας ζητάει ειδική απόφαση ότι το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ δε θα συνεργαστεί σε καμιά περίπτωση με τη ΝΔ; Και γιατί η Διαμαντοπούλου χαρακτηρίζει την πρόταση του Δούκα «εμμονή»; Ευνόητες είναι οι απαντήσεις και στα δύο ερωτήματα.
Ο Δούκας θέλει να κόψει κάθε πιθανότητα του Ανδρουλάκη να κάνει μετεκλογικά παιχνίδια και να παραμείνει στο τιμόνι του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ και μετά την εκλογική ήττα, που θεωρείται σίγουρη. Και η Διαμαντοπούλου, με τους γνωστούς δεσμούς με τον Μητσοτάκη και μεγάλους καπιταλιστικούς ομίλους, ονειρεύεται μια συγκυβέρνηση σαν αυτή των Σαμαροβενιζέλων το 2012. Στην οποία θα διεκδικήσει προβεβλημένο ρόλο για πάρτη της. Ισως και την πρωθυπουργία, σίγουρα όμως ένα πρωτοκλασάτο υπουργείο, όπως το Οικονομικών.
Αν κοπεί αυτός ο σχεδιασμός, όπως επιδιώκει ο Δούκας, τότε μετά τις επόμενες εκλογές θα ξεφορτωθεί «πακέτο» Ανδρουλάκη και Διαμαντοπούλου και θα «πάρει» το ΠΑΣΟΚ αυτός, για να δει πώς θα συνεργαστεί με το κόμμα Τσίπρα, το μόνο που θα έχει απομείνει τότε από τον αστερισμό των συριζοκομμάτων. Εξαρτάται και ποια θα είναι η κατάταξη κόμματος Τσίπρα και ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ στις πρώτες εκλογές του 2027, ώστε να γίνουν οι κινήσεις ενόψει των δεύτερων εκλογών, που όλοι τις θεωρούν σίγουρες.
Οι φιλοδοξίες του Γερουλάνου δεν είναι τόσο καθαρά στοχοθετημένες όπως αυτές του Δούκα, όμως κοινός αντίπαλος και των δύο είναι ο Ανδρουλάκης και θα μπορούσαν να συνεργαστούν, αφού τον ξεφορτωθούν, ανάλογα με την εσωκομματική δύναμη που θα έχει ο καθένας.
Ο Ανδρουλάκης προσπαθεί τις τελευταίες μέρες να κάνει και ανοίγματα στην υπόλοιπη «προοδευτική παράταξη», αλλά κανένας δεν έχει καταλάβει τι ακριβώς εννοεί μ’ αυτά που λέει.
Καταρχάς, απορρίπτει τον Τσίπρα, χωρίς να τον κατονομάζει. Λέει: «Χρειάζεται μια άλλη πολιτική. Η άλλη πολιτική δεν μπορεί να ασκηθεί ούτε από Μεσσίες, ούτε από πρόσωπα που κρίθηκαν και καταδικάστηκαν οι πολιτικές τους επιλογές. Πολιτική αλλαγή δεν μπορεί να γίνει με αυτούς που σας μιλούσαν για σεισάχθεια στα κόκκινα δάνεια και τα πούλησαν μπιρ παρά στα μεγάλα funds που εκβιάζουν σήμερα χιλιάδες έλληνες πολίτες». Και επαναλαμβάνει: «Η αξία αυτής της συζήτησης έχει να κάνει και με το παρόν αλλά και με τα πεπραγμένα του κάθε προσώπου και του κάθε σχήματος. Εάν ένα πρόσωπο πολιτικά έχει κριθεί και συνεχίζει στο ίδιο μονοπάτι με καταστροφικά αποτελέσματα αυτό δεν μπορεί να βοηθήσει μία ευρύτερη προσπάθεια». Οταν, όμως, απορρίπτεις τον Τσίπρα, αποκαλύπτεις ότι αυτόν φοβάσαι. Και γίνεσαι, εκ των πραγμάτων, δευτεράντζα.
Μετά το παίζει «μια στο καρφί και μια στο πέταλο». Από τη μια λέει: «Στο συνέδριό μας θα υπάρχουν τραπέζια διαλόγου που θα καλέσω και τα υπόλοιπα προοδευτικά κόμματα να τοποθετηθούν. Είχα πει πριν από τα Χριστούγεννα ότι πρέπει να υπάρξει μια συνολική προσέγγιση, είναι ένα θέμα που αφορά την κοινωνία. Στο συνέδριο θα μπορούν να έρθουν στο τραπέζι διαλόγου γι’ αυτά τα σημαντικά θέματα που εμείς ως Πολιτική Γραμματεία θα καθορίσουμε». Και από την άλλη: «Καλώ όλες τις προοδευτικές, δημοκρατικές δυνάμεις που έχουν κοινές αγωνίες με εμάς , που θέλουν την ήττα της Νέας Δημοκρατίας, της διαφθοράς, της αλαζονείας του Κυριάκου Μητσοτάκη, να έρθουν κοντά μας και να δώσουμε μαζί τον αγώνα της πολιτικής αλλαγής. Το ΠΑΣΟΚ είναι ο εγγυητής της μεγάλης Δημοκρατικής Παράταξης, ο ιστορικός πυλώνας. Το ΠΑΣΟΚ θα φέρει τη νίκη με πρωταγωνιστή τον λαό που θέλει κοινωνική δικαιοσύνη και εθνική αξιοπρέπεια».
Τι ζητάει τελικά; Συνεργασία με άλλα κόμματα ή αυτοδιάλυση των άλλων κομμάτων και ένταξή τους στο ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ; Οταν λέει «είμαστε ένα ανοιχτό κόμμα, που καλεί ανθρώπους και από άλλα κόμματα να έρθουν να ενταχθούν στο ΠΑΣΟΚ», εννοεί το δεύτερο. Υπάρχει, όμως, κόμμα που θα δεχτεί να αυτοδιαλυθεί και να ενταχθεί στο ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ; Ανθρωποι του Ανδρουλάκη διαρρέουν ότι… προσδοκά να πάρει τον Χαρίτση και την ομάδα του. Ο Χαρίτσης και η ομάδα του, όμως, περιμένουν ένα νεύμα από τον Τσίπρα, που δεν είναι χαζός να μην τους το κάνει, αφού αποδεχτούν πλήρως τους όρους του.
Τι μένει για το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ του Ανδρουλάκη; Σε επίπεδο οργανωμένου πολιτικού σχήματος τίποτα. Μένουν κάποια πρόσωπα, που θ’ ακολουθήσουν το δρόμο του Πέτρου Παππά και της Θρασκιά. Μία φαίνεται να είναι η Νίνα Κασιμάτη. Μετά; Μετά μένει η Θοδώρα η Τζάκρη. Θα το δούμε κι αυτό; Γιατί όχι; Πάντως τροχιοδεικτική βολή δεν έχουμε δει ακόμα.
Την ώρα που ο Ανδρουλάκης λέει κάτι επαμφοτερίζοντα (του τύπου: «Αυτό που είπα είναι ότι η προσυνεδριακή διαδικασία θα είναι ανοιχτή και για άλλους ανθρώπους που έχουν κοινές αγωνίες με εμάς, αν θα μπορούν να συμμετέχουν, να πουν την άποψή τους και αν θέλουν να συμμετέχουν και στο συνέδριό μας, ώστε να γίνει ένα ανοικτό συνέδριο, ένα κοινωνικό και πολιτικό γεγονός», όπως είπε στο Ράδιο Θεσσαλονίκη), στελέχη όπως ο Μιχάλης Κατρίνης το λένε στα ίσια: «Διεύρυνση χωρίς face control. Το είπα πριν από δυόμισι μήνες και επιμένω. Τώρα, λίγους μήνες πριν τις εκλογές, είναι η ώρα το ΠΑΣΟΚ να ανοίξει για να συστρατευτούν μαζί μας προοδευτικές δυνάμεις και στελέχη που συμφωνούν στις προγραμματικές μας θέσεις και είναι αποφασισμένα να δώσουν τον αγώνα για τη νίκη στις επόμενες εκλογές».
Ομως, όσα «υλικά κατεδαφίσεως» του ΣΥΡΙΖΑ κι αν μαζέψει ο Ανδρουλάκης, ακόμα κι αν οι κατακόκκινες Λουμπουτέν γόβες της Θοδώρας κάνουν και πάλι τακ-τακ στα σκαλιά της Χαριλάου Τρικούπη, η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη. Στο συνέδριο θα γίνει το σχετικό σύστριγγλο, ενώ Δούκας και Γερουλάνος θα συνεχίσουν να καταθέτουν τις «ενστάσεις» τους, προξενώντας στον Ανδρουλάκη το σύνδρομο του σκαντζόχοιρου, που είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για την εκλογική αποτυχία. Η εκ νέου επιστράτευση του Κώστα Σκανδαλίδη δεν μπορεί να σώσει την παρτίδα για τον Ανδρουλάκη. Ο Σκανδαλίδης είναι αποδεδειγμένα ένας πολιτικός αναχρονισμός και μόνο ως γραφικό συμπλήρωμα μπορεί να λειτουργήσει.
