Ηξερε τι έκανε ο Μητσοτάκης όταν με μια βουτιά στην επετηρίδα τοποθέτησε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τη Γεωργία Αδειλίνη. Θυμίζουμε ότι η κα Αδειλίνη ήταν 7η στην επετηρίδα των αντεισαγγελέων του Αρείου Πάγου και η επιλογή της θεωρήθηκε σκανδαλώδης, διότι συνήθως επιλέγεται ένας από τους πέντε πρώτους (ο προκάτοχός της Ισίδωρος Ντογιάκος, δεξιός μέχρι μυελού οστέων, ήταν τουλάχιστον τέταρτος). Μόνο το 1990 είχε ξαναγίνει κάτι αντίστοιχο, όταν ο πατέρας Μητσοτάκης είχε επιλέξει ως πρόεδρο του Αρείου Πάγου τον Βασίλειο Κόκκινο, παρακάμπτοντας τελείως την επετηρίδα. Βλέπετε, επίκειτο η δίκη του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 86 του Συντάγματος.
Η Γ. Αδειλίνη αποδείχτηκε αντάξια της επιλογής της από τον υιό Μητσοτάκη. Λίγους μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, αφαίρεσε τη δικογραφία για το σκάνδαλο των υποκλοπών από τους εισαγγελείς Πρωτοδικών που τη χειρίζονταν και την ανέθεσε στον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση. Οι εισαγγελείς Πρωτοδικών βρίσκονταν στην τελευταία φάση των προανακριτικών ενεργειών τους. Μόλις είχαν στείλει στην ΑΔΑΕ (Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών) τους αριθμούς τηλεφώνων 87 προσώπων-στόχων του Predator, που είχε εντοπίσει η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, και είχαν ζητήσει από την ΑΔΑΕ να τους απαντήσει για ποια απ’ αυτά τα πρόσωπα είχε υπάρξει και διάταξη παρακολούθησης από την ΕΥΠ/ΚΥΠ.
Σήμερα, σε νεκρό πολιτικά χρόνο (για ευνόητους λόγους), η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ανακοίνωσε τις αποφάσεις της που συνοψίζονται στα εξής:
- Το Predator δεν έχει καμιά σχέση με τις κρατικές μυστικές υπηρεσίες (ΕΥΠ/ΚΥΠ, Αντιτρομοκρατική, ΕΛΑΣ γενικά).
- Ολες οι παρακολουθήσεις της ΕΥΠ/ΚΥΠ -επαναλαμβάνουμε: όλες!- είναι νόμιμες. Επικυρώθηκε η… μνημειώδης ρήση της περιβόητης εισαγγελέα της ΕΥΠ/ΚΥΠ Βλάχου, ότι μπορεί να παρακολουθήσει και την πρόεδρο της Δημοκρατίας!
- Για τις παρακολουθήσεις μέσω Predator ευθύνονται –σε βαθμό πλημμελήματος!- οι υπεύθυνοι τεσσάρων ιδιωτικών εταιριών.
Ομορφιές, θα συμφωνήσετε…
Κλαδική Εισαγγελέων της ΝΔ
Σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά και τις νομικές υπαγωγές, παραθέτουμε αποσπάσματα από εκτενές σχόλιο του δικηγόρου Θανάση Καμπαγιάννη με τίτλο: Πόρισμα για υποκλοπές: Η αντιδημοκρατική εκτροπή ολοκληρώνεται με την επίσημη εμφάνιση της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ως Κλαδικής Εισαγγελέων της Νέας Δημοκρατίας.
Η σημερινή (από 30/7/2024) ανακοίνωση-ενημέρωση της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεωργίας Αδειλίνη ολοκληρώνει τη συγκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών τόσο για το κομμάτι των εισαγγελικών διατάξεων άρσης του απορρήτου για “λόγους εθνικής ασφάλειας” όσο και για το κομμάτι του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator.
Η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου επικαλείται “ένα απολύτως εμπεριστατωμένο πόρισμα 300 περίπου σελίδων” του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση που είχε αναλάβει τη σχετική προκαταρκτική εξέταση, κατόπιν αφαίρεσης του φακέλου από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών λόγω “κινδύνου παραγραφής”.
Αν και δεν έχουμε πρόσβαση στο σύνολο του εισαγγελικού πορίσματος, ο συνδυασμός της μακροσκελούς ανακοίνωσης της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου και των σχετικών δημοσιογραφικών πληροφοριών δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το μέγεθος της συγκάλυψης.
Α. Οσον αφορά τις εισαγγελικές άρσεις απορρήτου για λόγους εθνικής ασφάλειας με αίτημα της ΕΥΠ και της Αντιτρομοκρατικής τα έτη 2020-2024, το πόρισμα κρίνει ότι “τηρήθηκε απαρέγκλιτα η διαδικασία που προβλέπεται από το Νόμο, ο οποίος, εκτός των άλλων, διαχρονικά, δεν αξιώνει την παράθεση ειδικής αιτιολογίας στις ως άνω διατάξεις”.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου επικυρώνει και νομιμοποιεί αναδρομικά όχι μόνο τις επίδικες εισαγγελικές διατάξεις άρσης απορρήτου για τις οποίες έχουν κατατεθεί μηνύσεις (πχ. υπόθεση Νίκου Ανδρουλάκη), αλλά ΟΛΕΣ τις εκδοθείσες εισαγγελικές διατάξεις επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας που ανέρχονται σίγουρα σε πάνω από 50.000 (ολογράφως πενήντα χιλιάδες). Θυμίζουμε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΔΑΕ, το 2020 εκδόθηκαν 13.751 εισαγγελικές διατάξεις, το 2021 εκδόθηκαν 22.215 και το 2022 εκδόθηκαν 10.119.
Προφανώς, η επίκληση περί μη υποχρέωσης παράθεσης ειδικής αιτιολογίας όσον αφορά τις εισαγγελικές διατάξεις του άρθρου 3 του ν. 2225/1994 (“λόγοι εθνικής ασφάλειας”) είναι νομικά έωλη και τούτο γιατί καθιστά τις συγκεκριμένες διατάξεις νομικά ανέλεγκτες. Οποια άποψη και αν έχει κάποιος για το νομοθετικό πλαίσιο μη υποχρέωσης παράθεσης ειδικής αιτιολογίας (κρατούσα στη συνταγματική θεωρία είναι η αντίθεση αυτής με το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ), ο θιγόμενος έχει σε κάθε περίπτωση το δικαίωμα να αποτανθεί στις δικαστικές αρχές και να αξιώσει τη διερεύνηση τέλεσης ποινικού αδικήματος σε βάρος του μέσω άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του δυνάμει εισαγγελικής διάταξης, η οποία κατόπιν πρέπει να ελεγχθεί δικαστικά τόσο στον απαιτούμενο τύπο της (τυπικές προϋποθέσεις έκδοσης, κοκ) όσο και στην ουσία της (έλεγχος αναγκαιότητας, αναλογικότητας, κοκ).
Με το επικαλούμενο εισαγγελικό πόρισμα, η εισαγγελία του Αρείου Πάγου κατέστησε νομικά ανέλεγκτες τις αποκαλυφθείσες εισαγγελικές άρσεις απορρήτου των επικοινωνιών (μεταξύ άλλων) πολιτικών προσώπων, βουλευτών και ευρωβουλευτών, αρχηγών κομμάτων, υπουργών, στρατηγών, εισαγγελέων, αξιωματικών της ΕΛΑΣ, ανθρώπων δηλαδή που οι επικοινωνίες τους, εκ της πολιτειακής και πολιτικής τους θέσης, άπτονται κρατικών απορρήτων και μυστικών της πολιτείας.
Και τούτο, χωρίς να μπει στην ουσία της υπόθεσης και χωρίς καν οι κατά νόμο υπεύθυνοι, δηλαδή η εντεταλμένη στην ΕΥΠ εισαγγελέας και ο διοικητικός προϊστάμενος της ΕΥΠ στο Μέγαρο Μαξίμου, να κληθούν να δώσουν ανωμοτί εξηγήσεις… Μιλάμε για τέτοιο κουκούλωμα.
Β. Οσον αφορά τις παρακολουθήσεις μέσω του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator, σύμφωνα με την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, “προέκυψαν «επαρκείς ενδείξεις» για την κίνηση ποινικής δίωξης σε βάρος ορισμένων νομίμων εκπροσώπων και πραγματικών ιδιοκτητών εταιρειών, για αξιόποινες πράξεις, όπως της παραβίασης του απορρήτου της τηλεφωνικής επικοινωνίας” σε βαθμό πλημμελήματος.
Πρόκειται για “ποινική δίωξη” σκάνδαλο, τόσο ως προς το πρόσωπο των διωκόμενων όσο και ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό των αδικημάτων. Διωκόμενοι είναι μόνο κάποιοι ιδιώτες, παρά τις επαρκέστατες ενδείξεις που προέκυψαν για την ύπαρξη κοινού κέντρου ΕΥΠ-Predator, καθώς, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημοσιογραφικές πληροφορίες (Inside Story, 26/7/24), από την (έστω ελλιπή) διασταύρωση της λίστας της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και του αρχείου της ΕΥΠ, προέκυψε ότι από τους 87 συνδρομητές που στοχοποιήθηκαν παράνομα με το Predator, οι 27 παρακολουθούνταν και “νόμιμα” με εισαγγελικές διατάξεις της ΕΥΠ για “λόγους εθνικής ασφάλειας”, οι 22 δε εξ αυτών σε χρόνο κοντά ή ταυτόχρονα με τη στοχοποίηση μέσω Predator.
Οσο δε για τον νομικό χαρακτηρισμό, η στοχοποίηση με κατασκοπευτικό λογισμικό του μισού υπουργικού συμβουλίου, και ιδιαίτερα των διατελεσάντων υπουργών Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη και Ν. Δένδια, χαρακτηρίζεται από τις εισαγγελικές αρχές ως πλημμέλημα (!) του άρθρου 370Α του Ποινικού Κώδικα και όχι ως κακούργημα των άρθρων 146 (παραβίαση μυστικών πολιτείας) και 148 (κατασκοπεία) του Ποινικού Κώδικα. Οι δικαιολογίες ότι η πλημμεληματική δίωξη οφείλεται στον νέο Ποινικό Κώδικα του 2019 δεν είναι παρά το “κόκκαλο” για να αναλάβουν δράση τα φιλοκυβερνητικά δημοσιογραφικά χαλκεία, καμία σχέση όμως δεν έχουν με την πραγματικότητα.
Φανταζόμαστε την αμηχανία που θα νιώσει ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας που, σε συνέντευξή του (“Meeting Point”, newsbomb.gr, 27/4/2023), είχε χαρακτηρίσει τυχόν απόπειρα παρακολούθησης των επικοινωνιών ενός υπουργού Εξωτερικών χώρας της ΕΕ και του ΝΑΤΟ ως “εγκληματική πράξη σε βαθμό κακουργήματος στο μισό πλανήτη”, για να μάθει σήμερα ότι, για τους ανώτατους εισαγγελείς της χώρας του, πρόκειται απλώς για πλημμέλημα που τιμωρείται με φυλάκιση…
Μπαράζ από το Συγκρότημα Μαρινάκη
.Η Δικαιοσύνη το ξεκαθάρισε με το σημερινό φιρμάνι της εισαγγελέα του Αρείου Πάγου: καλώς παρακολουθήθηκαν όσοι/ες παρακολουθήθηκαν, μεταξύ των οποίων και ο Χατζηδάκης. Τα πάντα έγιναν νόμιμα και δεν υπάρχει υποχρέωση να εξηγήσουν τα στελέχη της ΕΥΠ/ΚΥΠ για ποιο λόγο παρακολουθούσαν τον Χατζηδάκη, τον Δένδια, τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ Φλώρο, τον τότε επικεφαλής της Οικονομικής Εισαγγελίας και νυν αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστο Μπαρδάκη, τον Ανδρουλάκη, φυσικά, και τόσους/ες άλλους/ες. Επομένως, δεν υπάρχει «ζήτημα δημοκρατίας». Ο Χατζηδάκης οφείλει να βγει και να το πει, παίρνοντας πίσω εκείνες τις κλαψιάρικες δηλώσεις του τον Δεκέμβρη του 2022.
