Ηταν προφανές πως «κάτι έτρεξε» με τον Μιχάλη Καλογήρου, τον στενότερο συνεργάτη του Τσίπρα (διευθυντής του πολιτικού του γραφείου), που νοσηλεύτηκε επί μέρες στη «Σωτηρία» με COVID-19. Τα πολιτικά στελέχη που έχουν καθημερινή στενή επαφή με τους αρχηγούς των κομμάτων υποβάλλονται συνεχώς σε τεστ. Πώς λοιπόν ο Καλογήρου κατέληξε να νοσηλευτεί επί τόσες μέρες με βαριά λοίμωξη;
Το αποκάλυψε ο ίδιος βγαίνοντας από το νοσοκομείο. Το τελευταίο rapid test στο οποίο υποβλήθηκε έδειξε αρνητικό, ενώ η λοίμωξη στο αναπνευστικό προχωρούσε. Ο Πολάκης του είπε να χρησιμοποιήσει οξύμετρο, ο κορεσμός οξυγόνου ήταν στα όρια της υποξίας (92%) και η άμεση καταφυγή στο νοσοκομείο ήταν υποχρεωτική. Εκεί, προφανώς, υποβλήθηκε σε μοριακό τεστ PCR και αποδείχτηκε ότι νοσούσε με COVID-19.
Πόσοι άνθρωποι δεν έχουν παραπλανηθεί με τον ίδιο τρόπο από τα αναξιόπιστα rapid test; Ακούμε συνεχώς ότι αρκετοί ασθενείς φτάνουν στο νοσοκομείο αργά, με τη λοίμωξη να έχει προχωρήσει. Δεν μας λένε, όμως, πόσοι απ’ αυτούς την έχουν «πατήσει» όπως την «πάτησε» ο Καλογήρου, δίνοντας βάση σ’ ένα αρνητικό rapid test. Και ο μεν Καλογήρου είναι ένας νέος άνθρωπος που ζει σ’ ένα περιβάλλον που -για να το πούμε κομψά- εξασφαλίζει ένα υψηλό επίπεδο πρόληψης, τι γίνεται όμως με ανθρώπους που δε ζουν σε τέτοιο περιβάλλον ή δεν έχουν ένα γιατρό στην παρέα για να τους πει να «ψαχτούν» διαφορετικά, αλλού αρκούνται στο αρνητικό rapid test; Πόσες φορές έχει αποδειχτεί ότι το rapid test ήταν ψευδώς αρνητικό, αλλά ήταν αργά για τον ασθενή;
Κι ακόμη, πόσοι θετικοί στον κοροναϊό διαγνώστηκαν αρνητικοί από rapid test και εξακολούθησαν να κυκλοφορούν ανέμελοι, διασπείροντας εν αγνοία τους τον ιό στο οικογενειακό, φιλικό και εργασιακό τους περιβάλλον; Αν σκεφτούμε ότι από τον Σεπτέμβρη δεν έχουμε απλά εισαγωγή των rapid test για άμεση διάγνωση του επιπέδου της διασποράς σε κλειστές δομές, όπως έλεγαν στην αρχή, αλλά έχουμε ολοκληρωτική αντικατάσταση των μοριακών τεστ από τα rapid test σε όλη την κλίμακα του ελέγχου (εκτός από τον προχειρουργικό έλεγχο), τότε θα καταλήξουμε στο ασφαλέστατο συμπέρασμα ότι το αναξιόπιστο τέστινγκ έχει τη δική του συνεισφορά στη διασπορά του κοροναϊού, εμποδίζοντας τη λήψη των απαραίτητων προφυλάξεων.
Γίνεται αυτό που έλεγε ο Τσιόδρας στις 15 του περασμένου Μάη (έκτοτε το έχει κάνει γαργάρα και αυτός και οι συνάδελφοί του της ενσωματωμένης στην κυβερνητική πολιτική επιστημοσύνης): «Χρειάζεται να έχεις αξιόπιστο τεστ. Αυτή τη στιγμή το αξιόπιστο τεστ στην Ελλάδα είναι το μοριακό τεστ, ενώ το άλλο, το ταχύ, θα με καθοδηγήσει λάθος, θα μου δώσει μια ψεύτικη ασφάλεια πως δεν έχω κάτι, βγαίνω έξω και φυσικά μεταδίδω τον ιό μου και σε άλλους. Ο μοριακός έλεγχος με αυστηρά κριτήρια, σε συνεννόηση με τον γιατρό, είναι απαραίτητος για τη διάγνωση».
Ο Μ. Καλογήρου αποκάλυψε, επίσης, ότι υποβλήθηκε σε θεραπεία αντισωμάτων λαμβάνοντας πλάσμα από αναρρώσαντες και δήλωσε ότι «πρέπει και η θεραπεία να βρίσκεται στον πυρήνα της δημόσιας συζήτησης και να εξασφαλιστεί η επάρκεια των νοσοκομείων να την προσφέρουν στους ασθενείς όταν χρειάζεται, με όλες τις διαθέσιμες και πιστοποιημένες μορφές που κυκλοφορεί».
Δε διευκρίνισε αν πρόκειται για τα μονοκλωνικά αντισώματα ή για την Πολυκεντρική Μελέτη Φάσης 2, που βρίσκεται σε εξέλιξη από τα τέλη του περασμένου Απρίλη σε έξι νοσοκομεία (μεταξύ τους και η «Σωτηρία») με συμμετέχοντες 22 ερευνητές και επικεφαλής τον πρύτανη του ΕΚΠΑ Μ. Δημόπουλο. Η μελέτη αυτή αφορούσε τη χορήγηση πλάσματος αναρρωσάντων από COVID-19 σε σοβαρά νοσούντες και ο Καλογήρου δεν νομίζουμε ότι ανήκε σ’ αυτή την κατηγορία. Αφού μίλησε, λοιπόν, για θεραπεία αντισωμάτων, οφείλει να ξεκαθαρίσει σε τι αναφερόταν. Δεν είναι ένας απλός ασθενής, είναι πολιτικό πρόσωπο.
Εν πάση περιπτώσει, σημασία έχει ότι πρόκειται για θεραπεία που δε δίνεται σε όλους τους ασθενείς. Το μεν πλάσμα από αναρρώσαντες δεν επαρκεί για να χρησιμοποιηθεί ευρέως (άλλωστε, πρόκειται για ερευνητική μελέτη, όχι για θεραπεία ευρείας χρήσης), όμως τα μονοκλωνικά αντισώματα είναι μια θεραπεία που έχει πάρει εγκρίσεις (ήδη η Γερμανία έχει παραγγείλει 200.000 δόσεις). Το… μειονέκτημά της είναι ότι κοστίζει γύρω στα δύο χιλιάρικα η δόση. Γι’ αυτό και έχουν αγοράσει περιορισμένες δόσεις (με πρόσχημα ότι θα χρησιμοποιηθούν σε έρευνα) και τις χορηγούν μόνο σε «επώνυμους» (θυμηθείτε κάτι υπέργηρους δεσποτάδες που έγιναν περδίκι). Είναι κι αυτό μια ακόμα πλευρά της ταξικής διαχείρισης της πανδημίας.
Ο Μ. Καλογήρου είπε όσα σχολιάσαμε σε μια δήλωση στο avgi.gr, σε χαμηλούς τόνους, χωρίς αιχμές για την κυβερνητική πολιτική, χωρίς προεκτάσεις. Πιστός στη γραμμή Τσίπρα-Ξανθού για ελεγχόμενη κριτική, η οποία δε θα καταλαμβάνει τα ουσιώδη της εγκληματικής διαχείρισης της πανδημίας και –κυρίως- θα αφήνει στο απυρόβλητο το ρόλο των «ενσωματωμένων» επιστημόνων, που αποτελούν το «ιππικό» στα πλευρά της κυβερνητικής παράταξης.
