Μετά το πλαφόν στα φάρμακα ήρθε και το πλαφόν στις διαγνωστικές εξετάσεις. Με το γνωστό θράσος που χαρακτηρίζει τους ακροδεξιούς, ο Βορίδης βγήκε και δήλωσε την περασμένη Τρίτη: «Οι όροι που θέσαμε στη συνταγογράφηση των εξετάσεων δεν τέθηκαν για λόγους κόστους, αλλά θέλουμε να προστατέψουμε τους έντιμους γιατρούς έναντι εκείνων που γράφουν περιττές εξετάσεις». Αφού σημείωσε ότι το πρώτο εξάμηνο του 2014 παρατηρήθηκε τρομερή αύξηση των δαπανών για διαγνωστικές εξετάσεις του ΕΟΠΥΥ προς τον ιδιωτικό τομέα με αποτέλεσμα να υπερκαλυφθεί ο προϋπολογισμός ολόκληρου του 2014 κατέληξε: «Με δεδομένο ότι ο ΕΟΠΥΥ έχει κλειστό προϋπολογισμό, δεν μας ενδιαφέρει αν τελικώς οι δαπάνες θα υπερβούν τον προϋπολογισμό. Ομως, θα ήταν άδικο σε βάρος των έντιμων γιατρών και παρόχων να μην παρέμβουμε, διότι με το μέτρο της αυτόματης επιστροφής, που εφαρμόζεται οριζόντια προς όλους τους παρόχους, θα αναγκάζονταν και οι έντιμοι γιατροί να υποστούν κούρεμα των αμοιβών τους»!
Προσέξτε τι είπε: εμείς ορίσαμε έναν κλειστό προϋπολογισμό, με βάση το μνημονιακό πρόγραμμα σκληρής λιτότητας και όχι με βάση τις ανάγκες των ασθενών. Αν δημιουργούνταν υπέρβαση, θα καλύπταμε το κενό υποχρεώνοντας τα εργαστήρια σε επιστροφές. Για να μην το κάνουμε αυτό, βάζουμε πλαφόν και κόβουμε εξετάσεις! Δηλαδή, για να μην τιμωρηθούν οι «κακοί γιατροί», τιμωρούνται οι ασθενείς! Βέβαια, ο Βορίδης φρόντισε να προσθέσει ότι οι όροι που τέθηκαν είναι απόλυτα συμβατοί με διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες. Τότε γιατί αυτοί οι όροι εφαρμόζονται το Σεπτέμβρη και όχι από την αρχή;
Εντελώς ψευδής είναι και ο ισχυρισμός του για υπέρβαση του προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ. Πρώτον γιατί αυτός ο προϋπολογισμός είναι σημαντικά πετσοκομμένος σε σχέση με πέρσι και δεύτερο γιατί τα εργαστήρια του ΕΟΠΥΥ (πρώην εργαστήρια του ΙΚΑ) δεν λειτουργούν, ενώ στα εργαστήρια των νοσοκομείων δημιουργήθηκε τεράστια λίστα αναμονής, με αποτέλεσμα σημαντικό μέρος των διαγνωστικών εξετάσεων να μεταφερθεί στον ιδιωτικό τομέα. Με θράσος χιλίων πιθήκων η διοίκηση του ΕΟΠΥΥ ανακοίνωσε ότι οι περιορισμοί αφορούν μόνο τον ιδιωτικό τομέα και πως οι ασφαλισμένοι μπορούν να απευθύνονται στις δημόσιες δομές υγείας. Αν όμως συμβεί αυτό, τότε οι λίστες αναμονής στα δημόσια νοσοκομεία, που ως γνωστόν αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα λόγω έλλειψης προσωπικού και κονδυλίων (ούτε τα απαραίτητα αντιδραστήρια δεν έχουν, όπως καταγγέλλουν συνεχώς οι γιατροί τους) θα διπλασιαστούν.
Ολο το σύστημα δουλεύει έτσι που να αναγκάζεται ο ασθενής να βάζει ολοένα και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη. Πάρτε το περιβόητο ΠΕΔΥ, το οποίο υποτίθεται ότι έγινε για να παρέχει καθολική και καλύτερη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας σε σχέση με τα πολυϊατρεία του ΕΟΠΥΥ. Με το 60% περίπου των γιατρών να έχουν παραιτηθεί, τα τέως πολυϊατρεία μόνο με τις λέξεις «ρημαγμένο τοπίο» θα μπορούσαν να περιγραφούν. Από τότε που δημιουργήθηκε το ΠΕΔΥ, οι ασφαλισμένοι του ΕΟΠΥΥ κάνουν καθημερινά… σαφάρι γιατρών, γυρίζοντας από πολυϊατρείο σε πολυϊατρείο για να βρουν ειδικότητες. Για να βρεις νευρολόγο θα πρέπει να χάσεις ώρα στα τηλέφωνα και να κάνεις μπόλικα χιλιόμετρα. Στην επαρχία οι παιδίατροι (από τις πιο απαραίτητες ειδικότητες) αποτελούν σπάνιο είδος. Πολυϊατρεία πολυπληθών περιοχών δεν έχουν απαραίτητες ειδικότητες. Στο Περιστέρι δεν υπάρχει γυναικολόγος και ρευματολόγος, ενώ από τους συνολικά 138 γιατρούς έχουν απομείνει 74, με αποτέλεσμα και στις ειδικότητες που υπάρχουν ο χρόνος αναμονής να είναι εξοντωτικός. Και βέβαια, οι 900 επικουρικοί (ελάχιστοι μπροστά στους περίπου 3.000 που έφυγαν), που είχαν ανακοινωθεί επί Μπουμπούκου, ακόμη δεν έχουν προσληφθεί.
Το αποτέλεσμα είναι όλο και περισσότεροι ασθενείς να κάνουν DELETE στη λέξη «πολυϊατρείο», να το βγάζουν από το οπτικό τους πεδίο και να αναζητούν άλλες λύσεις. Ετσι, στρώνεται το έδαφος για την επόμενη φάση της «μεταρρύθμισης», που ήδη την έχει ανακοινώσει ο Βορίδης. Θ' αρχίσουν τα λουκέτα σε πολυϊατρεία και οι συγχωνεύσεις, ώστε να μείνουν πολύ λίγα, στα οποία θα μαζευτούν οι γιατροί από δύο και τρία πολυϊατρεία, αλλά θα πρέπει να καλύψουν διπλάσιο και τριπλάσιο πληθυσμό. Φανταστείτε τι θα σημάνει αυτό για ασθενείς που θα αναγκάζονται να ταξιδεύουν από άλλες γειτονιές και θα πρέπει να περιμένουν με τις ώρες στις ουρές. Μιλάμε για την απόλυτη εξαθλίωση, η οποία παρουσιάζεται σαν… εκσυγχρονισμός.
