Σε αντίθεση με τη μεσαιωνική πολεμική τακτική, βάσει της οποίας πρώτα έκανε επίθεση το πεζικό και μετά καλούνταν το ιππικό για να «καθαρίσει», οι δεσποτάδες έριξαν πρώτα στη μάχη το ιππικό. Η καθηγήτρια Λοιμωξιολογίας Ελένη Γιαμαρέλλου, γνωστή από παλαιότερες τηλεοπτικές της εμφανίσεις (τότε που έπρεπε να στηριχθούν οι εισαγωγές άχρηστων εμβολίων για να θησαυρίσουν τα μονοπώλια τύπου Novartis και GlaxoSmith, επί υπουργίας Αβραμόπουλου, αν θυμάστε), εμφανίστηκε για να διαβεβαιώσει ότι ο κόσμος μπορεί να πηγαίνει στις εκκλησιές και να μεταλαβαίνει, γιατί η μεταλαβιά είναι πράγμα θαυματουργό κτλ. κτλ. (τα γνωρίζετε, οπότε βγαίνουμε από το βασανιστήριο της επανάληψης μεσαιωνικών σκοταδιστικών απόψεων).
Από κοντά και κάτι γραφικοί τύπου Μιχελογιαννάκη, Ράπτη και σίας, όμως μ' αυτούς θα γελούσε το σύμπαν, αν δεν υπήρχε η Γιαμαρέλλου. Με ύφος θριάμβου, οι δεσποτάδες μαζεύτηκαν στο μαγαζί τους (Ιερά Σύνοδο το λένε) και διαμήνυσαν πως «όσοι προσέρχονται “μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης“ και απολύτως ελεύθερα και χωρίς κανένα δυναστικό καταναγκασμό, κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που γίνεται “φάρμακο αθανασίας“, “εις άφεσιν αμαρτιών και εις ζωήν αιώνιον“». Μ' άλλα λόγια, όχι μόνο δεν υπάρχει περίπτωση να μεταδοθεί ο κοροναϊός με τη μεταλαβιά, αλλά αντίθετα θα βγουν και ωφελημένοι όσοι σπεύσουν να μεταλάβουν αυτές τις μέρες, γιατί θα πάρουν το πιο ισχυρό προληπτικό φάρμακο! Το είπε κι η Γιαμαρέλλου, λέει ο παπάς στη γιαγιά που την έπρηξε ο γιος της να μη βγει από το σπίτι και να ξεχάσει τη μεταλαβιά, γιατί έχουμε και παιδιά στο σπίτι.
Στη χώρα που κάποτε πουλούσαν «το νερό του Καματερού», που υπάρχουν εικόνες γεμάτες με χρυσά και ασημένια τάματα, που ο κάθε θεομπαίχτης πουλάει αγιασμένα ματζούνια και θαματουργά γλειφιτζούρια (κάποιοι τέτοιοι θεομπαίχτες τηλεπλασιέδες τα κατάφεραν να φτάσουν μέχρι και στη Βουλή), έρχεται τώρα η θεσμική οργάνωση των θεομπαιχτών και στήνει ολόκληρη επιχείρηση εξαπάτησης των πιστών, επιστρατεύοντας όλα τα εκτός ιερατείου εξαπτέρυγά της, με μοναδικό σκοπό να μη χάσει ούτε δεκάρα από τα παγκάρια της. Να μην οπισθοχωρήσει ούτε πόντο από τη θέση ισχύος που κατέχει. Να δείξει ότι αυτή δεν είναι μόνο υπεράνω της επιστημονικής αλήθειας, αλλά και υπεράνω κάθε νόμου. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Το ιερατείο διεκδικεί την απόλυτη εξουσία του. Και δε διστάζει να θέσει σε κίνδυνο τους ίδιους τους πιστούς του.
«Είναι καθαρά θέμα πίστης και μεταφυσικής αναγωγής. Είναι δυνατόν από τη μετοχή στη Θεία Κοινωνία να προκύψει ψυχοσωματική ασθένεια; Οποιος προσέρχεται στη Θεία Κοινωνία προσέρχεται στον Θεό, που έχει τη δύναμη να θεραπεύει. Δεν χρειάζεται να κοινωνήσει κάποιος, αν δεν έχει αυτή την πίστη, ότι πρόκειται για το αίμα και το σώμα του Χριστού. Αυτό δεν μπορεί να είναι αιτία ασθένειας και να μεταδίδει κάποιο μικρόβιο!», δήλωσε ο δεσπότης Πειραιά. Και για να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στο σκοταδιστικό του λόγο, έφερε ως παράδειγμα παπάδες που λειτουργούσαν στη Σπιναλόγκα και «δεν είχε προσβληθεί κανείς»! Μόνο που η νόσος του Χάνσεν (λέπρα), παρά τις περί του αντιθέτου προλήψεις που οδήγησαν στις Σπιναλόνγκες, κατατάσσεται στην τελευταία θέση των μεταδοτικών ασθενειών. Αντίθετα από τους κοροναϊούς, που -ακόμα κι όταν συνοδεύονται από σχετικά χαμηλή θνητότητα- έχουν την υψηλότερη μεταδοτικότητα.
Εμείς δεν προσεγγίζουμε τη θρησκεία όπως κάποιοι «νέοι αθεϊστές» -επιστήμονες μεν, αλλά αστοί, ελιτίστες- με περιφρόνηση προς την «αδαή μάζα». Προσεγγίζουμε τη θρησκεία με τον τρόπο του Μαρξ. Ως κοινωνικό φαινόμενο, ιστορικά προσδιορισμένο:
«Η θρησκευτική αθλιότητα είναι ταυτόχρονα η έκφραση της πραγματικής αθλιότητας και η διαμαρτυρία ενάντια στην πραγματική αθλιότητα. Η θρησκεία είναι ο στεναγμός του καταπιεσμένου δημιουργήματος, το θυμικό ενός άκαρδου κόσμου, όπως είναι το πνεύμα μη πνευματικών καταστάσεων. Είναι το όπιο του λαού.
Η άρση της θρησκείας ως της ψευδαισθησιακής ευτυχίας του λαού είναι η απαίτηση της πραγματικής ευτυχίας του. Η απαίτηση να εγκαταλειφθούν οι ψευδαισθήσεις μιας κατάστασης είναι η απαίτηση να εγκαταλειφθεί μια κατάσταση η οποία χρειάζεται τις ψευδαισθήσεις. Η κριτική της θρησκείας είναι λοιπόν εν σπέρματι η κριτική της κοιλάδας των δακρύων, το ιερό επιφαινόμενο της οποίας είναι η θρησκεία».
Ομως εδώ δεν πρόκειται για τη θρησκεία, αλλά για τη δημόσια υγεία. Αν οι έμποροι της θρησκείας θέλουν να διατηρήσουν την εξουσία τους πάνω στους πιστούς, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία των πιστών και παραπέρα τη δημόσια υγεία, δεν πρέπει να τους επιτραπεί. «Η ΟΕΝΓΕ εκφράζει τον έντονο προβληματισμό της για δημόσιες δηλώσεις κάποιων γιατρών που με απαράδεκτο τρόπο υποτάσσουν την επιστημονική αλήθεια στις προσωπικές θρησκευτικές τους πεποιθήσεις, χρησιμοποιώντας έτσι αδόκιμα τους επιστημονικούς τους τίτλους για να παραπληροφορούν την κοινή γνώμη για σοβαρά θέματα δημόσιας υγείας. Οπως έχει ήδη τονιστεί, η μετάδοση των τρεχουσών εποχικών ιώσεων αναπνευστικού (κορωνοϊού και γρίπης) γίνεται με σταγονίδια που εκπέμπονται από την στοματοφαρυγγική κοιλότητα και την μύτη πασχόντων. Γι' αυτό συνιστώνται τα αναγκαία προφυλακτικά μέτρα. Οι συστάσεις αυτές φυσικά και δεν περιλαμβάνουν εξαιρέσεις για λόγους θρησκευτικούς, μυστηριακούς ή μεταφυσικούς», έγραψε στην ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία των Νοσοκομειακών Γιατρών. Επιστημονικά σωστή η ανακοίνωση, αλλά πολιτικά συγκρατημένη (για να μην πούμε συντηρητική).
Με σεβασμό στις θρησκευτικές ψευδαισθήσεις και στους ανθρώπους που διακατέχονται απ' αυτές (δεν αναφερόμαστε στους χριστέμπορους), οφείλουμε να απαιτήσουμε το κλείσιμο των ναών (όπως έκλεισαν και τα σχολεία) και την απαγόρευση της μεταλαβιάς. Αν σκεφτούμε ότι στους ναούς συνωστίζονται ηλικιωμένοι (και θα συνωστισθούν πολλαπλάσιοι τις επόμενες βδομάδες) κι ότι αυτοί -πέρα από τον κίνδυνο που διατρέχουν ως άτομα- μπορεί να γίνουν και φορείς μετάδοσης της λοίμωξης, έχουμε χρέος να απαιτήσουμε να μη λειτουργήσουν αυτές οι εν δυνάμει εστίες μετάδοσης.
