«Αυτό που δεν μου αρέσει στη ζωή είναι πως για ένα πολύ σοβαρό ζήτημα έχει σημασία η γνώμη ενός προπονητή. Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω. Αν σας ρωτήσω, είστε ακριβώς στην ίδια θέση με μένα. Οπότε δεν είναι σημαντικό τι λένε οι διάσημοι άνθρωποι. Οφείλουμε να μιλάμε για πράγματα με το σωστό τρόπο. Οχι οι άνθρωποι χωρίς γνώση, όπως εγώ. Θα μιλήσουν αυτοί που έχουν γνώση του αντικειμένου και θα πουν στους άλλους να κάνουν αυτό, το άλλο και όλα θα πάνε καλά ή όχι. Δεν θα το πουν οι προπονητές του ποδοσφαίρου. Πολιτική, κορονοϊός. Γιατί εγώ; Φοράω ένα καπέλο του μπέιζμπολ και έχω ξυριστεί άσχημα».
Μάθημα σοβαρότητας (τουλάχιστον) από τον Γιούργκεν Κλοπ, τον γερμανό προπονητή της Λίβερπουλ. Συγκρίνετε την απάντησή του με κάτι δηλώσεις τύπου Γιαμαρέλλου και σίας, αλλά και με την προκλητική αλαζονεία των δεσποτάδων.
ΥΓ. Μιας και αναφερθήκαμε στον Κλοπ, ας μνημονεύσουμε και μια άλλη, παλαιότερη δήλωσή του: «Είμαι αριστερός, φυσικά. Πιστεύω στο κράτος πρόνοιας. Δεν έχω ιδιωτική ασφάλιση και ποτέ δεν θα ψηφίσω κάποιον που υπόσχεται να μειώσει τους φόρους των πλουσίων. Αν υπάρχει κάτι που δε θα κάνω ποτέ είναι να ψηφίσω τη δεξιά». Δεν είναι -ούτε το παίζει- επαναστάτης. Στο χώρο της μη-πολιτικής, όμως, ξεχωρίζει.
