Ο προϊστάμενος της Γενικής Διεύ-θυνσης Κτηνιατρικής (ΓΔΚ), υπηρεσίας που εποπτεύεται από τον υφυπουργό Γεωργίας Κ. Κιλτίδη, αποφάσισε στις 7 Σεπτέμβρη, μετά από εισήγηση επιτροπής, στην οποία συμμετείχαν υπηρεσιακοί παράγοντες-κτηνίατροι, να μη γίνονται πλέον έλεγχοι για σαλμονέλα και λιστέρια σε όλα τα κτηνοτροφικά προϊόντα που δεν έχουν υποστεί μεταποίηση (για να καταναλωθούν πρέπει να μαγειρευτούν). Μιλάμε για νωπό και κατεψυγμένο κρέας βοοειδών, αιγοπροβάτων και κοτόπουλων, ψάρια κ.ά. Γι’ αυτή την προκλητική απόφαση, που θα έχει μεγάλες συνέπειες στη διατροφική αλυσίδα, ήταν ενήμερος και ο αρμόδιος υφυπουργός Κ. Κιλτίδης. Το αναφέρουμε για να κόψουμε τη φόρα του υφυπουργού, που θα επιχειρήσει να αποστασιοποιηθεί, όταν πάρει δημοσιότητα και έκταση αυτή η επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία απόφαση. Ο προϊστάμενος της ΓΔΚ έστειλε αυτή την κατάπτυστη απόφαση όχι μόνο στους ΣΥΚΕ (Συνοριακοί Σταθμοί Υγειονομικού και Κτηνιατρικού Ελέγχου), αλλά και στις Διευθύνσεις Κτηνιατρικής (ΔΚ) των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων. Ετσι, αυτή θα εφαρμοστεί απ’ όλες αυτές τις υπηρεσίες και όχι μόνο από τους ΣΥΚΕ που ελέγχουν τα εισαγόμενα προϊόντα κτηνιατρικού ενδιαφέροντος.
Σαλμονέλα και λιστέρια είναι ζωονόσοι επικίνδυνες όχι μόνο για τα προσβεβλημένα ζώα αλλά και για τον άνθρωπο, όταν αυτός καταναλώσει μολυσμένο τρόφιμο. Δεν είναι λίγες οι φορές που προκλήθηκαν και θάνατοι σε ανθρώπους που κατανάλωσαν μολυσμένα απ’ αυτές τις ζωονόσους κρέατα. Οι κτηνίατροι-μέλη της κακόφημης επιτροπής, που έβαλαν τη βούλα τους για να καταργηθούν οι έλεγχοι, ενώ γνωρίζουν καλύτερα από εμάς την επικινδυνότητα αυτών των ζωονόσων, φέρουν βαριά ευθύνη και δεν νομιμοποιούνται να ισχυρίζονται, ότι αναγκάστηκαν να υπογράψουν την απόφαση για να μην παραπεμφθεί η Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Κάποια από τα μέλη αυτής της επιτροπής, που είχαν εκφράσει διαφωνία και την είχαν διατυπώσει και γραπτά σε κύκλους υπηρεσιακών παραγόντων, είχαν το θράσος να μας πουν ότι πειθάρχησαν και υπέγραψαν το κείμενο μόνο και μόνο για να μην παραπεμφθεί η Ελλάδα. Αντικρούσαμε αυτούς τους ισχυρισμούς με συγκεκριμένα επιχειρήματα.
Πρώτον, αρκετά κράτη της ΕΕ (π.χ. η Ιταλία) κάνουν ελέγχους γι’ αυτές τις ζωονόσους και παίρνουν δείγματα, είτε διερευνητικά είτε δεσμευτικά, ανάλογα με την περίπτωση. Προκαλούν έτσι την Κομισιόν με σκοπό να εξαναγκαστεί να καλύψει το νομικό κενό που δημιουργήθηκε από το 2005, με την ψήφιση του κανονισμού 2073/2005. Με τον Κανονισμό 178/2002 (άρθρο 14) γίνονταν μέχρι το 2005 και συνεχίζονταν μέχρι τις 7 Σεπτέμβρη του 2009, που βγήκε αυτή η κατάπτυστη απόφαση), έλεγχοι και στα μη μαγειρεμένα τρόφιμα κτηνιατρικού ενδιαφέροντος. Με τον κανονισμό 2073/2005 επιτρέπονται οι έλεγχοι μόνο στα τρόφιμα που είναι έτοιμα για κατανάλωση (δεν χρειάζονται μαγείρεμα).
Δεύτερον, η Ελλάδα στις αρχές του 2004 είχε απειληθεί από τον πρώην Επίτροπο Υγείας της ΕΕ ότι θα παραπεμφθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, εάν δεν καλύψει τα μεγάλα και πολλά κενά σε κτηνιατρικό προσωπικό που είναι απαραίτητο για να γίνουν οι κτηνιατρικοί έλεγχοι στην Ελλάδα. Παρολαυτά, όλες οι πολιτικές ηγεσίες του υπουργείου Γεωργίας (πράσινες και μπλε) αγνόησαν αυτές τις απειλές και δεν «τρόμαξαν» από την καταδίκη της Ελλάδας το 2009. Αρα, η επίκληση της απειλής είναι προσχηματική και αποσκοπεί στο να κρύψει την απόφαση της πολιτικής ηγεσίας να ικανοποιήσει την απαίτηση των χοντρεμπόρων να σταματήσουν οι έλεγχοι.
Τρίτον, γιατί να φοβούνται ειδικά αυτή την προσφυγή, που έχει να κάνει με την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας; Αν τολμήσει τελικά η Κομισιόν να παραπέμψει την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, θα ξεβρακωθεί στους λαούς της Ευρώπης. Και πώς θα δικαιολογήσει τη μη παραπομπή της Ιταλίας και άλλων κρατών; Το πιο πιθανό είναι να αναγκαστεί η Κομισιόν να καλύψει το νομικό κενό και να επιτρέψει επίσημα τους ελέγχους.
Μέχρι τις 7 Σεπτέμβρη, οι υπηρεσιακοί παράγοντες των ΣΥΚΕ που σέβονται το ψωμί που τρώνε και υπερασπίζονται με πάθος τη δημόσια υγεία έκαναν τους ελέγχους αυτούς στηριζόμενοι στο άρθρο 14 του κανονισμού 178/2002, σύμφωνα με το οποίο ένα προϊόν, εάν δεν είναι ασφαλές, δεν μπορεί να διατεθεί στην αγορά. Επαιρναν δείγματα από τις εισαγόμενες παρτίδες και εάν από την εργαστηριακή ανάλυση έβγαιναν θετικά, υποχρέωναν τους εκπροσώπους των εισαγωγέων είτε να επαναπροωθήσουν τις μολυσμένες παρτίδες είτε να τις καταστρέψουν. Αν οι δειγματοληψίες ήταν διερευνητικές, το προϊόν δεν δεσμευόταν στους ΣΥΚΕ, αλλά διατηρούνταν σε αποθήκες και δεν πήγαινε στην κατανάλωση μέχρι να βγει το αποτέλεσμα από το εργαστήριο. Αν το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό, τότε τα τρόφιμα αποδεσμεύ-ονταν και πήγαιναν στην αγορά για κατανάλωση. Υπήρχαν και περιπτώσεις που οι δειγματοληψίες ήταν δεσμευτικές. Και ήταν δεσμευτικές, γιατί δεν ήταν καθαρή από κινδύνους η ιστορία είτε των μονάδων εγκαταστάσεων παραγωγής των εισαγόμενων προϊόντων είτε των μεγαλοεισαγωγέων. Αμέτρητες είναι οι περιπτώσεις που αποτράπηκε η εισαγωγή μολυσμένων με σαλμονέλα και λιστέρια κρεάτων, χάρη σ’ αυτούς τους ελέγχους. Δεν είναι δε λίγες οι περιπτώσεις που επιχειρήθηκε από διάφορους κρατικούς παράγοντες να μπουν στην αγορά τρόφιμα μολυσμένα με λιστέρια ή σαλμονέλα.
Σε κάθε περίπτωση, ούτε οι χρόνοι δέσμευσης των τροφίμων ήταν μεγάλοι, ούτε η δαπάνη για τους ελέγχους. Αναγκάζονταν όμως οι χοντρέμποροι να μην φέρνουν στην Ελλάδα κάθε σαβούρα για να βγάλουν υπερκέρδη. Με την κατάργηση των ελέγχων αυτών οι χοντρέμποροι θα γίνουν ασύδοτοι. Θα εισάγουν όλες τις σαβούρες που παράγονται στις τρίτες χώρες και θα γενικευτεί η παρουσία της σαλμονέλας και της λιστέριας στα τρόφιμα, είτε αυτά πηγαίνουν στα σπίτια είτε πηγαίνουν σε νοσοκομεία, παιδικούς σταθμούς, φυλακές, στρατό κ.λπ.
Μέχρι να πάει στη χύτρα και να ψηθεί στη φωτιά ένα μολυσμένο με σαλμονέλα κομμάτι κρέας θα περάσει από πολλά χέρια και έτσι θα προκληθεί ευρεία επιμόλυνση σε ανθρώπους, σε μαγειρικά και άλλα σκεύη που βρίσκονται στις κουζίνες των σπιτιών, των μαγειρείων κ.λπ. Αρκεί να σκεφτούμε ότι ακουμπάμε το κρέας στον πάγκο για να το κόψουμε και στον ίδιο πάγκο ακουμπάμε τη σαλάτα που θα τη φάμε ωμή. Για όλες αυτές τις επιμολύνσεις σφυρίζουν κλέφτικα οι υπεύθυνοι και επαναλαμβάνουν μονότονα ότι τα βακτήρια της σαλμονέλας και της λιστέριας καταστρέφονται με το βράσιμο ή το ψήσιμο.
Γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι ισχυρισμοί τους είναι ψευδείς και ότι η θέση τους υπαγορεύεται από τις ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής και τις ανάγκες της αποκόμισης ανώτατων κερδών από τους χοντρέμπορους. Είναι χαρακτηριστική η αγωνία μεγαλοστελέχους-υπηρεσιακού παράγοντα του υπουργείου Γεωργίας για τις εισαγωγές από το λιμάνι του Πειραιά. Οταν του εκφράσαμε την έντονη διαφωνία μας για την κατάργηση αυτών των ελέγχων, μας επεσήμανε ότι μειώθηκαν δραματικά οι εισαγωγές από το λιμάνι του Πειραιά προς όφελος των εισαγωγών από το λιμάνι του Λιβόρνο της Ιταλίας! Τον «επαναφέραμε στην τάξη», υπενθυμίζοντάς του ότι πρώτιστο και μοναδικό μέλημά του πρέπει να είναι η υπεράσπιση της δημόσιας υγείας και όχι η πορεία του εμπόριου.
Με την απόφαση αυτή η σαλμονέλα και η λιστέρια θα κάνουν πάρτι στη διατροφική αλυσίδα. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να εφαρμοστεί για πολύ καιρό, για να φτάσουμε να θρηνήσουμε νεκρούς όπως συνέβη το καλοκαίρι του 2008 στον Καναδά.
ΥΓ: Περιμένουμε να δούμε παρέμβαση από την Πανελλήνια Ενωση Κτηνιάτρων Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΕΚΔΥ). Δεν μπορεί να περάσει στο ντούκου αυτή η πρόκληση, που τόσους κινδύνους δημιουργεί για τη δημόσια υγεία.
