O Iρλανδός (από το Μπέλφαστ της κατεχόμενης Βόρειας Ιρλανδίας) Πάντι ΜακΚόρι έχει «δέσει» τον σιωνιστή Σούκι Φάραζ κι εκεί που του χώνει τις μπουνιές τού φωνάζει μέσα στα μούτρα του «Λευτεριά στην Παλαιστίνη». Ο διαιτητής γλίτωσε τον σιωνιστή από το περισσότερο ξύλο. Ηταν τόσο «παρμένος» ο Πάντι, που δεν υπήρχε περίπτωση να χάσει αυτόν τον αγώνα, μολονότι ο σιωνιστής άντεξε μέχρι το τέλος τις λαβές και το ξύλο. Στο τέλος στεκόταν σαν να μην πούμε τι δίπλα στον Πάντι που είχε τυλιχτεί με την παλαιστινιακή σημαία.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Paddy McCorry: Πανηγύρισε σαν Παλαιστίνιος και όχι ως Ιρλανδός
View this post on Instagram
Xειρότεροι από τους ναζί του Χίτλερ
Ενας σιωναζιστής στρατιώτης δηλώνει χωρίς ίχνος δισταγμού ότι θέλει να σκοτώσει όλους τους Παλαιστίνιους της Γάζας, όλες τις γυναίκες, όλα τα παιδιά, ακόμα και τα μωρά. Δεν τον νοιάζει τίποτα, λέει, το μόνο που μετράει γι’ αυτόν είναι να ρίξει βόμβες και να σκοτώσει.
Η «Μανταλένα» της Γάζας
Το όνομα Μαντλίν μοιάζει με τη Μανταλένα, αλλά καμιά σχέση με τη ρομαντική φιγούρα που ενσάρκωσε η Βουγιουκλάκη σε μια παλιά μελό ταινία και την Μαντλίν Κουλάμπ, μια από τις ελάχιστες γυναίκες στη Λωρίδα της Γάζας που εργάζονται στην απαιτητική και επικίνδυνη δουλειά της αλιείας, ειδικά υπό τον θαλάσσιο αποκλεισμό και τις συχνές επιθέσεις των ισραηλινών δυνάμεων κατά των παλαιστίνιων ψαράδων.
H βάρκα της φέρει το όνομά της. Εδωσε μάχη για να επιβάλει την παρουσία της σ’ έναν ανδροκρατούμενο τομέα. Ξεκίνησε να ψαρεύει μαζί με τον πατέρα της από παιδί. Συνέχισε το επάγγελμα μετά τον θάνατό του για να στηρίξει την οικογένειά της. Αντιμετώπισε παρενοχλήσεις από τις ισραηλινές δυνάμεις και προκαταλήψεις από την τοπική κοινωνία. Κατέληξε να αποτελεί σύμβολο της γυναικείας αντίστασης και της κοινωνικής προόδου στην Παλαιστίνη. Το σκάφος «Madleen» δεν είναι απλώς ένα εργαλείο δουλειάς, αλλά ένα σύμβολο γυναικείου θάρρους και ελευθερίας μέσα σε δύσκολες συνθήκες.
Σχόλιο συντρόφου αναγνώστη σε πρόσφατο άρθρο της εφημερίδας μας: «Νομίζω ένα ελληνικό γκρουπ (ραπ) που δίνει την κατάλληλη απάντηση είναι οι social waste με το τραγούδι “Τα μέγαρα”: Γι’ αυτό αν ακούσεις πως μας παίζουνε στα μέγαρα / τότε να ξέρεις θα σημαίνει ότι πέθανα / Κι άμα μας κάνουνε τουριστικό χιτάκι / Θέλω να βγάλεις και να σκίσεις το μπλουζάκι».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Η Παλαιστίνη και ο αλληλέγγυος οπορτουνισμός στη μουσική «βιομηχανία»
«Τον ήπιαμε» στο Σινά
Ο Γεραπετρίτης δεν είναι, βέβαια, Θοδώρα Τζάκρη για ν’ αναφωνήσει «τον ήπιαμε στο Σινά». Κρίνοντας, όμως, από τα κατεβασμένα αυτιά στα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, αυτό συνέβη. Μνημονεύουν την ανακοίνωση του αιγυπτιακού ΥΠΕΞ, μετά τη συνάντηση Γεραπετρίτη-Αμπντελάτι, που μιλά για «πλήρη δέσμευση της Αιγύπτου να διατηρήσει τον ιερό θρησκευτικό χαρακτήρα του μοναστηριού και να το προστατεύσει από κάθε μορφή καταπάτησης». Αυτό όμως είχε διακηρυχτεί από την πρώτη στιγμή από πλευράς δικτατορίας Αλ-Σίσι, οπότε τι πήγε να κάνει ο Γεραπετρίτης στο Κάιρο; Πήγε να ζητήσει πολιτική λύση μετά την απόφαση αιγυπτιακού δικαστήριου. Αυτό δεν έλεγαν; Στην ανακοίνωση του αιγυπτιακού ΥΠΕΞ, όμως, αναφέρεται επίσης ότι η δικαστική απόφαση «επιβεβαιώνει ρητά τη θρησκευτική, πνευματική και μοναστική κηδεμονία του μοναστηριού, ενώ του επιτρέπει να συνεχίσει να ασκεί τις θρησκευτικές και πνευματικές λειτουργίες χωρίς καμία αλλαγή στο υφιστάμενο καθεστώς». Μ’ άλλα λόγια, τις σχετικές αποφάσεις πήρε η… ανεξάρτητη αιγυπτιακή Δικαιοσύνη και η κυβέρνηση Σίσι τις σέβεται. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Γεραπετρίτης άκουσε και μερικά… γαλλικά με αραβική προφορά, για τις διαστρεβλώσεις που υπήρξαν από τα ελληνικά μίντια, χωρίς η κυβέρνηση Μητσοτάκη να διαψεύσει τα δημοσιεύματα. Κοντολογίς, οι αιγύπτιοι δεν έδωσαν στον Μητσοτάκη ούτε μια διατυπωσούλα για να ‘χει να λέει. Οπως πήγε γύρισε ο Γεραπετρίτης. Δε θα πούμε ότι στενοχωρηθήκαμε…
Πού να βρει συναινέσεις;
Ούτε έναν, ούτε δύο, τρεις προέδρους «ανεξάρτητων» Αρχών πρέπει να διορίσει ο Μητσοτάκης. Εχει λήξει η θητεία του Συνηγόρου του Πολίτη (Ποττάκης), του προέδρου της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Μενουδάκος) και του προέδρου της Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου των Επικοινωνιών (Ράμμος). Η κυβέρνηση δεν έχει την απαιτούμενη πλειοψηφία στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, για να μπορέσει να βάλει δικούς της. Στην περίπτωση της αντικατάστασης του Ποττάκη έσπασε ήδη μια φορά τα μούτρα της. Πώς να εξασφαλίσει συναινέσεις σε μια περίοδο που η πολιτική αντιπαράθεση έχει οξυνθεί; Στην ΑΔΑΕ κατάφερε, εν μέσω σκανδάλου υποκλοπών, να αλλάξει μέλη της Αρχής και να απομονώσει τον Ράμμο, χάρη στη βοήθεια του Βελόπουλου. Τώρα, όμως, ο Βελόπουλος (και ο κάθε Βελόπουλος) θα ζοριστεί πολύ για να στηρίξει τις επιλογές Μητσοτάκη. Τα ανταλλάγματα πρέπει να είναι μεγάλα και ίσως να μη φτάνουν (αρκεί να σκεφτούμε ότι ο Βελόπουλος υπογράφει πρόταση που ζητά την παραπομπή Μητσοτάκη ακόμα και για εσχάτη προδοσία). Θα πρέπει να κάνει μεγάλες υποχωρήσεις ο Μητσοτάκης για να έχει ελπίδα να διορίσει προέδρους. Και αυτοί τελικά, αν υπάρξει συναίνεση (π.χ. από το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ) δε θα είναι δικοί του.
Ποιος έχει το πρόβλημα;
«Δεν είναι κάτι σοβαρό», δήλωσε στο «Politico» ο Τραμπ για τη σύγκρουσή του με τον Μασκ και ενώ όλος ο κόσμος είχε γλεντήσει με το ολονύχτιο ξεκατίνιασμά τους. Κυκλοφόρησε και φήμη ότι κανονίστηκε και τηλεφωνική επικοινωνία τους, αλλά αργότερα τη διέψευσε ο Λευκός Οίκος. Από την προσπάθεια του Τραμπ να υποβαθμίσει το γεγονός δείχνει ότι αυτός κυρίως έχει το πρόβλημα. Λέτε ο Μασκ να διαθέτει τίποτα «λίστες Επστιν»;
