Ρώτησαν τον Σταϊκούρα, σε πρωινάδικο που εμφανίστηκε, πώς σχολιάζει τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, σύμφωνα με τα οποία το 12,9% των ελληνικών νοικοκυριών ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, το 55,4% δεν μπορεί να συντηρηθεί για παραπάνω από τρεις μήνες αν δεν έχει έσοδα, ενώ το 10% των Ελλήνων κατέχει το 42% του πλούτου.
Δεν είχε κανένα πρόβλημα να απαντήσει: «Ναι, ένα κομμάτι κατέχει τον πλούτο, αλλά αυτό το κομμάτι πληρώνει και πολλούς φόρους»!
Ο Σταϊκούρας είναι χαμηλών τόνων δεξιός. Δεν περνάει τη μέρα του σε ραδιοτηλεοπτικές εμφανίσεις, δεν βγάζει άναρθρες κραυγές. Γενικά, έχει χτίσει για τον εαυτό του το προφίλ του σοβαρού τεχνοκράτη. Ομως ο Σταϊκούρας είναι νεοφιλελεύθερος και δεν έχει άλλη διέξοδο από το ψέμα. Ολόκληρη η σχολή του νεοφιλελευθερισμού είναι χτισμένη πάνω σε μια σειρά ψέματα.
Η ανισότητα του πλούτου είναι κοινωνικά αποκρουστική. Για τους νεοφιλελεύθερους είναι δείγμα διανοητικής υπεροχής και κοινωνικής καταξίωσης. Οχι όμως να μας λένε ότι οι κάτοχοι του μεγάλου πλούτου πληρώνουν και μεγάλους φόρους. Αυτό είναι ψέμα. Συνειδητό, μάλιστα, και γκεμπελίστικο, γιατί ποντάρουν σε μια εμπειρική εξίσωση: «αφού έχουν πολλά, αναγκαστικά θα πληρώσουν και πολλούς φόρους».
Ποια είναι η πραγματικότητα της φορολογικής πολιτικής; Μόλις το ένα τρίτο των φόρων είναι άμεσοι φόροι (φόροι εισοδήματος και φόροι στην περιουσία). Τα δύο τρίτα είναι έμμεσοι φόροι (φόροι στην κατανάλωση). Αυτούς τους φόρους, λοιπόν, δεν τους πληρώνουν οι λίγοι πλούσιοι αλλά οι πολλοί φτωχοί. Οι οποίοι πρέπει να φάνε, να ντυθούν, να κυκλοφορήσουν, να καταναλώσουν νερό και ηλεκτρικό, να σπουδάσουν κτλ. Με κάθε ανάσα τους πληρώνουν και κάποιον έμμεσο φόρο, ο οποίος μάλιστα δε φαίνεται, καθώς είναι ενσωματωμένος στην τιμή του προϊόντος ή της υπηρεσίας.
Ομως, και το ένα τρίτο της άμεσης φορολογίας δεν το πληρώνουν οι λίγοι πλούσιοι, αλλά οι πολλοί φτωχοί. Εργάτες, εργαζόμενοι μικροαστοί και συνταξιούχοι είναι τα υποζύγια της άμεσης φορολογίας. Δεν είναι τυχαίο ότι και τον ειδικό μνημονιακό φόρο στην περιουσία (ΕΝΦΙΑ) τον καθιέρωσαν με οριζόντιο τρόπο, μη τυχόν και μείνει χωρίς χαράτσι ακόμα και η μικρή ακίνητη περιουσία των φτωχών.
«Η αλήθεια είναι ότι, ναι, οι τράπεζες φέρουν ευθύνη οι ίδιες, αλλά έχουν πληρώσει και το μάρμαρο της κρίσης της χώρας», είπε σε άλλο σημείο της ίδιας τηλεοπτικής εμφάνισής του ο Σταϊκούρας! Και μόνο η αναφορά σε τράπεζες που πλήρωσαν το μάρμαρο της κρίσης αποκαλύπτει άνθρωπο χωρίς ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας. Χωρίς καν την προσποιητή κοινωνική ευαισθησία που επιδεικνύουν οι αστοί πολιτικοί. Είναι κι αυτό ίδιον των νεοφιλελεύθερων: ο τεχνοκρατικός κυνισμός.
Στη χώρα έπεσε πείνα. Η επίσημα καταγραφόμενη ανεργία έφτασε σχεδόν τα δύο εκατομμύρια άτομα. Μισό εκατομμύριο νέοι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν. Οι μισθοί και οι συντάξεις πετσοκόπηκαν. Οι κάθε είδους φόροι έπιασαν ταβάνι. Τα κέντρα των μεγάλων πόλεων γέμισαν από αστέγους. Ανθρωποι ψάχνουν ακόμα και τώρα στα σκουπίδια των λαϊκών αγορών και των σούπερ μάρκετ. Κι όμως, ο Σταϊκούρας θρηνεί για τις τράπεζες.
Πάλι καλά που μίλησε αόριστα για τράπεζες κι όχι για τραπεζίτες και μεγαλομετόχους. Οι οποίοι όχι μόνο δεν έχασαν, αλλά θησαύρισαν, μετατρέποντας την κρίση σε ευκαιρία, όπως οι ίδιοι έλεγαν. Οι τράπεζες «μπουκώθηκαν» με δεκάδες δισεκατομμύρια κρατικό χρήμα, το οποίο βρέθηκε με δανεικά (με τοκογλυφικούς όρους), το οποίο δεν ξεπληρώνουν οι τραπεζίτες και οι μέτοχοι αλλά ο ελληνικός λαός. Και μόλις πέρασαν οι κραδασμοί της κρίσης, οι μετοχές επέστρεψαν από το δημόσιο στις τράπεζες.
Συμπέρασμα: αυτό το σύστημα θέλει ξεπάτωμα…
Π.Γ.
