Η στήλη σήμερα παραχωρεί το λόγο στον Μπαχόζ, τον πολιτικό πρόσφυγα από το Κουρδιστάν, που με κίνδυνο της ίδιας της ζωής του διεκδικεί το πολιτικό άσυλο που δικαιούται. Την περασμένη Δευτέρα, του ανακοίνωσαν ότι απορρίπτεται η αίτησή του για πολιτικό άσυλο και ότι του δίνουν άσυλο για ανθρωπιστικούς λόγους. Θεωρεί ότι αυτό δεν αποτελεί λύση, ότι συνεχίζεται η ομηρία του και σκληραίνει την απεργία πείνας. Ιδού η δήλωση που έκανε μια μέρα πριν και η οποία καθορίζει τη στάση του μέχρι σήμερα:
Δηλώνω δημόσια ότι
Από την 30ή ημέρα απεργία πείνας, δηλαδή τις 15 Ιουνίου, θα συνεχίσω μόνο με νερό. Θα κόψω το αλάτι και τη ζάχαρη που έπαιρνα από την έναρξη της απεργίας πείνας (17 Μάη) μέχρι τώρα. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί σε μικρό χρονικό διάστημα να καταστραφεί η υγεία μου και να πάθω ανήκεστο βλάβη.
Μετά από λίγες μέρες, ίσως να μην μπορώ να κουνηθώ καθόλου από το κρεβάτι μου και να χάσω τις αισθήσεις μου. Αυτό σημαίνει να με μεταφέρουν σε κάποιο νοσοκομείο, όπου ίσως γίνει προσπάθεια των γιατρών να με γιατρέψουν.
Γι’ αυτό το λόγο, δηλώνω δημόσια ότι δεν θέλω καμία ιατρική περίθαλψη (ορό ή φάρμακα). Αυτό ισχύει για οποιονδήποτε γιατρό προσπαθήσει να επέμβει, είτε με τη θέλησή του είτε μετά από εντολή εισαγγελέα.
Η οποιαδήποτε ιατρική επέμβαση θα σημαίνει καταπάτηση του όρκου του Ιπποκράτη και συγχρόνως καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδιαίτερα των προσωπικών μου δικαιωμάτων.
Ολοι αυτοί που θεωρούν τον εαυτό τους αναρχικό, αριστερό, δημοκράτη ή πιο απλά αλληλέγγυο με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες να καταλάβουν ότι δε διάλεξα εγώ αυτόν τον έσχατο δρόμο που μπορεί να κοστίσει και τη ζωή μου. Υπεύθυνο είναι το ελληνικό δολοφονικό κράτος που καταπατάει τα δικαιώματά μου και συνεργάτες του τα ελεγχόμενα ΜΜΕ. Κάθε άνθρωπος να καταλάβει αυτή τη βαρβαρότητα που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια από το ελληνικό κράτος.
Ζulkuf Murat Bora (Bahoz)
Κυριακή 12 Ιούνη 2005
Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να καταλάβουμε ότι η ζωή ενός αγωνιστή βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Από στιγμή σε στιγμή μπορεί να καταρρεύσει και να οδηγηθεί σε κάποιο νοσοκομείο, όπου κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ότι δεν θα επιχειρηθεί να υποβληθεί σε υποχρεωτική σίτιση. Μην ξεχνάμε ότι είναι πρόσφυγας και δεν έχει κανένα μηχανισμό στήριξης, εκτός από τους συντρόφους του, αλλοδαπούς και έλληνες.
Το θέμα είναι απλό. Ενας αγωνιστής διεκδικεί το πολιτικό άσυλο που δικαιούται, αφού είναι καταδικασμένος στην Τουρκία για αντικρατική δράση. Το ελληνικό κράτος, διά του υπουργού Δημόσιας Τάξης, δεν επιδεικνύει μόνο πολιτικό αμοραλισμό, εκδικητικότητα και αλληλεγγύη προς το τουρκικό κράτος, αλλά και παρανομεί ευθέως, αφού παραβιάζει διεθνείς συνθήκες που έχουν ενσωματωθεί στο εσωτερικό δίκαιο. Πρέπει να αναγκαστεί να δώσει πολιτικό άσυλο στον Μπαχόζ. Πριν η υγεία του παρουσιάσει ανεπανόρθωτες βλάβες. Πρέπει να τους αναγκάσουμε να το κάνουν.
Π.Γ.
